GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วันวาน วันนี้และความทรงจำ

วันนี้แสงตะวันที่สาดส่อง ณ อุบลราชธานีแห่งนี้ ทำให้ต้องตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้า

วันนี้แล้วสินะ ที่เราต้อง "กลับบ้าน"

บ้านที่เราจากมาเสียนาน

จากมาแรมเดือน

"บ้าน" และ "คนที่บ้าน" ของเราจะเป็นอย่างไรกันบ้างนะ

เมื่อคืนนี้ตั้งใจจะทำหลาย ๆ อย่าง จะเขียนบันทึกโน้น บันทึกนี้ อยากทำอย่างโน้น อย่างทำอย่างนี้ แต่สุดท้าย ก็ต้องกลับไปนอนครุ่นคิดว่า สองเดือนที่ผ่านมาในชีวิตที่อุบลราชธานีนี้ เป็นอย่างไรบ้าง

จากจังหวัดที่ไม่เคยรู้ว่าอยู่ส่วนใดของประเทศ

เมื่อก่อนเคยได้ยินแต่คราวแว่ว ๆ มาว่า "เทียนพรรษาที่อุบลฯ" สวยมากนะ

เราก็ได้ไปสัมผัสมาแล้วว่า "สวยจริง ๆ"

เราเคยได้ยินเรื่อง "แม่มูล" และเรื่องของ "ม็อบเขื่อนปากมูล" เราก็ได้มาอยู่ใกล้ ๆ ได้สัมผัสเรื่องราวต่าง ๆ

จากเกืองฝั่งซ้ายสุดของประเทศ คลองลาน จ.กำแพงเพชร

จากมุมบนของประเทศ จังหวัดอุตรดิตถ์ ทำไม "เราถึงได้มาที่ อุบลราชธานี"

ชีวิตหนอชีวิต ใครได้ขีดและลิขิตชีวิตเราไว้

อุบลราชธานี เมืองขวาสุดของประเทศไทย "ตะวันขึ้นที่โขงเจียม"

เมืองที่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นที่แรกของประเทศไทย แล้ววันนี้ เราจะต้องเดินทางจากที่นี่ไปแล้ว

"เราจะได้กลับมาที่นี่อีกไหมนะ"???

ใครจะรู้ได้

ว่าชีวิตเราข้างหน้าจะเป็นอย่างไร

ที่เก่าเวลาเดิม นั้นไม่เคยมี

สถานที่แห่งเดิมเปลี่ยนไปทุกครั้งเมื่อโลกหมุนรอบตัวเองและหมุนรอบดวงอาทิตย์ฉันใด

เวลาเก่า ๆ ก็จะเปลี่ยนไปตามกาลเวลาที่หมุนเวียนเปลี่ยนไปฉันนั้น เช่นกัน

วัน เวลา และวารีไม่เคยคอยท่า

โอกาส ผ่านมา ผ่านแล้ว ก็ผ่านไป

แล้วเราเมื่อวันวาน วันนี้ และวันข้างหน้า จะเป็นอย่างไร

ใครจะเป็นผู้ลิขิตชะตาชีวิตของเราได้

บางครั้งชะตาชีวิต "เราเอง" ก็ยังไม่สามารถลิขิตได้

บ้าน คือ อะไรเหรอ

ทำไมเราต้องกลับบ้าน

มีอะไรอยู่ที่บ้าน

มีอะไรที่บ้านเรานั้นเปลี่ยนไป

วันพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมา เท้าก็คงจะเหยียบอยู่ที่ผืนแผ่นดินของจังหวัดที่ชื่อว่า "อุตรดิตถ์"

วันใหม่ เวลาใหม่ กับชีวิตใหม่

วันพรุ่งนี้ วันหน้า หรือวันไหน ๆ ชีวิตเราจะเป็นอย่างไร

อย่าไปคิดถึงมันเลยเน๊อะ

ทำวันนี้ และเวลานี้ให้ดีที่สุด

หลายๆ อย่างในชีวิตอาจต้องเปลี่ยนแปลงไป

แต่อย่างไร ใจและอุดมการณ์ก็คงยังต้องคงเดิม

"ศรัทธา ศรัทธา และศรัทธา"

ต่อความถูกต้อง ดีงาม เพื่อบ้านเมืองและประเทศชาติยังคงอยู่ตลอดไป


ฝากใจ ไว้ให้เธอกับฉัน ห่วงใยกัน ทุก ๆ วันเวลา


ด้วยรัก ที่เราเคยสร้างมา หมั่นรักษาและคอยดูแล ดวงใจ


สบายเหมือนที่เคยบอกกัน ถูกใจกันก็ยังคบกันไป


สร้างสม ความรู้สึกมากมาย เก็บเอาไว้เป็นกำลังใจที่ดี


เก็บไว้ ทุก ๆ เรื่องราว รอยยิ้ม ที่เราเคยมี


เก็บไว้ รวมกันเป็นภาพดี ๆ


สิ่งเหล่านี้คือความทรงจำตลอดไป

ด้วยรัก และด้วยความผูกพัน เมื่อมีวันที่ตัวฉันต้องไป


จะขอ ขอฝากหัวใจ ฝากเอาไว้แทนคำขอบใจจริง ๆ

สิ่งเหล่านี้คือความทรงจำตลอดไป

 

เพลง ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด

ศิลปิน เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ความทรงจำบ้าน
หมายเลขบันทึก: 48631
เขียน:
แก้ไข:
ดอกไม้: 1
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ

ความเห็น (3)

have a safe and wonderful journey ! นะครับ อาจารย์ปภังกร

 

อ.จอห์น

เพื่อนจะอยู่ในใจเสมอ

อยากให้เพื่อนเกลอจงจำไว้

แม้ระยะทางมากั้นให้เราห่างไกล

แต่คำว่ามิตรภาพไงที่ทำให้เราผูกพันธ์  

                       Best Friends 

  • ตอนอ.จอห์นอ่านบันทึกนี้คงอยู่ที่อุตรดิตถ์แล้วใช่ไม๊จ้ะ 
  •  Compact การเดินทางเป็นยังไงบ้าง หวังว่าคงเรียบร้อยดีนะ นั่งรถนานๆ เหนื่อยแย่เลย...  
  • ดูรูปข้างบนแล้วอ่านบันทึก..รู้สึก อารมณ์เหงาๆ ยังไงไม่รู้สิ (ตอนนั่งรถกลับมาแอบน้ำตาซึมรึเปล่าTeary)
  • อาจารย์จอห์น คนขำๆ หัวใจสีชมพู ของป้าบวมหายไปไหนหนอ...?!!! 
  • ยัง OK. อยู่ใช่ไม๊ ...
  • มีอะไรเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ...ป้าเป็นห่วง
  • ป้าบวมยังไม่รู้เลย ว่าทำไมอาจารย์ถึงกลับอุตรดิตถ์ หมดโปรเจท แล้วใช่รึเปล่า..ป้าไม่แน่ใจ
  • ขอพลังแห่งศัทธาและมิตรภาพที่ดีงามจงสถิตในใจของท่านและเราตลอดไป