ไปเที่ยวป่าหน้าฝน....น้องๆที่ทำงานร้องยี้  ไปเที่ยวป่าหน้าฝนอีกแล้ว ปีที่แล้วก็ไปเที่ยวพัทยาหน้าฝน  เราฟังแล้วแอบยิ้มกรุ้มกริ่มในใจ  โชคมาถึงแล้วจะมีใครซักกี่คนที่มีโอกาสไปสัมผัสป่าหลังฝนอย่างเรา  ไปดูละอองน้ำเกาะตามยอดหญ้า ไปดูความอลังการของน้ำตกกระทบหิน ไปดูพระเอกแห่งเขาใหญ่  เจ้าทากตัวเล็กแต่พลังเยอะเหลือเกิน มนุษย์อย่างเราแค่ได้ยินชื่อยังอกสั่นขวัญแขวน...............และที่สำคัญจะได้เจอผองเพื่อนชาวบริการวิชาการจากสาม University เรียนรู้ประสิทธิภาพอันโด่งดังจาก คนดอย(ปูนแก่งคอย)
pimaya   เราแวะเที่ยวพิมายกันก่อน  น้องๆหลายคนอึ้ง ทึ่ง เสียว  เมื่อมองเห็นประตูปราสาทที่สามารถมองทะลุในแนวเดียวกันตั้งแต่ประตูชัยซึ่งเป็นประตูเมืองถึงประตูสุดท้ายของปราสาทหินพิมายที่สร้างจากการนำหินทรายสีชมพูมาตั้งซ้อนเรียงกันเป็นพระปรางค์ประธาน เมื่อหลายร้อยปีก่อนคงยังไม่มีเครนยก กล้องsurvey  ระบบฐานรากทำอย่างไรกันหนอปราสาทถึงงามสง่าท่ามกลางแดดฝนจนมาถึงทุกวันนี้     ทั้งยังลวดลายจำหลักที่บรรจงสลักเสลาจากหินเป็นเรื่องราวของความเชื่อศรัทธาในลัทธิพราหมณ์  ลีลาร่ายรำของโฉมงามนามอัปสร   เครื่องแต่งกายที่งดงาม  ใครนะช่างคิดค้น โดยไม่ต้องนำเข้าจากอิตาลี่ ก็ยังไม่ out จนเป็นต้นแบบของเสื้อผ้าและท่ารำในปัจจุบัน      นี่กระมังเราชนรุ่นหลังถึงต้องมานั่งแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เผื่อจะสร้างตำนานได้บ้าง