ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังจะเดินทางไปยังหมู่บ้านที่ห่างไกลหมู่บ้านหนึ่ง
เขาเห็นหญิงชราคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างทางใกล้ทางเข้าหมู่บ้าน
เขาจึงเดินเข้าไปถามแม่เฒ่าว่า...
“ผู้คนในหมู่บ้านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” หญิงชราถามตอบ
“แล้วผู้คนในหมู่บ้านของคุณล่ะเป็นอย่างใดบ้าง?”
“โอ้…แย่มาก ชายหนุ่มผู้เดินทางตอบ ผู้คนทั้งหมู่บ้านเป็นนักโกหกชั้นยอด หลอกลวงสารพัด
ไม่มีใครที่ไว้ใจได้เลยสักคนเดียว ผมไม่สามารถสร้างมิตรกับใครได้เลย ดีแล้วล่ะที่ผมจากมา”
“คุณจะพบผู้คนในหมู่บ้านนี้เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน” หญิงชราตอบ
...
...
ไม่นานหลังจากนั้นก็มีอาคันตุกะอีกคนมาที่หมู่บ้านนี้ ชายหนุ่มคนที่สองก็ถามคำถามเดียวกัน
“ผู้คนในหมู่บ้านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” หญิงชราก็ถามตอบด้วยคำถามเดิม
“แล้วผู้คนในหมู่บ้านของคุณล่ะเป็นอย่างใดบ้าง?”
“โอ้…ดีมาก ชายหนุ่มคนที่สองตอบ ผู้คนใจดีมีเมตตา ซื่อสัตย์ ขยันขันแข็ง
ผมโชคดีมากที่ได้อยู่ในหมู่บ้านนั้น กว่าจะจากมาได้ทำเอาเศร้าไปหลายวัน”
“คุณจะพบผู้คนในหมู่บ้านนี้เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน” หญิงชราตอบ
...
...
ชายหนุ่มทั้งสองคนคือตัวเราในเวลาที่ต่างกัน
ในยามใดที่หัวใจเติมเต็มไปด้วยความรู้สึกในด้านลบ ไม่มีความไว้วางใจ ความกลัว
โลกที่อยู่ข้างหน้าเราเป็นโลกที่เต็มไปด้วยคนที่ไม่มีมิตรไมตรี ไม่มีน้ำใจ แก่งแย่งชิงดี เลือดเย็น
เรากำลังมองโลกในแง่ร้าย
...
...
ในทางกลับกัน หากใจถูกเติมเต็มไปด้วยความรัก ความเมตตา
ความเข้าใจและเห็นใจ ความศรัทธาในมนุษยชาติ
เราจะมองเห็นโลกที่เต็มไปด้วยมิตรไมตรี ความสวยงาม
เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ และเป็นประโยชน์
เราจะเป็นคนที่มองโลกด้วยความสวยงาม
เราเปิดใจที่จะโอบกอดทุกๆ คนที่ผ่านเข้ามา
ปรมาจารย์เล่าจื้อกล่าวเอาไว้ว่า “คนที่เปิดตา จะเปิดความรู้สึกนึกคิด คนที่เปิดความรู้สึกนึกคิด จะเปิดใจ”
ทุกๆ การเรียนรู้และการพัฒนาจะต้องเริ่มจากจุดนี้เสมอ..จุดที่หัวใจเปิดกว้าง..
...
...
เช้าวันนี้พี่ชายคนโตโทรมาถาม หรือจะให้ถูกต้องพูดว่า โทรมาบอกให้รับรู้ในการที่เขาและครอบครัวจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองท้องถิ่น ซึ่งเป็นที่รู้กันในครอบครัวว่า การเมืองกับฉัน ช่างเป็นอะไรที่ไม่ถูกกันมาแต่ไหนแต่ไร
แต่เมื่อวางหูโทรศัพท์ฉันถามตัวเองว่าฉันกำลังปิดหรือเปิดใจอยู่?
