ขนบประเพณีจารีตที่ดีงามในวันปี๋ใหม่เมือง ได้รังสรรค์งานกับชีวิตแม้ในยามวิกฤต ขึ้นอีกปีหนึ่งจากพวกเราชาวไอซียู...
วันปี๋ใหม่เมือง..หรือวันสงกรานต์ เป็นวันรวมญาติ ทุกคน“กลับบ้าน ” ร่วมแสดงความกตัญญู รดน้ำดำหัวขอพรจากผู้ใหญ่ในครอบครัว สรงน้ำพระให้เป็นสิริมงคลในวันขึ้นปีใหม่ของทางเหนือ เป็นการเริ่มต้นปีที่มีความสุข
หากแต่เมื่อผู้ใหญ่ในครอบครัว เข้าไอซียู..อยู่ในวิกฤตชีวิต ญาติที่ดูแลมีแต่ความห่อเหี่ยว วิกฤตจิตใจไม่ต่างกัน ปี๋ใหม่เมืองก็หมดสุข
แม้ในยามวิกฤต งานกับชีวิตตามวิถี ประเพณีดีงามในวันปี๋ใหม่เมือง..จึงได้รังสรรค์ขึ้นอีกครั้งหนึ่งจากพวกเรา ชาวไอซียู อายุรกรรม รพ.แพร่

แม้ในยามกายท้อ แต่ใจแกร่ง...
กราบแรกของลูกที่แม่ห่วงนักรักหนา
ไม่เคยแม้กอดหรือไหว้แม่ด้วยเขินอาย..
กำลังใจของสามีต่อภรรยาคู่ยาก ร่วมแบ่งทุกข์ปันสุขกันมาเพียงสองคน...

รอยรื้นน้ำในตาของลูกๆ ที่หวังกลับบ้าน มาพบปะสังสรรค์รวมญาติ..แต่กลับต้องมารดน้ำดำหัวขอพรปีใหม่ ในลมเฮือกสุดท้ายของพ่อ................................
โดยแท้แล้วชีวิตมีแค่นี้เอง
สวัสดีปีใหม่ ครับ คุณกัลยา ครับ