เมื่อก่อน”ผม”ไปตัด”ผม” แล้วหงุดหงิดมากเพราะร้านมันสกป. ผ้าเช็ดปัดก็ใช้ร่วมกันคนอื่น ช่างตัดผมสมัยนี้ก็เปลี่ยนไปมาก ไอ้ที่จะนอมน้อมสุภาพ ใจดีนั้นหายาก ส่วนใหญ่หน้าบึ้ง
(ไอ้ผ้าขนหนูเช็ดปัดเนี่ย น่าหยะแหยงมากๆ มันเอามาปัดเช็ดหน้าเรา ตอนท้ายมันเอามาเช็ดรูหูเราด้วย ซึ่งแสดงว่าก่อนมาเช็ดหน้าเรามันก็ต้องเช็ดรูหูคนอื่นมาแล้วสิ ดังนั้น ผมไปตัดผมผมบอกก่อนเลยว่า ไม่ต้องกันหน้า เพราะหยะแหยงไอ้ผ้านี้มาก ซึ่งช่างมันคงชอบ เพราะประหยัดเวลากันหน้า โกนหนวด ซึ่งคนส่วนใหญ่ชอบกันหน้ากันมากเพราะว่ามันสบาย นอนให้เขาเล็มขนหน้า โกนหนวด กันเป็นนานๆ )
แถมต้องอธิบายทรงผมที่อยากได้ ซึ่งอธิบายยากมาก เลยบอกว่าเอาทรงปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ ปรากฏว่าไม่มีช่างคนไหนรู้จักสักคน (ก็มันดูแต่ละครน้ำเน่า ตัดผมไปดูละครไปพลางทุกร้าน) จากนั้นบอกงั้นเอาทรง ปองพล อดิเรกสาร ...ก็ไม่รู้จักอีก เลยต้องอธิบายเองหมด สุดท้ายตัดออกมาก็ไม่ได้ดังใจเรา
คับแค้นใจมาก ทำไงดีหว่า อยู่มาวันหนึ่งเมื่อสักสองปีที่แล้ว ก็คิดออกว่าทำไมเราไม่ตัดผมให้ตัวผมเองวะ เพราะเราเคยทำมาแล้วสมัยไปเรียนเมืองนอก ไม่มีเงิน ค่าตัดผมก็แพงฉิบก็เลยต้องตัดผมให้ตัวเอง มันแหว่งไปบ้างก็ช่างมัน เพราะเราเองก็เด็กๆ ซำเหมาเว้าแหว่งไปบ้างน่ารักดีออก โปรเฟสเซอร์ฝรั่งผมแหว่งเขามาสอนก็เห็นอยู่ (สงสัยให้เมียตัดให้)
แต่ตอนนี้เราเป็นโปรฯในเมืองไทย ถ้าผมแหว่งเข้าไปสอน นศ. มันคงเอาไปนินทากันลั่นแน่ๆ
แต่เราก็กล้าลอง โดยไปซื้อปัตเลี่ยนฝรั่งมา ที่ทุกวันนี้มันขายเป็นชุดประมาณ 500 บาท มีครบเซ็ท โดยเฉพาะหวีสวมปากปัตเลี่ยน ที่เลื่อนไปมาได้ เพื่อให้กินผมมากน้อยตามชอบ
ตอนแรกผมก็ตั้งค่าความลึกหวีที่เลข 8 ไถผมด้านล่างยังกะไถนา ปรื้ดๆ จนราบพอใจ จากนั้นลดมาที่เบอร์ 4 เอามาไถริมตีนผมให้เป็นรองทรง ส่วนด้านบนหัว ก็เอาหวียก เอากรรไกเล็ม ....จบ
ตะกี้เพิ่งตัดขั้นที่ 1 และ 2 ไปหยก โดยไม่ต้องมองกระจกอีกต่างหาก ใช้ความรู้สึกเอาเลย ..ออกมา โหย สมบูรณ์แบบ หล่อเหมือนปุรชัยยังไงยังงั้น ราบ เรียบ ทุยดี ไม่มีเว้า ไม่มีแหว่ง ส่วนด้านบน ต้องดูกระจกสักหน่อย ทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 5 นาทีเท่านั้น
สมัยบวชพระจำได้ว่า ตอนใหม่ๆ ต้องให้พระหลวงน้องช่วยโกนหัวให้ ในวันโกน แต่ตอนหลังหัดโกนหัวด้วยตัวเอง ...มันหวาดเสียวมาก ๆ เพราะต้องกลับใบมีดโกนให้มันกินหัวมากๆ ผมจะได้ไม่ติดใบมีด พลาดนิดเดียว หัวแหวะ แล้วก็แหวะจริงๆ ในคราวแรกๆ ต่อมาก็ชำนาญขึ้นเป็นลำดับ
