ยี่โกเล่าให้ฟังว่า  จริงๆครอบครัวคนจีนเขาจะมีระเบียบแบบแผนมากพอควร เรียกว่าใครมาเป็นสะใภ้นี่ถ้าไม่เป็นที่ยอมรับของคนในบ้านเรียกว่าอยู่ยาก  ครอบครัวคนจีนเขาจะสอนเรื่องความรักความผูกพันธ์ กตัญญูกตเวทีมาก เวลาทำอะไรก็มักจะพร้อมใจกันทั้งครอบครัว อย่างอาตี๋(คุณสามี)นี่ จะเป็นน้องชายคนเล็กจะอยู่แต่กับพี่ๆ ก็จะมีแต่สาวโสด ตั้ง 4 คน ชลัญก็เลยถามว่า ทำไมอาโกทั้ง 3 และโซ้ยโกถึงไม่แต่งงานทุกคนหน้าตาสวยทั้งนั้นไม่น่าจะไม่มีคนมาจีบ ยี่โกจึงเล่าให้ฟังว่าคนมาจีบน่ะมี แต่ ดูหลายๆอย่าง อย่างเช่นเราชอบ แต่พ่อแม่พี่น้องไม่ O.K ก็ไม่ได้แต่เรารักครอบครัวมากกว่า หรือบางคนพ่อแม่เอา O.K . แต่เราไม่ O.K. ก็เลยไม่แต่ อย่างยี่โกเหมือนกัน อาม่าให้แต่ง แต่ไม่ยอมแต่ง มีลูกเถ้าแก่แผงหมู ร่ำรวยว่างั้น มาติดต่อ อาม่าเห็นเขาฐานะดี ก็ O.K . แต่ก็แอบไปดู โหย...พี่ชายเขาใช้ภรรยายังกะทาส ยี่โกก็เลยไม่แต่ง ตอนแรกอาม่าก็โกธร  แต่ยี่โกขู่จะฆ่าตัวตายอาม่าเลยยอม   แต่บ้านเรานี่ สมัยใหม่แล้ว สบายๆ ยิ่งบ้านนี้สบาย เราอยู่เป็นครอบครัวใหญ่ อยู่ได้แบบครอบครัวใหญ่ก็ O.K แล้ว จริงๆ อาตี๋อีก็เคยมีจีบผู้หญิงพามาบ้านเหมือนกัน  แต่เวลาไปไหนมาไหน ผู้หญิงนั่นไม่ชอบไปกับครอบครัว ชอบไปสองต่อสอง แล้วชอบแต่ตัวมากมาย ขืนให้ไอ้ตี๋แต่งไปมันจนตาย  ตอนแรกมันก็อกหักเหมือนกัน  แต่ดีอาตี๋มันเลือกครอบครัว อย่างอาโจ้นี่เก่งไปกับครอบครัวได้  เล่นกับหลานๆได้  ไม่ต้องมาชวนไอ้ตี๋ไปไหน สองต่อสอง  ที่บ้านก็เลย ยอมรับ

     ชลัญเริ่มคิดย้อนกลับสมัยที่คุณสามีมาจีบ ใช่แทบจะไม่เคยไปไหน สองต่อ สอง  อย่างน้อยก็อาจมีหลานไปด้วย เวลาไปกินอาหารที่ร้านอาหาร โต๊ะยาวจากหัวร้านยันท้ายร้าน อาม่ามีลูก 13 คน คิดดูเขยสะใภ้หลานเพียบ  เวลาไปเที่ยวไหน จำได้ว่า ไปกันเป็นขบวน เปรียบเทียบง่ายๆ เดินตามกันเป็นปลาลูกครอกว่างั้น ไอ้เรื่องจะอยู่ โรแมติก สองต่อสองไม่มี  แต่ชลัญชอบดูแล้วเป็นครอบครัวที่อบอุ่น จึงไม่มีปัญหา 

     อีกอย่างที่ทำให้เข้ากับที่บ้านนี้ได้ คือ คุณสามีไม่ชอบคนแต่งตัวมากเธอบอกเหมือนชะนี เป็นธรรมชาตินี่ดี  สำหรับชลัญไม่ชอบแต่งตัวมากส่วนใหญ่ก็จะธรรมชาติ ( ธรรมชาติลงโทษเล็กน้อย ) และจะไม่ชอบของกระจุกกระจิก  ซึ่งผิดวิสัยหญิงสาวทั่วไป  เรียกว่าใครซื้อดอกไม้มาให้ชลัญนี่เคืองอย่างแรง  เพราะเสียดายดอกไม้ ถ้าจะให้เอามาเป็นต้น จะO.Kเลย ตุ๊กตา กระเป๋าสะตางค์ เหมือนกันใครซื้อมาให้ เคือง เพราะชลัญทำเองได้น่ารัก  กระเป็นตังไม่ใช้เพราะใช้ซองยา   เรียกว่าของอะไรที่ไร้สาระ นี่ชายใดซื้อมาคิดว่าชลัญชอบนี่ขอโทษ  คุยครั้งสองครั้งเลิก  แต่กับคุณสามี นี่ไม่เคยมีของให้ อ้อ เคยได้ดอกไม้ครั้งหนึ่ง วันวาเลนไทม์ แต่ดอกไม้ที่ได้นี่ คุณเธอไม่ลงทุนนะค่ะ เอาดอกไม้ประดิษฐ์ของหลานที่อยู่ ป.5 มาให้ แต่ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากให้ เป็นเพราะเราจะบอกไว้ก่อนว่า อย่าซื้ออะไรให้ โดยเด็ดขาด ถ้าจะให้มาถามก่อนว่าจะเอาหรือเปล่า แต่สิ่งหนึ่งที่เขาซื้อให้แล้วไม่ปฏิเสธก็คือหนังสือ  จึงเข้าทางทั้ง 2 ฝ่าย  ก็เป็นว่านิสัยเข้าทาง  อีกอย่างที่ชอบคือ  เวลาโทรศัพท์มาหารเรานี่ คุยแป๊บเดียว  แล้วไม่ต้องโทรบ่อย  เพราะชลัญไม่ชอบคนคุยไม่จบจะคุยอะไรกันนักหนา ถามเรื่องกินข้าว 18 รอบบอกแล้วบอกอีกยังไม่จำว่า ฉันกินข้าวกับอะไร  มันน่ารำคาญ  เสียเวลาอ่านหนังสือของชลัญหมด 

        เรียกว่าสิ่งที่ลงตัวหลายอย่างจึงทำให้มาอยู่ด้วยกันได้  เพราะตั้งแต่คบกันมา จนมาถึงปัจจุบัน 11 ปี ชลัญไม่เคยทะเลาะกันแม้แต่ครั้งเดียว  ที่บ้าน อาม่า กับครอบครัวชลัญก็เข้ากันได้ดี  บางครั้งก็ไปเที่ยวด้วยกันแบบสองครอบครัวใหญ่  ดูแล้วอบอุ่น  ถึงแม่ใครจะบอกว่า ตามกันเป็นปลาลูกครอกก็ตามที ..........