ผมเชื่อว่าคำนี้มาจากคำว่า ภารตะ ที่คนไทยเรามักเรียกอินเดียกันว่าแดนภารตะนั่นแล (คนอินเดียเขาก็เรียกแดนเขาว่าแดนภารตะด้วยนะ เป็นชื่อเล่น

ผมสงสัยในชื่อ “พาหุรัด” มาแต่สมัยเป็นวัยรุ่น พออายุได้ประมาณ ๒๐ กว่าผมก็ว่าผมคิดออกแล้วนะ มาวันนี้ ๓๐ กว่าปีผ่านมา ผมพยายามค้นหาในอินเตอร์เน็ตก็หาไม่เจอว่า ต้นตอของคำนี้มาจากไหน  วันนี้ผมจะเอาสิ่งที่ผมคิดไว้ครั้งกระโน้นมาเผย  ให้ท่านผู้อ่านช่วยกันวิจารณ์

 

พาหุรัดเป็นถิ่นที่มีคนเชื้อสายอินเดียไปอยู่กันหนาแน่น เป็นศูนย์การค้าแห่งแรกของไทยก็ว่าได้  ที่นิยมขายคือผ้า และของจิปาถะทั่วไป 

 

ผมเชื่อว่าคำนี้มาจากคำว่า ภารตะ  ที่คนไทยเรามักเรียกอินเดียกันว่าแดนภารตะนั่นแล  (คนอินเดียเขาก็เรียกแดนเขาว่าแดนภารตะด้วยนะ เป็นชื่อเล่น เหมือนที่ไทยเราเรียกตัวเองว่าแดนสยามมาจนถึงวันนี้แหละ)

 

ที่ผมสะดุดใจเพราะภาษาอังกฤษในเวอร์ชั่นหนึ่งเขียน ”ภารตะ” ว่า bharat     ถ้าออกเสียงเร็วๆ ก็ได้ว่า บะหะรัต  ซึ่งน่าจะเพี้ยนมาเป็น พาหุรัดในที่สุด

 

หรือว่ามีทฤษฏีอื่น ก็ว่ามา

 

ใกล้ๆกับพาหุรัดซึ่งเป็นศูนย์การค้าแขก ข้ามสะพานหันมา  ก็เป็นสำเพ็งซึ่งเป็นศูนย์การค้าจีน   ...สมัยก่อนผู้หญิง ๑๑รด มักถูกเรียกว่า “อีสำเพ็ง”

 

ยังจำเพลงของสุรพลสมัยเป็นเด็กอายุ ๘ ขวบได้ ....

ตั้งแต่พาหุรัด พี่ควักธนบัตรใบแดง

นั่งแท็กซี่ตามน้องนามาแสนแพง

ใจเต้นแรงดังเหมือนกับเสียกลอง

 

http://www.youtube.com/watch?v=Om9dh36zVTE

...คนถางทาง (๑๑-๕-๕๕)