การตัดผมเองนอกจากประหยัด สะอาด รวดเร็วแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือ ได้ความมั่นใจในตนเอง
ใครจะเอาไปลองมั่งก็เชิญนะครับ ไม่สงวนฯ
...คนถางทาง (๒๔ เมษายน ๒๕๕๕)
พอจบมาแล้ว ทำงานอยู่เมืองนอก ผมมีช่างตัดผมประจำ ราคา 8 เหรียญ ผมก็จะทิบแกสองเหรียญ เป็น 10 ไม่ต้องทอน แกตัดได้ถูกใจผมมากๆ หล่อ เรียบ เนียน ทุย แถมมารยาทดี ใจดี ชวนคุยกันสนุก เพราะแกเคยเป็นทหารเรือไปรบสงครามโลกครั้งที่สองด้วย โดยเป็นช่างตัดผมประจำเรือ อยู่มาวันหนึ่งผมไปตัดผม ร้านแกปิดไปแล้ว ถามร้านข้างๆ เขาบอกว่าแกปิดร้าน รีไทร์ แล้ว ..แหมจะบอกลากันสักหน่อยก็ไม่ได้ ผมเศร้าใจมากเลย ไปตัดอีกร้านหนึ่งก็ไม่ถูกใจเลย ต้องเปลี่ยนร้านไปเรื่อยๆ
ที่บ้านชลัญแม่เหมาหมดค่ะทั้งลูกพ่อ เขย แม่ทำดหมาหมดเหตุเพราะไปน้านตัดผมไม่ถูกใจเหมือนกันค่ะ
ช่วงผมเรียนที่อเมริกาผมไว้ผมยาวครับ เป็นอีกกลยุทธในการประหยัดเงินค่าตัดผม แต่ไม่ได้คำนวนว่าเพิ่มค่าแชมพูไปอีกเท่าไหร่ครับ (ฮา)
เคยได้ลองตัดผมเล่นเหมือนกันค่ะ หน้าม้านะคะ ก็เด๋อๆ ตลกดีค่ะ แต่ต้องติดกิ๊บไว้รอทำใจสักพัก แล้วค่อยให้ชาวบ้านเห็นค่ะ 5555 แต่แบบท่านอาจารย์ก็เคยลองใช้ค่ะ ตัดให้ป่ะป๊าค่ะ ใช้เวลานานโข จนท่านต้องขอเอาไปตัดเอง สงสัยจะกลัวไม่หล่อ ฮา,
ที่บ้านเป็นร้านเสริมสวยค่ะ แม่เป็นช่าง ส่วนป๊าก็เป็นช่างตัดผมประจำกองร้อยทหารหน่ะค่ะ วันไหนท่านอาจารย์เบื่อ ไม่อยากตัดเอง ไปที่ร้านได้นะคะ อิอิอิจะคิดราคาพิเศษให้เหมือนขายก๋วยเตี๋ยวเลยค่ะ 5555
...ยายธี..ก็มีฝีมือ..เหมือนกัน.นะ..เพราะโตมา..ในร้านดัดผม..ของแม่.อ้ะะ...ตัดดะมาเรื่อย..ให้เพื่อนๆๆตอนอยู่หมาาาลัย..สิลปาก้ออน..อิอิ..อยู่เมืองนอกก็ตัดหัว เอ้ยยย ผม ตัวเองเหมียนกัน..คุยมา ณ ที่นี้..สารมีที่มีๆก็..ตัดให้..เอ้ยยย..กร้อนนนให้ได้..อ้ะะๆ...คุณคนถางทาง..ขี้เกียจตัดเองเมื่อไร..สั่งมือออนี้..ตรงได้..จากเยอรมัน๕๕๕......จะบินไป..ตัดให้..อ้ะะๆๆ....(ทรง..ลานบิน..ดีแม้ะ..ทรงนี้ฮิตนะ..จำไม่ได้แล้ว..พศ. อะไร...อ้ะะๆๆๆๆ..(ยายธี)
เรื่องตัดผม คิดว่าผมผู้ชายจะตัดง่าย.แต่ไ่ม่ใช่แฮะถ้าจะตัดให้สวยและได้ทรง แต่..คนถางทาง คงปล่อยวางและรับได้ที่จะตัดทรง " ฝีมือตนเอง"..พอใจ&พอเพียง โดยส่วนตัวเคยตัดผมให้เพื่อนค่ะ...เพื่อนสาวชาวเกาหลี เป็นเพราะเค้าอกหักกะแฟนหนุ่ม.. home student ..เห็นบอกว่า แฟนเค้าชอบผมยาวของสาวมาก จึงอยากจะประชดแฟน... เพื่อนรักคนไตยเลยได้รับความไว้วางใจ. จัดให้สมปรารถนา...