ช่วงผมบวชสามเดือนเมื่อพศ. ๒๕๔๒   ได้มีโอกาสไปอาศัยอยู่สำนักสงฆ์เขาเสาเดี่ยว อ.ปักธงชัย จ.นม.   ไปอยู่กับหลวงพ่อรัศมี สองคน กลางป่าใหญ่  ซึ่งมีสำนักชีไพรอยู่รอบๆ  สำนักชีป่าแห่งนี้น่าเป็นแห่งแรก และยังอาจเป็นแห่งเดียวในประเทศไทย

 

หลวงพ่อรัศมีและผม ก็ได้อาศัยบิณฑบาตร จากแม่ชีไพรนี่แหละ ดำรงชีวิต ตลอดหนึ่งเดือน อาหารประณีต และหร่อยมากๆ เมนูเป็นผักป่าเสียเป็นส่วนใหญ่ ยังกะรู้จริตหลวงพี่ด๊อคฯว่าชอบแนวนี้

 

วันนี้ยังน้อมรำลึกถึงหลวงแม่ราตรี (เจ้าสำนัก) และหลวงเจ๊แต๋ว (รองเจ้าสำนัก) ที่เมตตาการุณต่อพระบ้าตนนี้    ขนาดจัดกุฏิให้ไปบำเพ็ญเดี่ยวบนยอดเขา (ขังเดี่ยว)  แล้วปีนเขาสูงชันเอาข้าวน้ำไปส่งทุกเช้า เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เต็ม ... พวกเธอคงหวังว่าจะได้พระอรหันต์ออกมา แบบโมเสสดินถือไม้เท้าลงมาจากยอดเขา พร้อมประกาศบัญญัติสิบประการ  .... ปลากดว่า...ผลที่ได้รับคือ ปุถุชน คนถางทาง บ้าบอแบบเดิมๆ  อิอิ

 

เลยได้แต่งกลอนสรรเสริญแม่ชีไว้ให้เป็นที่ปรากฎ ดังนี้..

 


แม่เอ๋ยแม่ชี
ห่มขาวดูดีน่าเลื่อมใส
พากเพียร ผุดผ่องทั้งกายใจ
น่ากราบ น่าไหว้ และจุนเจือ

กล้าหาญ เด็ดเดี่ยว น่านิยม
อยู่ป่า อาศรม วิเวกเหลือ
ห่างไกล วงศ์วาน และว่านเครือ
ใจเอื้อ อาทร แต่เพียงธรรม

--พระสติสัมปันโน

๒๕๔๒