ตำราปลูกผักหวานป่าเรียนรู้มาจากป่าเขา มหาลัยภูพานคำ (อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ) ธรรมชาติคือครูผู้ยิ่งใหญ่

 

   อาชีพด้านการเกษตรไม่ว่าด้านไหน ปศุสัตว์หรือพืชผักผลไม้ก็ต้องใช้เวลาเช่นเดียวกันค่ะ สำหรับที่แห่งนี้ อุฑยานผักหวานป่า'๔๔ ช่วงแรกเริ่มที่ข้าพเจ้าเข้ามาอยู่ใหม่ๆไม่เคยคิดเลยค่ะว่าจะใช้เวลาที่ยาวนานเช่นนี้ แต่เมื่อมาถึงวันนี้ได้ชื่นชมอาศัยร่มเงาต้นไม้ที่ตัวเองปลูกดูแลก็พลอยสุขใจกับความรักที่ต้นไม้มีให้กับคนปลูก(โดยเฉพาะต้นตะขบเพียรปลูกยากมากสำหรับผืนดินแห่งนี้)...

 

...หลังจากได้ชมสวนในโซนรอบๆบ้านแล้วคราวนี้ดิฉันจะขอนำทุกท่านชมส่วนต่างภายในสวนนะคะ...

 

1.ภาพนี้เรียกโซนถนนรอบสระน้อย หลังบ้านมีบ่อเล็กๆที่ขุดสมัยคุณโอภาสมาทำสวนใหม่ๆค่ะ แต่เป็นบ่อที่ไม่มีน้ำเพราะขุดลงไปได้เมตรกว่าเจอลานแผ่นหิน บ่อแห่งนี้จึงเก็บน้ำไม่อยู่ค่ะ เลยกลายเป็นบ่อต้นไม้แทน ในภาพด้านซ้ายมือเป็นแถวของต้นขี้เหล็กตอนปลูกใหม่ๆคุยกันว่าเราปลูกไว้เก็บยอดขายกันนะ แต่พอเจอลมแรงก็เลยปล่อยให้สูงเพื่อเป็นกำแพงลมค่ะ...

 

2.เป็นจุดเดียวกันกับภาพที่1ค่ะ แต่เป็นโซนด้านล่างข้างในขอบบ่อ ริมขอบด้านในนี้จะปลูกยางนา สักทอง หมากเม่า ยมหอม น้อยหน่า ขี้เหล็ก มะยม กระท้อน มะม่วงฯลฯ ทุกหลุมปลูกจะมีต้นผักหวานอยู่ด้วยโซนนี้แห้งแล้งมากจึงไม่มีต้นตะขบ(ผักหวานที่ปลูกอาจจะเติบโตช้าแต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย)ปีนี้ผักหวานอายุได้7ปี ได้ชิมยอดหลายต้นแล้ว...

 

3.โซนนี้เรียกทางลงกอไผ่(แต่ก่อนจะมีกอไผ่ตงและไผ่รวกค่ะแต่หมดอายุออกดอกจึงตัดออก) ในภาพจะเห็นพื้นดินอีกชั้นที่อยู่ด้านล่างค่ะส่วนด้านบนเป็นมุมถนนรอบสระน้อยอีกด้านค่ะโซนที่มีแสงแดดก็จะปลูกชะอมไว้รับประทานค่ะ ต้นใหญ่ๆสีเขียวๆคือสะเดาค่ะปล่อยให้ต้นสูงกันลมค่ะผลสะเดาเป็นอาหารนกใบเป็นบ้านให้กับมดแดงส่วนยอด-ดอก อาหารคนค่ะ...

 

4.โซนนี้เรียกต้นผักหวานใหญ่ป่าไม้สักค่ะในภาพจะเห็นกลุ่มผักหวานใบสีเขียวๆและลำต้นสูงๆ กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่ได้ความรู้จุดประกายปลูกผักหวานป่ากับต้นตะขบค่ะ ผักหวานกลุ่มนี้อายุ15ปีขึ้นไปค่ะ(ปลูกก่อนที่ดิฉันจะเข้ามาอยู่)เป็นผักหวานหลุมแรกที่คุณโอภาสปลูกกับต้นตะขบจากการที่มีต้นตะขบงอกขึ้นในถุงที่ตัวเองเพาะและไม่ได้ถอนทิ้ง(ขณะนั้นยังไม่ได้สนใจต้นตะขบค่ะเพราะประโยชน์ไม่ดึงดูดใจ แบบที่คนทั่วๆไปคิดกัน) เริ่มแรกที่ดิฉันเข้ามาอยู่โซนนี้มีเพียงแถวของต้นสักทองและกลุ่มผักหวาน3-4กลุ่มค่ะ...

 

5.โซนนี้เมื่อเดินลงมาจากถนนทางลงกอไผ่(ภาพที่3)จะถึงตรงพื้นล่างป่าไม้สัก(ภาพที่4) จากที่มีเพียงแถวไม้สักทองหลังจากเรียนรู้ตามหาผักหวานจากป่าภูเขา เมล็ดพันธุ์ต้นไม้อะไรที่พบอยู่เบื้องหน้าพ่อจะนำมาเพาะปลูกให้หมด(มือขุด) ต้นมะค่าโมง ต้นมะค่าแต้ ไผ่ฯลฯ...

 

6.1

6.2 โซนรอบสระน้อยต้นไม้ทุกต้นที่เห็นปลูกดวยเมล็ดค่ะ

6.3 ภาพที่6.1-6.3 เป็นจุดเชื่อมโยงกัน(สามแยกค่ะ) ภาพนี้เรียกถนนเส้นตรงทางลง(คล้อยต่ำ)จากหลังบ้าน ถนนเส้นนี้แห้งแล้งมากค่ะดินเหนียวมันปูอยู่ชั้นบนส่วนชั้นล่างเป็นก้อนหิน ปีนี้พยายามรักษาต้นตะขบที่ปลูกสุดชีวิตค่ะ...

 

7.ภาพนี้เรียกถนนทางลงเล้าเป็ด-ห่าน โซนนี้จะเชื่อมกันกับถนนรอบสระน้อยค่ะ ที่กว้างแต่หาจุดปลูกต้นไม้แทบไม่มีค่ะสูงบ้างต่ำบ้างมีแต่หิน(เนินปราบเซียน เดินขึ้นลงเนินนี้ได้เกิน4รอบนับว่าเก่งค่ะ)มองดูด้วยสานตาก็ไม่สูงหรือถนนจะยาวเท่าไหร่ แต่เมื่อเดินขึ้นลงรอบที่3ก็หอบแล้วค่ะ...

 

...แต่ละจุดชื่อเรียกในสวนต้องจำให้แม่นค่ะเพราะทำงาน2คน บางทีสื่อสารกันแทบจะทะเลาะกันเพราะเข้าใจกันคนละจุดทั้งเหนื่อยทั้งเคือง นึกย้อนหลังบางครั้งก็ชวนขำกับความเหน็ดเหนื่อยค่ะ...

 

***คงพักเพียงเท่านี้ก่อนนะคะเดี๋ยวไปเก็บภาพเพิ่มเติมก่อนค่ะ(นำขึ้นไฟล์) พยายามจะให้ภาพแต่ละโซนดูต่อเนื่องกันค่ะในแต่ละมุมสวน***ขอบคุณค่ะ***