ที่รู้คือพยายามโชว์ฝีืมือสุดๆ เพราะต้องตัดสั้น ตัดตรง สำหรับผมตรงเส้นเล็กอย่างชาวเกาหลี แต่เพื่อนบอกว่าใช้ได้ .. นี่ตัดเป็นครั้งแรกเลยนะค่ะ แสดงสีมือได้ก็เฉพาะตอนอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ..ส่วนของตัวเองไม่ยอมเสียเิงินค่าตัดผมเช่นกัน จ่ายเงินปอนด์ก็แพงมากอยู่นะ เลยตัดผมปีละหนึ่งครั้งเมื่อกลับมาเยี่ยมบ้าน ผมยาวจนจำได้ว่า ครั้งหนึ่งเดินไปตลาดตอนเช้า เจอคุณยายใจดี ก็ยิ้มให้ ได้รับคำทักทายว่า Morning love...แล้วตามว่า your hair is beautiful ได้ยินดังนั้นก็ Thanks พร้อมก้มมองดูผมตัวเอง และอมยิ้มแปลกใจ :-)) ก็เราเพียงแต่ไว้ยาวเท่านั้น!! .. เดินจากมาและ คิดว่าการทักทายอย่างจริงใจที่ให้พลังบวกกับคน...ดูจะเป็นของขวัญที่ให้ได้ง่ายที่สุดและทรงพลัง...จบความเห็น..ว่าด้วยเรื่องของ...ผมตัดผมผมเอง.:-))
โอ้โฮ เพิ่งรู้ว่าเรามีมือตัดผมกันมากหลาย วันหลังต้องเปิดประกวด เอาหัวเป็นสนามแข่ง ให้ตัดกันได้คนละพื้นที่ คุณรัชนีเอาหูซ้าย คุณkwan หูขวา ส่วนคุณยายธียกลานบินให้ไปเลย อิอิ ออกมาสงสัย เหมือนนกตะกรุมแน่ๆ
ส่วนคุณชลัญห้าม เดี่ยวตัดๆไป แล้วมือสั่น หูผมขาดพอดี อิอิ
โหย....แรงงงงงงงงส์....น่ะอาจารย์
รักมากดอกจึงหยอกแรงส์หน่อย
55555555555 ขำจนท้องแข็งเลยคุณ คนอะไร ทำไมถึงได้ ..........อะไรกันเนี่ยให้ตายสิ บันทึกนี้คงจะขำไปอีกนาน เมื่อกี้อ่านสองรอบ ฮาดี ให้เต็ม 100 เลย เรื่องนี้ มีมุมนี้ด้วยอ่ะ
คุณnopมาเห็นแล้วจะขำไม่ออก มันเท่ห์มากเลยนะ
ผมเอาไปสอนเด็กนศ.ด้วยว่า ให้เลียนแบบผม จะได้ประหยัดเงิน ลงขันกันคนละร้อย 5 คน ไปซื้อมา แล้วมาผลัดกันตัด แถมไปรับจ้างตัดผมด้วย แต่เด็กพวกนี้เขารวย พ่อเม่มีนาตั้ง 5 ไร่ แน่ะ(พ่อแม่ผมไม่มีสักไร่เดียว) เขาคงไม่สนวิธีประหยัดแบบผมหรอก
อาจารย์คร้าบ....ตัดไปสั่นไป .......... อาจได้ผมใหม่เก๋ไก๋ถูกใจวัยรุ่นก็ได้นะจารย์ ....ใครจะรู้ถ้าไม่ลอง ....อิอิอิ
สงสัยไจไจ๋ ผมแหว่ง เพราะแม่ตัด เลยต้องสวมวิก ๕๕๕
อ่านแล้วนึกถึงการตัดผมของตัวเองสมัยเด็กๆ ที่ดร.วิรัตน์เขียนไว้เมื่อปี๒๕๕๒
แม้จะอยู่คนละตำบลกับผู้เขียน แต่คำบรรยายายดังกล่าวเหมือนอยู่ในเหตุการณ์เดียวกันเลย
เรื่องนี้เขียนโดยดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์ในบันทึกhttp://www.gotoknow.org/blogs/posts/273652/comments?page=3
การตัดผม : เมื่อก่อนที่ตอนเป็นเด็กนั้น กลัวที่สุดก็ตอนตัดผมนี่แหละครับ มันเจ็บและโดนผู้คนล้อเลียนทั้งในหมู่บ้านและที่โรงเรียน