อีกกิจกรรมหนึ่งที่ดิฉันเข้าไปร่วมเป็นกระบวนกรในบ่ายวันเดียวกัน คือ การชวนครูให้ทำกิจกรรมเพื่อสร้างความชัดเจนเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับยุคศตวรรษที่ ๒๑ กิจกรรมนี้ดัดแปลงมาจากเนื้อหาของหนังสือ วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ ๒๑  ของอาจารย์วิจารณ์ บทที่ว่าด้วยแนวคิดการเรียนรู้สำหรับครูเพื่อศิษย์ ที่อาจารย์ถอดความและสังเคราะห์จากหนังสือ 21st Century Skills : Learning  for Life in Our Times บทที่ ๕ – ๗  

 

แนวคิดที่อาจารย์สกัดไว้ในหนังสือแต่ละบท เป็นแนวคิดที่ต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจ และปฏิบัติไปด้วยจึงจะเกิดความกระจ่าง อย่างเรื่องสมดุลใหม่ในการทำหน้าที่ครูเพื่อศิษย์ นี้เป็นการสร้างความรู้ด้วยการแยกแยะลักษณะการเรียนรู้ ๒ แบบเพื่อเปรียบเทียบข้อต่างให้ได้อย่างเห็นชัดเจนจนผู้อ่านเกิดความรู้ความเข้าใจ

 

อ.เอ็ม – มณฑล สรไกรกิติกูล ได้นำหลักคิดของ “สมดุลใหม่ในการทำหน้าที่ครูเพื่อศิษย์” ไปขยายตัวอย่างเพิ่มเติม และออกแบบเป็นกิจกรรมให้ครูได้ใคร่ครวญกับตัวอย่างเหล่านี้ ด้วยการจัดกลุ่มว่าบัตรข้อความใดบ้างเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ ๒๑  กิจกรรมทดลองนี้เคยทดลองใช้กับกลุ่มครูสอนดีของ สสค.มาก่อนแล้ว

 

เมื่อดิฉันนำมาใช้กับกลุ่มครูเพื่อศิษย์ รุ่นหวังผล ในคราวนี้ เห็นได้ชัดว่ากิจกรรมดังกล่าว เป็นเงื่อนไข ปัจจัยที่ก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้บนฐานคิดของจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ ๒๑ ได้เป็นอย่างดี

 

นอกจากนี้ดิฉันยังได้อาศัยเวทีนี้นำเสนอวิธี “สอนน้อย เรียนมาก” แก่ผู้เข้าร่วมกระบวนการ ด้วยการเปิดพื้นที่ให้เป็นการเรียนรู้ร่วมกันของสมาชิก โดยอาศัยเงื่อนไข และ บัตรข้อความที่เตรียมมาเป็นตัวเดินเรื่อง บทสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่เกิดขึ้นระหว่างทางจะค่อยๆ ก่อให้เกิดความเข้าใจใหม่ขึ้นในตัวผู้เข้าร่วมทีละน้อย จนในท้ายที่สุดแล้วภาพทั้งหมดก็จะชัดเจนขึ้นเอง

 

ความเข้าใจที่ได้จากการเรียนรู้ร่วมกันของกลุ่ม หากไม่นำไปปฏิบัติต่อก็จะเลือนไปภายในเวลาอันรวดเร็วได้เช่นกัน แม้ว่าความเข้าใจใหม่ที่เกิดขึ้นนี้จะเป็นความเข้าใจที่คงทนกว่าการฟังการบรรยาย เพราะผ่านการปฏิบัติ และการสนทนาถกเถียงกันมาแล้วก็ตามที

 

วันที่ ๒๒  เป็นวันสุดท้ายของกระบวนการฝึกครู FAเพื่อให้ครูทุกท่านได้ปฏิบัติทุกหน้าที่ ทั้งเป็นคุณอำนวย  คุณกิจ  คุณลิขิต และเพื่อเป็นการประเมินโครงการไปด้วยในตัว  โจทย์หรือหัวปลาของเรื่องเล่าคราวนี้จึงเป็นเรื่องของการเรียนรู้ที่ได้รับจากการมาเข้าร่วม WSครูเพื่อศิษย์ ที่จัดขึ้นทั้งหมด ๓ ครั้ง และแนวทางในการขยายผลหลังจากนี้

 

กลุ่มที่ดิฉันเข้าไปดูแลคือกลุ่มของ  อ.ศิริพร กุ่ยกระโทก (เข้าร่วมครั้งที่ ๑ และ ๓)  ผอ.กรรณิการ์ มาบุญมี (เข้าร่วม ครั้งที่ ๒ และ ๓) และ อ.กานดา  คุรุปิติ (เข้าร่วมเฉพาะครั้งที่ ๓)  

 

อ.ศิริพร - ครูอ้อย  มีประสบการณ์ในการจัดการความรู้มาก่อน และโรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย (กระจ่าง สิงหเสนี) จ.กรุงเทพฯ ที่เป็นโรงเรียนมาตรฐานสากล ซึ่งมีเป้าหมายในการพัฒนาผู้เรียนที่สอดคล้องกับแนวทางการสร้างผู้เรียนให้มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ ๒๑ จึงมีโอกาสและความเป็นไปได้ที่จะเติมทักษะเหล่านี้เพิ่มเข้าไปในเป้าหมายที่มีอยู่เดิม

 

ผอ.กรรณิการ์  โรงเรียนเทศบาลจามเทวี จ.ลำพูน ที่อาจารย์เป็นผู้อำนวยการอยู่ เป็นโรงเรียนในโครงการเศรษฐกิจพอเพียง และยังมีโรงเรียนในเขตเทศบาล ที่เป็นเครือข่ายกันอยู่อีก ๔ โรง จึงมีโอกาสและความเป็นไปได้ที่จะทำเรื่อง PBL และ PLC ให้เข้มแข็งต่อไปได้

 

อ. กานดา  โรงเรียนอนุบาลจังหวัดตราด เป็นโรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการจิตสาธารณะ (CAS -Creative Action Service) จึงมีโอกาสและความเป็นไปได้ที่จะนำเอาแนวคิดเรื่อง PBL ไปทำกับโครงการได้อย่างสะดวก

 

เมื่อจบกระบวนการ สมาชิกทุกคนมั่นใจว่าจะกลับไป “ให้โอกาสลูกศิษย์ ด้วยพลังชีวิตของเรา”