เขาเองก็ไม่ได้อยู่ในสนามแข่งขัน เราก็ไม่ได้เป็นกรรมการ และนี้ก็คือชีวิต

            การรับรู้เรื่องราว ต่าง ๆ ด้วยภาพหรือเสียง  เกิดขึ้นกับเราอยู่เสมอ  และบ่อยครั้งมากที่การรับรู้นั้นจะตามมาด้วยการตัดสิน  ไม่ว่าคำตัดสินนั้นจะเป็นอย่างไร  ถูกต้องและเป็นประโยชน์หรือไม่  เราก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้นในใจเรา  ซึ่งก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคนเรามักจะตัดสินอะไร เพียงแรกพบเสมอ ก็ในเมื่อเขาเองก็ไม่ได้อยู่ในสนามแข่งขัน  เราก็ไม่ได้เป็นกรรมการ และนี้ก็คือชีวิต (ที่ต้องเป็นไปตาม...) จะตัดสินทำไม  เราก็แค่รับรู้ไว้ไม่ได้หรือ เพราะสิ่งที่ทุกคนควรได้รับเท่ากัน คือ โอกาส  โอกาสที่ใครจะรับมันไว้ แล้วทำให้ดีที่สุดได้มากเท่าไร นั้นต่างหากที่มันน่าจะสำคัญกว่า เปิดใจให้กว้างเราจะได้เป็นสุข  ทุกชีวิตล้วนเกิดมาใช้กรรม เหมือนกันกับเรา

การถูกตัดสินด้วยคำพูดของคนอื่น ด้วยการมีคนให้ความหมายของการกระทำของเรากับคนอื่น ๆ แบบผิดไปจากเจตนาจริง ๆ ของเรา  อาจจะด้วยเจตนาบางอย่างของเขาซึ่งก็คงด้วยกิเลส แต่เป็นธรรมดา ทุกคนล้วนทำอะไรไปเพื่อนผลประโยชน์ของตนเอง (ไม่พ้น กาม พยาบาท เบียดเบียน) แต่ความจริงก็คือความจริง เพราะคนอื่นทำได้ก็แต่ปรักปรำ เราเท่านั้นที่พิพากษาการกระทำของเราเอง ตัวเราเองก็หนีความจริงไม่พ้น ขอบคุณที่วันนี้ทำให้ได้รู้ว่าตัวเราเองเป็นคนดีแค่ไหน คนดีที่ไม่เลือกทำอะไรไปตามความอยากความเคยชินของตัวเอง เอาชนะใจตัวเองได้ (17 พ.ค. 2556)