ขอขอบคุณ น้อง เซาะ รพสต บ่อทอง หนึ่งในความภาคภูมิใจ
ในโครงการผลิตพยาบาลเพิ่ม ในพื้นที่ สีแดง ปลายด้ามขวานทอง
ของแผ่นดินไทย ของพ่อ
............................................................................................
หลังจากที่ได้เข้ามาเป็นพยาบาลปฐมภูมิ ฝันที่อยากทำงานในชุมชนก็เป็นจริง
งานที่่รับผิดชอบ คืองานเยี่ยมบ้าน และ งานจิตเวช
แล้วฉันจะทำงานให้ดีได้อย่างไร มันเป็นความคิดแรกหลังจากที่ได้รับงานนี้
งานที่ทำให้เกิดเรื่องราวดีๆ ที่ก่อให้เกิดคุณค่าทางจิตใจ
งานที่ทำให้ชีวิตของการเป็นพยาบาลมีคุณค่ามากมาย ประสบการณ์ที่
ผ่านเข้ามาในการทำงานแต่ละวัน ล้วนเป็นแรงบันดาลใจในการเรียรู้
โดยเฉพาะประสบการณ์ที่ประทับใจ มักจะจุดประกายในการสร้างสรรค์งาน
และเป็นแรงขับเคลื่อน เครืองจักรเล็กๆ ให้สามารถทำงานต่อไป
เช่นเดียวกับสิ่งที่ฉันประสบเกี่ยวกับการดูแลคนไข้
มีคำกล่าวไว้ว่า การเข้าใจคนไข้ ทั้งคน และไข้ ให้ได้ครบถ้วน
หรือที่เรียกว่าการดูแลคนไข้แบบองค์รวม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ ฉันก็เริ่ม
เรียนรู้ได้ว่า ฉํนทำได้ เมื๋อมีโอกาสดูแลเธอ อามีนะ
..........................................................................................
น้องเซาะ มีผู้ป่วยจากบ่อทอง มานอนโรงพยาบาล หลายวัน แล้ว ไม่มีญาติ
น่าจะมีปัญหาเรื่องสุขภาพจิตร่วมด้วย น้อง เซาะ แวะมาดูผู้ปวยหน่อยนะ
เพราะผู้ป่วยรายนี้ คาดว่าจะได้จำหน่ายกลับบ้าน
แล้วฉันต้องไปดูผู้ป่วยที่โรงพยาบาลด้วยหรือ เป็นความคิดแรกที่ฉันสับสน
ตอนนี้ ผู้ป่วยมีอาการเป็นอย่างไรบ้างพี่ ... ฉันถามออกไปอย่างอัตโนมัติ
แม้ ว่าคำถามที่ฉันสงสัย จะยังไม่มีคำตอบ
ผู้ป่วมาด้วยอาการ Hyperglycemia ตอนนีอาการดีขึ้นแล้ว แพทย์ ให้กลับบ้าน
แต่ผู้ป่วยไม่ยอมกลับ ไม่มีญาติ ตอนนี้ก็มีเรื่องการขับถ่ายบนเตียง โยนโน่น
โยนนี้ รบกวนเสียงดังเป็นบางครั้ง ...
คะพี่ ... บ่ายนี้ น้องเซาะ จะเข้าไปโรงพยาบาล คะ
.......................................................................................
ภาพหญิงวัยกลางคน รูปร่างสมส่วน ผมเผ้ารุงรัง ผิวสีแทน ใบหน้ารูปไข่
เห็นเค้าความสวยที่ยังคงเหลืออยู่ในตัวอามีนะอีกมากมาย
อามีนะ เป็นคนกรุงเทพ มาอยู่ปัตตานีกับญาติที่ชื่อโต๊ะ นะห์
อามีนะเป็นโรคเบาหวาน มานานแล้ว เข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ
บางคร้งก็มาขอนอนที่โรงพยาบาล ชอบเดินไปเดินมา ไม่มีงานทำ
ชอบบ่นว่าไม่มีเงิน ไม่มีเสื้อผ้า ตลอดเวลา
ฉันยังไม่สามารถพาอามีนะ กลับบ้านได้ในวันนี้ เพราะไม่มีญาติ
ฉันเอง ไม่รู้จะ ทำอย่างไร กับชีวิตของอามีนะ แต่ก็รับปาก กับ ทีมงาน
จากโรงพยาบาลหนองจิก ว่าจะจัดการทุกอย่าง ให้เรียบร้อย
ด้วยความสับสน ของพยาบาลจบใหม่อย่างฉัน
พี่ๆ ที่รพสต ทุกคน ล้วนเป็นพี่ที่มีประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วย
และสามารถจัดการปัญหาที่ผ่านมาด้วยแนวทางที่แตกต่างกันไป เรื่องราวของ
อามีนะ คงไม่ใช่เรื่องยาก หากพวกเราช่วยกัน ฉันไม่รีรอที่จะนำเรื๋องราวไป
ปรึกษาทีมงานที่ รพสต ....
