เสาร์นี้ ไม่มีแก้มกลม ไม่มียิ้มหวาน แต่มี แร็กแร็ก เด็กชายตัวผอมบางมาเป็นลูกศิษย์คนใหม่ คุณพยาบาลเล่าให้ฟังว่าแร็กแร็กเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลหลายรอบแล้ว ส่วนใหญ่จะเข้ามาเพราะมีปัญหาเกี่ยวกับกระดูก รอบนี้น่าจะได้อยู่ที่โรงพยาบาลสัก ๒ สัปดาห์
คราวที่พบกันครั้งแรกแร็กแร็กเข้าเฝือกที่ขา และต้องนอนอยู่บนเตียง ฉันถือนิทานไปที่เตียงแร้กแร้กหลายเล่ม เพื่อให้เขาเลือกว่าอยากฟังนิทานเล่มไหน ไปๆมาๆ เลยต้องอ่านให้ฟังทุกเล่ม เพราะแร็กแร็กขอฟังอีก
แร็กแร็กเป็นนักฟังที่ดีมาก เขาดื่มด่ำกับทุกคำที่ฉันอ่าน โดนเฉพาะหนังสือชุดสัตว์น้อยหิมพานต์ที่เป็นนิทานคำกลอนนั้นถูกใจแร็กแร็กมาก เพราะหนังสือชุดนี้เลือกใช้คำที่มีเสียงคล้องจองที่ไพเราะ ฉันจึงต้องไล่อ่านตั้งแต่ ครุฑเกเร ทักทอกลัวเงา และเหราขี้เหงา
เมื่อฟังจบแล้วก็ให้เขียนบันทึกว่าได้ฟังนิทานเรื่องอะไรไปบ้าง เหตุใดจึงชอบเรื่องนั้นๆ พอถึงตอนที่ต้องเขียนบันทึก แร็กแร็กทำหน้าเหมือนเทวดาตกสวรรค์ พร้อมกับถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า “ไม่เขียนไม่ได้หรือครู” ฉันจึงตอบไปว่า “ไม่ได้หรอก เพราะแร็กไม่ได้ไปโรงเรียนนานแล้ว เดี๋ยวจะลืมเสียหมด”
แล้วแร็กแร็กก็หยิบดินสอขึ้นมา เขียนชื่อ นามสกุล ด้วยลายมือที่สวยงาม แต่หลังจากนั้นเขาก็มองหน้าฉันเหมือนจะขอความช่วยเหลือ ฉันจึงบอกว่า “เราเอานิทานมาดูทีละเล่มนะ แล้วก็เขียนชื่อของนิทานลงไปก่อน เอาเล่มไหนก่อนดีล่ะ”
แร็กแร็กหยิบมาเล่มหนึ่ง แล้วก็ค่อยๆ ลอกชื่อหนังสือลงไปในกระดาษอย่างช้าๆ ฉันเริ่มรู้แล้วว่าเขาอ่านหนังสือไม่แตก เมื่อลอกชื่อหนังสือแล้วก็ถามเขาว่า ชอบเล่มนี้เพราะอะไร พอแร็กบอกเสร็จก็ช่วยกันสะกดแล้วก็ค่อยๆ เขียนคำที่คุยกันลงไปในกระดาษ ทำอย่างนี้จนครบทุกเล่ม
เล่มสุดท้าย คือ “มดกับนกเขา” เป็นเล่มที่ฉันกับแร็กผลัดกันอ่าน ยังมีคำยากอีกหลายคำที่แร็กอ่านไม่ได้ แต่เมื่อพบคำนี้ซ้ำหลายครั้งเข้าเขาก็เริ่มจำได้บ้าง ก่อนจากกันฉันบอกกับแร็กว่าให้หมั่นทบทวน อ่านหนังสือบ่อยๆ แล้วจะค่อยๆ อ่านได้เอง
เสาร์ถัดมา แร็กแร็กยังนอนอยู่ที่เตียงเดิม แต่ขยับขาได้คล่องขึ้นแล้ว ฉันหยิบกล่องนม กับถุงขนมของเขาที่วางไว้ข้างเตียงขึ้นมา แล้วถามว่า
“แร็กรู้ไหมว่านมกับขนมพวกนี้ ผลิตเมื่อไหร่ และเราจะกินได้ถึงเมื่อไหร่”
แร็กทำหน้าอยากรู้ขึ้นมาทันที ฉันจึงให้เขามองหาวันผลิต และวันหมดอายุ
แร็กบอกว่า “เขาเขียนเป็นตัวเลข”
ฉันจึงบอกเขาว่า “ตัวเลขนี้แปลออกมาเป็นวันเดือนปีได้นะ แต่แร็กต้องรู้ก่อนว่าเลขไหนแทนวัน แทนเดือน และแทนปี”
“เลขตัวหน้าแทนวัน ถัดมาเป็นเดือน และปี แต่ที่สำคัญคือต้องเขียนชื่อเดือน และไล่ชื่อเดือนทั้ง ๑๒ เดือนให้ถูกต้องก่อน แร็กถึงจะรู้ได้ว่านมกล่องนี้ผลิตวันไหน เดือนไหน และปีไหน”
แร็กพยายามทายอยู่นาน แต่ก็ไม่ถูก ฉันเลยชวนเขาเขียนท่องชื่อเดือน และเขียนชื่อเดือนทั้ง ๑๒ เดือนลงในกระดาษ แต่ปัญหาพื้นฐานของแร็กคือ เขาเรียกชื่อเดือนไม่ถูก และไล่ชื่อเดือนไม่ได้
วันนั้นจึงชวนกันเขียนเดือนทั้ง ๑๒ เดือน กำกับด้วยเลข แล้วชวนกันอ่านหนังสือ “มดกับนกเขา” กันอีกรอบ
พยายามเข้านะแร็ก...
