วันนี้อากาศดีขอมีเรื่องดีดีมาเล่า เรื่องดีนั้นน่าจะเป็นเรื่องอาหารการกินที่ไปพบไปชิมมาที่โฮจิมินห์ซิตี้ เวียดนาม ***** คนทัวร์พาพวกเราไปทั่ว จนเย็นค่ำ เลยมื้ออาหารของเรา ดังนั้น เมื่อนั่งโต๊ะอาหาร ก็หิวแล้ว อาหารมาตั้งปุ๊บ ก็จัดการจัดเต็มเลย ***** ภาพแรกที่เห็นคือ ปาท่องโก๋ ซาละเปาทอดที่โฮจิมินห์อันใหญ่มากจุใจ ไม่ได้ซื้อเพราะต้องเดินต่อไปพิพิธภัณฑ์สงคราม ***** ข้าวสวยของชาวเวียดนาม นุ่มและหอมมาก แต่ไม่น่ากินเท่าข้าวหอมมะลิบ้านเรา ครูอ้อยมีความเป็นชาตินิยมพอสมควรแต่ตั้งบนพื้นฐานของความเป็นจริง ***** กับข้าวที่นำมาตั้งโต๊ะนั้น ส่วนใหญ่ประกอบมาจากผักทั้งสิ้น พอดีครูอ้อยชอบผักเลยสมใจมาก แต่รสชาติของทุกๆจานทำให้ครูอ้อยคิดถึงบ้านมากเลย ***** ***** มองดูอาหารเป็นผักที่มีประโยชน์ทั้งสิ้น ครูอ้อยก็กินอย่างเอร็ดอร่อยพราะนึกถึงประโยชน์ที่จะได้รับเข้าสู่ร่างกาย ผลไม้ก็เหมือนบ้านเรา ซ้ำๆจนคิดว่ามีแค่ 2 อย่างหรือนี่ คือแตงโมกับสัปรด ***** ***** จานข้างบนนี้เป็นอาหารจานโปรดของครูอ้อยเลย เช่น ผัดผักบุ้ง ผัดมะละกอ ยำหัวปลีข้าวเกรียบ โดยเฉพาะผักผักบุ้งนี้ถือว่าเป็นอาหารประจำชาติเลย ผัดมะละกอที่คุณแม่เคยผัดใส่ไข่ให้กินตอนยังเป็นเด็ก ส่วนยำหัวปลีนี้เพิ่งจะเคยกิน อร่อยมาก รู้สึกว่าจะนำหัวปลีหั่นฝอยไปทอดก่อน กินกับข้าวเกรียบเป็นคำ ***** ***** จานข้างบนนี้ เป็นปลาเสียส่วนใหญ่ ปลานิลที่มีความใหม่หวานอร่อย เฝอหรือก๋วยเตี๋ยวเวียดนามก็อร่อยมาก ส่วนถ้วยเล็กข้างล่างขวามือคือ พะแนงหมู จืดจืด ภาพข้างบนขวามือคือน้ำชา ที่มีน้ำแข็งก้อนโตมาก ***** ***** บรรยากาศในห้องอาหารของภัตตาคารก็เหมือนกับที่อื่นทั่วๆไป คนเวียดนามส่วนใหญ่ไม่นิยมมากินอาหารที่ภัตตาคาร ดังนั้น มองไปทางไหนก็จะเห็นแต่นักท่องเที่ยว ***** เราไม่บ่นเรื่องอาหารไม่ถูกปาก เพราะเราส่วนใหญ่อายุเยอะแล้วกลับจะชอบอาหารแบบนี้ มิน่าล่ะ อาหารจืดจืดของชาวเวียดนามที่มีแต่ผัก จึงทำให้ผู้คนเขาหุ่นดี ไม่มีพุง และไม่มีคนอ้วนเลยสักคนเดียว
สวัสดีค่ะ คนล่าฝัน
ฅนล่าฝัน.
ขอบคุณมากค่ะ ที่เป็นกำลังใจ
ขอบคุณทุกๆๆท่านนะคะ
Mr_Jod, 
ฅนล่าฝัน, และ
2 คนอื่น.
อาจารย์อ้อยค่ะช่วงปิดเทอมอาจารย์คงได้ไปเที่ยวเวียตนามมาคงสนุกน่าดุ เห็นภาพกับอาหารแล้วอยู่ในโซนเดียวกับเราคงไม่น่าจะแตกต่างกันสักเท่าไหร่ หวังว่าคงได้อะไรดีๆจากอาจารย์ในบรรยากาศครั้งต่อปค่ะ
ค่ะน้องพีระยา ขอบคุณมากนะคะ