นานเนิ่น...ยังจำครั้งกระนั้น 

ผูกกลอนกานท์เล่ากันจนคืนค่อน

มีใจจดจ่อต่อกาพย์กลอน

ยังย้ำคำนึงย้อนอยู่ทุกยาม 


ท่ามสมัยสังคมโสมมทับ

มาเถอะ....ร้อยศัพท์ขึ้นขับถาม

มาเถอะ...ร่วมไขว่คว้าพยายาม 

ระบายความงดงามและศรัทธา 

 

ศรัทธา...เคยศรัทธามาถึงนี่

ผลักบานประตู...เถอะที่มีอยู่ตรงหน้า

เก็บเม็ดฝัน...อันสดใสในมรรคา

เก็บกลับมา...ระบายฝันในวันนี้


ทิ้งหรือไร...สิ่งใฝ่ในสายรุ้ง

ฤา...ลืมแล้วเคยถักคุ้งระบายสี

ลืมหรือไร....เคยร่ายบทกวี

ฉันกลับมาที่นี่...เพื่อต่อคำ


นานเนิ่น...จนวันนี้...ที่บ้านนี้

กับศรัทธา...ยังคงมีอยู่เช้าค่ำ 

มาเถอะ...เพื่อน,พี่,น้อง...ผูกลำนำ

มาถ่ายทอดถ้อยคำแจ่มสำนวน


มาเถอะ...แหล่งเสรี...อยู่ที่นี่

ทะลายกรอบ...ที่มีแล้วคืนหวน

จะรอนะ...รอร้อยรจนาไร้ตราตรวน

เถอะ...อย่าด่วนทิ้งที่...เสรีแห่งเรา

 

ขอบพระคุณแรงบันดาลใจจากเพื่อน พี่ น้อง 

แห่ง gotoknow  ที่ห่างหาย

ขอบพระคุณครูกลอนเคยสอนสั่ง

และขอบพระคุณผู้เยี่ยมชมทุกท่านค่ะ

 อิงจันทร์ 

๑๓  พฤษภาคม  ๒๕๕๕