ในที่สุด ฉ้นก็มีพี่นาเซร์ เจ้าหน้าที่จากเทศบาลบ่อทอง เป็นหนึ่งในทีมจัดการ
ให้อามีนะ ได้กลับบ้าน โดยมีญาติมารับตัวอามีนะจากโรงพยาบาล อย่างเรียบร้อย
และหลังจากนั้นอีก ๑ สัปดาห์ ฉันกับทีมงานก็ได้แวะไปเยี่ยมเยียนอามีนะ
อีกครั้ง ในครั้งนี้ อามีนะ มีอาการที่ดีขึ้นมาก หลังจากที่ได้รับยาจิตเวช
จาก โรงพยาบาลหนองจิก มารับประทาน และ มีญาติให้ความร่วมมือในการ
แวะเวียนมาดูแล
บ้านหลังคามุงจาก หลังเล็ก กลางทุ่งหญ้ากว้าง บริเวณไกล้เคียงกับ
บ้านของโต๊ะนะห์ ในตัวบ้านของอามีนะมีเบาะบางๆ กับมุ้งและ
กล่องใส่ของ ๑ กล่อง เสื้อผ้ากองเล็กๆ อีก ๑ กอง ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีห้องน้ำ
...เสียงใสๆ ของอามีนะ กับความภูมิใจของความเป็นมาของบ้านหลังนี้
มันอาจเป็น บ้านที่ไม่สมบรูณ์แบบของใครหลายคน แต่มันก็คือบ้านขออามีนะ
บ้านทีมีอามีนะเป็นเจ้าของ อย่างแท้จริง ความสุขของอามีนะ ที่อามีนะมี
โอกาสได้เลือกมันด้วยตัวเอง
ฉันและทีมงาน สอนให้อามีนะได้เรียนรู้ที่จะมีอาชีพเป็นของตนเอง
มันคือความภูมิใจที่อามีนะไม่เคยรู้ว่าอามีนะทำได้
อามีนะ มีฉัน และพี่ๆ ทีมงานเป็นพลังที่คอยเติมเต็มส่วนขาดที่อามีนะ
ไม่เคยได้รับ ส่วนฉัน ก็มีอามีนะที่จะเป็นพลัง และคุณค่าทางจิตใจ
ของการเป็นพยาบาลชุมชน ฝันที่จะสร้างความเป็นหนึ่เงดียวให้เกิดขึ้นในชุมชน
โดยมีตัวชี้วัดคือความสุข ของผู้คนในชุมชน ของฉัน
.........................................................................................
แวะมาให้ดอกไม้ไว้ก่อน เดี๋ยวกลับมาอ่านครับ
ต้องซื้อแจกัน ไว้ใส่ดอกไม้แล้วหล๊ะ
มาเป็นกำลังใจให้น้อง ทีมงานในพื้นที่ อบต อปพร หากเรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน
ก็สามารถเรียกหามาช่วยกันได้ตลอด
(อามีนะ มีฉัน และพี่ๆ ทีมงานเป็นพลังที่คอยเติมเต็มส่วนขาดที่อามีนะ
ไม่เคยได้รับ ส่วนฉัน ก็มีอามีนะที่จะเป็นพลัง และคุณค่าทางจิตใจ)
เพราะความแตกต่างคือความสวยงาม
เขาบอกว่าคนที่มีจิตใจดี
มีวาสนาเป็นทุน
มีบุญเป็นยา
มีเมตตาเป็นบ้าน
มีลูกหลานเป็นผ้าห่ม
มีอารมณ์ที่สดชื่นทุกคืนวัน
มามอบกำลังใจให้คนทำงานเพื่อคนอื่นค่ะ ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่งนะคะ แม้บ้านจะไม่ใหญ่โต แต่ก็ได้อยู่ใกล้ญาติ มีกำลังใจขึ้น
ขอบคุณมากๆค่ะ
ขอบคุณกำลังใจ คะคุณปริม
ขอบคุณคะ คุณลุงวอญ่า
คนที่มีจิตใจดี มีวาสนาเป็นทุน มีบุญเป็นยา มีเมตตาเป็นบ้าน มีลูกหลานเป็นผ้าห่ม มีอารมณ์ที่สดชื่นทุกคืนวัน