...
ภาพชุด พลบค่ำ@Labrador Nature Reserve
ฉันยังยืนอยู่ที่เดิม...มองดูฟ้าที่เปลี่ยนสี
งดงามในทุกๆ...นาทีที่ผันผ่าน
ฉันหวังว่าใจดวงเดิม...จะค่อยๆ เบ่งบาน
เปิดรับประสบการณ์ดีดี...ที่จะเข้ามา
เปิดใจการเมืองใช่จะร้ายไปเสียหมด เหมือนกับตำรวจที่เจอเพื่อนตำรวจดีๆที่มาช่วยงานอาสา ยังมีอยู่
ดีมากๆ เลยครับ
เปิดใจครับ อาจจะกังวลกับผลกระทบบ้าง แต่ก็เปิดใจแน่นอน
ภาพสวยมากๆ สื่อให้เห็นถึงจิตใจที่มีหลากหลายภาพ แปรปรวน เป็นภาพประกอบที่ผมชอบมากๆ เลยครับ
สวัสดีค่ะคุณ วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--,
ขอบคุณค่ะ คงต้องคิดอย่างนั้นค่ะ :)
จุดที่หัวใจเปิดกว้าง น่าจะใช่ ต้องเริ่มจากจุดนี้ล่ะ จึงจะก้าวต่อได้ ที่แน่ๆ ภาพสวยจัง ครับ
ในโลกแห่งความหลากหลายแห่งรูปธรรมและนามธรรม..การอยู่อย่างเข้าใจธรรมชาติเช่นนี้..ย่อมน้อมใจให้เกิดเมตตาธรรม..ให้อภัย..ให้ทาน..เพื่อความสุขแห่งตนและผู้อื่นนะคะ
น้องปริมคือหนึ่งในผู้ที่เป็นเช่นนั้น..พี่ใหญ่สัมผัสได้จากทุกบันทึกดีๆที่นำมาแบ่งปันเสมอมาค่ะ..ไม่เคย "ถากถาง..หรือเสียดสี"..ไม่เคยยกตนข่มท่าน..
ขอชื่นชมค่ะ
เปิดใจ..ให้กว้าง..นะใจ...(โดยเฉพาะการเมือง(ไทย)..การบ้าน..(ไทย)..ความเป็นอยู่..ของ(ไทย)..นะใจนะ..)..สวัสดีค่ะ..คุณปริม..ยายธี
สวัสดีค่ะ คุณปริม
ชายหนุ่มทั้งสองคนคือตัวเราในเวลาที่ต่างกัน
ในยามใดที่หัวใจเติมเต็มไปด้วยความรู้สึกในด้านลบ ไม่มีความไว้วางใจ ความกลัว
โลกที่อยู่ข้างหน้าเราเป็นโลกที่เต็มไปด้วยคนที่ไม่มีมิตรไมตรี ไม่มีน้ำใจ แก่งแย่งชิงดี เลือดเย็น
เรากำลังมองโลกในแง่ร้าย
#
เมื่อเรา "ผิดหวัง" อารมณ์เศร้า คงเปรียบเหมือน ภาวะอักเสบเมื่อเกิดบาดแผล ตัวเราต้องการ พัก อยู่เฉยๆ ปิดการรับรู้จากภายนอก เพื่อใคร่ครวญภายในตัวเอง ความเศร้า อารมณ์ติดลบจึงอาจเป็นกลไกธรรมชาติ เพื่อ "เยียวยาตัวเอง" แต่ก็เหมือนการอักเสบ..อักเสบเรื้อรัง อักเสบลุกลาม กลายเป็นสิ่งอันตราย ... ตอนนี้ก็ได้แต่คิดแบบนี้ค่ะ ห้ามใจไม่ให้ ติดลบ ยังทำไม่ได้ เพียงแค่ระวังไม่ให้มันลุกลามเท่านั้น
สวัสดีค่ะคุณ ราชิต สุพร,
ขอบคุณมากๆ นะคะ :)
ขอให้มีความสุขในค่ำวันนี้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ เพชร พรหมสูตร์,
เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นค่ะ พอเปิดใจยอมรับแล้วก็มานั่งวางแผนว่าจะทำให้มันเสี่ยงน้อยที่สุดอย่างไรดี คงต้องคิดให้มากขึ้นและเตรียมต้อนรับการเปลี่ยนปลงค่ะ
พอคุณเพชรถามปริมเลยอธิบายภาพประกอบเพิ่มค่ะ ขอบคุณค่ะ
ภาพชุด พลบค่ำ@Labrador Nature Reserve
ฉันยังยืนอยู่ที่เดิม...มองดูฟ้าที่เปลี่ยนสี
งดงามในทุกๆ...นาทีที่ผันผ่าน
ฉันหวังว่าใจดวงเดิม...จะค่อยๆ เบ่งบาน
เปิดรับประสบการณ์ดีดี...ที่จะเข้ามา
สวัสดีค่ะคุณหนูรี ปริมชอบภาพนี้จังค่ะ ได้อารมณ์ดีมากเลย นกกางเขนใช่ไหมคะนั่น
ขอบคุณมากค่ะที่เอาภาพงามๆ มาฝากกัน :)
ฝันดีนะคะคุณหนูรี
สวัสดีครับคุณปริม...
ผมชอบประโยคนี้จังครับ...ขอบคุณครับ
"...ทุกๆ การเรียนรู้และการพัฒนาจะต้องเริ่มจากจุดนี้เสมอ..จุดที่หัวใจเปิดกว้าง.."
สวัสดีค่ะคุณพี่สันติสุข สันติศาสนสุข,
ขอบคุณมากค่ะ ขอให้คุณพี่มีความสุขมากๆ เช่นกันค่ะวันนี้
อาจารย์ ชยันต์ เพชรศรีจันทร์,
ขอบคุณมากค่ะ มีคนบอกว่าหากอยากได้ภาพที่สวยงามก็ต้องถ่ายสิ่งที่สวยงามค่ะ ทิวทัศน์ในวันนั้นสวยอยู่แล้วจริงๆ ภาพก็เลยดูดีค่ะ
สวัสดีบ่ายวันพฤหัสค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่ นงนาท,
ขอบพระคุณมากค่ะ ตอนที่เข้ามาใน g2k และตั้งชือบล็อคว่า "บันทึกแห่งรอยยิ้ม" เพราะอยากแบ่งปันความรู้สึกดีดี สิ่งดีดี ที่ได้อ่าน ได้พบมาค่ะ อยากให้คนที่บังเอิญผ่านมาอ่าน รู้สึกดีค่ะ ดีใจที่ผ่านมาปีกว่าๆ ยังสามารถทำได้อย่างที่หวังค่ะ
คุณพี่ใหญ่ก็เป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจนั้นค่ะ เพราะทุกๆ บันทึก ทุกๆ ความเห็นของคุณพี่ใหญ่สร้างความอบอุ่น สุขสงบให้ผู้อ่านอย่างเต็มหัวใจเลยทีเดียวค่ะ ขอบคุณบันทึกเสริมกำลังใจของคุณพี่ใหญ่ด้วยจริงๆ
คงจะจริงอย่างที่อาจารย์ธวัชชัยว่า g2k เป็น Law of attraction เป็นปรากฎการณ์ที่ดึงคนที่ชอบความสุขสงบมาเขียนในที่เดียวกัน
ขอบพระคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณยายธี
อาจจะเป็นความหวังที่ริบหรี่ดังแสงหิ่งห้อย แต่มันก็สร้างความงดงามน่าประทับใจให้คืนเดือนมืดในช่วงเวลาหนึ่งนะคะ :)
ขอบพระคุณมากค่ะคุณยาย