คนรอบข้างคือกระจกเงา

 

 

 

 

 

มองตะวันตกน้ำ 

ท้องฟ้าและเมฆงาม

สะท้อนแสงเงา 

 

คงเพราะมาอยู่ใกล้ตา

เห็นความคมชัดแจ่มแจ้ง

หม่น คราม เหลืองแสดแดง

หลากสี แต่งแต้มจินตนาการ

 

มองธรรมชาติ...มองชีวิต

 

เปรียบกับตัวเรา

เราอาจมองเราเท่าที่รู้

คนอื่นดู อาจชัดและแจ่มแจ้งกว่า

ทุกเสียงสะท้อน

คู่ควรกับการรับฟัง

เกลาจิต  ปรับตน

ทุกคนคือกระจกเงา

เสียงเขา เสียงเรา เอามาพิจารณา

 

เปิดใจกว้างเข้าไว้

ลดอัตตา

ลดตัวตน

กลมกลืน.....

ไม่เสียความเป็นคน

ยอมรับตน ยอมรับคนอื่น

ยังมีอีกมากมายที่เราไม่รู้

คนรอบข้างเป็นครู

เป็นแสงส่องทาง