ครูเพื่อศิษย์ "รุ่นหวังผล"(๓)

 

อีกกิจกรรมหนึ่งที่ดิฉันเข้าไปร่วมเป็นกระบวนกรในบ่ายวันเดียวกัน คือ การชวนครูให้ทำกิจกรรมเพื่อสร้างความชัดเจนเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับยุคศตวรรษที่ ๒๑ กิจกรรมนี้ดัดแปลงมาจากเนื้อหาของหนังสือ วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ ๒๑  ของอาจารย์วิจารณ์ บทที่ว่าด้วยแนวคิดการเรียนรู้สำหรับครูเพื่อศิษย์ ที่อาจารย์ถอดความและสังเคราะห์จากหนังสือ 21st Century Skills : Learning  for Life in Our Times บทที่ ๕ – ๗  

 

แนวคิดที่อาจารย์สกัดไว้ในหนังสือแต่ละบท เป็นแนวคิดที่ต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจ และปฏิบัติไปด้วยจึงจะเกิดความกระจ่าง อย่างเรื่องสมดุลใหม่ในการทำหน้าที่ครูเพื่อศิษย์ นี้เป็นการสร้างความรู้ด้วยการแยกแยะลักษณะการเรียนรู้ ๒ แบบเพื่อเปรียบเทียบข้อต่างให้ได้อย่างเห็นชัดเจนจนผู้อ่านเกิดความรู้ความเข้าใจ

 

อ.เอ็ม – มณฑล สรไกรกิติกูล ได้นำหลักคิดของ “สมดุลใหม่ในการทำหน้าที่ครูเพื่อศิษย์” ไปขยายตัวอย่างเพิ่มเติม และออกแบบเป็นกิจกรรมให้ครูได้ใคร่ครวญกับตัวอย่างเหล่านี้ ด้วยการจัดกลุ่มว่าบัตรข้อความใดบ้างเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ ๒๑  กิจกรรมทดลองนี้เคยทดลองใช้กับกลุ่มครูสอนดีของ สสค.มาก่อนแล้ว

 

เมื่อดิฉันนำมาใช้กับกลุ่มครูเพื่อศิษย์ รุ่นหวังผล ในคราวนี้ เห็นได้ชัดว่ากิจกรรมดังกล่าว เป็นเงื่อนไข ปัจจัยที่ก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้บนฐานคิดของจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ ๒๑ ได้เป็นอย่างดี

 

นอกจากนี้ดิฉันยังได้อาศัยเวทีนี้นำเสนอวิธี “สอนน้อย เรียนมาก” แก่ผู้เข้าร่วมกระบวนการ ด้วยการเปิดพื้นที่ให้เป็นการเรียนรู้ร่วมกันของสมาชิก โดยอาศัยเงื่อนไข และ บัตรข้อความที่เตรียมมาเป็นตัวเดินเรื่อง บทสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่เกิดขึ้นระหว่างทางจะค่อยๆ ก่อให้เกิดความเข้าใจใหม่ขึ้นในตัวผู้เข้าร่วมทีละน้อย จนในท้ายที่สุดแล้วภาพทั้งหมดก็จะชัดเจนขึ้นเอง

 

ความเข้าใจที่ได้จากการเรียนรู้ร่วมกันของกลุ่ม หากไม่นำไปปฏิบัติต่อก็จะเลือนไปภายในเวลาอันรวดเร็วได้เช่นกัน แม้ว่าความเข้าใจใหม่ที่เกิดขึ้นนี้จะเป็นความเข้าใจที่คงทนกว่าการฟังการบรรยาย เพราะผ่านการปฏิบัติ และการสนทนาถกเถียงกันมาแล้วก็ตามที

 

วันที่ ๒๒  เป็นวันสุดท้ายของกระบวนการฝึกครู FA เพื่อให้ครูทุกท่านได้ปฏิบัติทุกหน้าที่ ทั้งเป็นคุณอำนวย  คุณกิจ  คุณลิขิต และเพื่อเป็นการประเมินโครงการไปด้วยในตัว  โจทย์หรือหัวปลาของเรื่องเล่าคราวนี้จึงเป็นเรื่องของการเรียนรู้ที่ได้รับจากการมาเข้าร่วม WSครูเพื่อศิษย์ ที่จัดขึ้นทั้งหมด ๓ ครั้ง และแนวทางในการขยายผลหลังจากนี้

 

กลุ่มที่ดิฉันเข้าไปดูแลคือกลุ่มของ  อ.ศิริพร กุ่ยกระโทก (เข้าร่วมครั้งที่ ๑ และ ๓)  ผอ.กรรณิการ์ มาบุญมี (เข้าร่วม ครั้งที่ ๒ และ ๓) และ อ.กานดา  คุรุปิติ (เข้าร่วมเฉพาะครั้งที่ ๓)  

 

อ.ศิริพร - ครูอ้อย  มีประสบการณ์ในการจัดการความรู้มาก่อน และโรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย (กระจ่าง สิงหเสนี) จ.กรุงเทพฯ ที่เป็นโรงเรียนมาตรฐานสากล ซึ่งมีเป้าหมายในการพัฒนาผู้เรียนที่สอดคล้องกับแนวทางการสร้างผู้เรียนให้มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ ๒๑ จึงมีโอกาสและความเป็นไปได้ที่จะเติมทักษะเหล่านี้เพิ่มเข้าไปในเป้าหมายที่มีอยู่เดิม

 

ผอ.กรรณิการ์  โรงเรียนเทศบาลจามเทวี จ.ลำพูน ที่อาจารย์เป็นผู้อำนวยการอยู่ เป็นโรงเรียนในโครงการเศรษฐกิจพอเพียง และยังมีโรงเรียนในเขตเทศบาล ที่เป็นเครือข่ายกันอยู่อีก ๔ โรง จึงมีโอกาสและความเป็นไปได้ที่จะทำเรื่อง PBL และ PLC ให้เข้มแข็งต่อไปได้

 

อ. กานดา  โรงเรียนอนุบาลจังหวัดตราด เป็นโรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการจิตสาธารณะ (CAS -Creative Action Service) จึงมีโอกาสและความเป็นไปได้ที่จะนำเอาแนวคิดเรื่อง PBL ไปทำกับโครงการได้อย่างสะดวก

 

เมื่อจบกระบวนการ สมาชิกทุกคนมั่นใจว่าจะกลับไป “ให้โอกาสลูกศิษย์ ด้วยพลังชีวิตของเรา”


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ฝึกตนฝนปัญญา



ความเห็น (5)

เย้เย้  มีชื่อครูอ้อยด้วยค่ะ  สิริพร กุ่ยกระโทก ค่ะ ครูใหม่ที่น่ารัก

เขียนเมื่อ 

ครูกานดา ฝากมาขอกำลังใจ จากครูใหม่ ด้วยครับ

                 ขอบคุณครับ

เชียร์ครูกานดาเต็มที่อยู่แล้วค่ะ สู้ๆ นะคะ

:)

ชอบการreflectของอ.ใหม่มากคะ เเหมือนได้ทบทวนความทรงจำ

ขอบคุณมากค่ะ... ดีใจจังที่บันทึกเป็นประโยชน์ :)

หมายเลขบันทึก

487812

เขียน

12 May 2012 @ 12:51
()

แก้ไข

12 Jun 2012 @ 19:22
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ดอกไม้: 5, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง