คติ และศรัทธาของคน เป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับ และเข้าใจ

   เราต้องเดินทางมาที่ฝั่งแม่น้ำคงคงตั้งแต่เช้ามืด ถึงกระนั้นผู้คนก็เนืองแน่นไปทุกท่าน้ำ ทั้งนักท่องเที่ยว และคนอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูเอง ผู้เขียนลงเรือยนต์ เพราะคณะเรามีจำนวนมาก 26 คน ถ้าใช้เรือพายคงไม่ไหว แต่เสียงของเครื่องยนต์ ก็รบกวนการบรรยายของพระวิทยากร และเมือเราอยู่กลางแม่น้ำคงคา ก็ทำให้รู้สึกอยากสงบขึ้นมาทันที ที่สุด ฝีพายหนุ่ม ก็ต้องใช้พายพาเรือเราล่องแม่น้ำคงคา

  Large_dsc_0505

การพายเรือช่วยให้เราสัมผัสกับความสงบแห่งสายน้ำ

เช้าตรู่ที่เมืองพาราณสีดูมีชีวิตชีวาคึกคัก ผู้ที่มาครั้งแรกอย่างผู้เขียนนี้ อดตื่นตาตื่นใจไม่ได้ ฝั่งตรงข้ามกับท่าเรือ กลับเป็นเพียงผืนทรายขาวโพลน ไร้บ้านเรือนและผู้ตน สมมุติบัญญัติกันว่า ฝั่งนี้เปรียบดั่งนรก จะมีความงามอยู่บ้างก็ตรงที่ พระอาทิตย์จะค่อยๆ ลอยดวงส่องแสงสว่างให้อย่างทั่วถึงทั้งแดนนรก และฝั่งสวรรค์

ฝั่งนรก

ฝั่งสวรรค์

 พระแม่คงคาบังเกิดในโลกนี้ เพราะมีเมตตาจิต ที่จะช่วยสงเคราะห์ชำระล้างบาปกรรมให้กับมนุษย์ ต้นกำเนิดนั้น อยู่ที่เขาไกลาศบนสรวงสวรรค์ เป็นแม่น้ำสายเดียว ที่ชาวฮินดูเชื่อว่า สายน้ำของแม่น้ำคงคาจะช่วยชำระล้างมลทินได้ตลอดทั้งสายไม่ว่าจะะผ่าน ณ ที่ใดก็ตาม นอกจากนี้ ยังมีความพิเศษเกินกว่าแม่น้ำสายใด สมกับพลังศรัทธาไม่เสื่อมคลายของผู้คน ที่มั่นคงมาเนิ่นนานนับหลายพันปี นั่นคือ สายน้ำนี้ จะไหลจากใต้สู้เหนือ

  คนอินเดียมีความเป็นอยู่ที่กลมกลืน จนบางครั้งก็ยากเกินที่เข้าใจ ณ สถานที่แห่งเดียวกันนี้ มีทั้งภาพการมาปฏิบัติธรรมของนักบวชหลากหลายลัทธิ มีภาพของชาวฮินดู ที่ดั้นด้นมาให้ถึงฝั่งแม่คงคา เพื่อจะได้อาบน้ำชำระล้างความผิดพลาดที่ได้กระทำไป ที่เรียกว่าบาป ถือเป็นการมาสารภาพบาปกันทุกวัน เมื่อเรือล่องไปเรื่อยๆ ภาพที่เห็นก็จะเปลี่ยนไปเหมือนภาพยนตร์เรื่องยาว ท้ายสุดเราก็เห็นจนได้ กับการเผาศพที่ริมฝั่งน้ำ กองฟอนส่งสายควันเป็นสาย ตรงนั้น ตรงนี้ ราวกับการเริงร่าของดวงวิญญาณ ที่ได้มาอำลาโลก ณ ชายฝั่งแม่น้ำคงคาแห่งนี้ และถือเป็นเกียรติแห่งผู้ล่วงลับ และการแสดงความกตัญญูของลูกหลานที่นำพาร่างไร้วิญญาณมาส่งต่อกันสู่สรวงสวรรค์ในวาระสุดท้าย

  คติ และศรัทธาของคน เป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับ และเข้าใจ เวลาในโลกมนุษย์ ไม่ได้มีมากมายนัก ดังนั้นการเลือกเข้าใจ จึงเป็นวิธีที่ดีที่สุด ดีกว่าการต้องมารู้สึกขัดแย้งและต่อต้านรังเกียจใดๆ

 วันนั้นเราชาวพุทธ ก็ได้ทำพิธีกรรมแบบเราๆด้วยเช่นกัน คือการสวดมาติกาบังสุกุลให้กับเหล่าวิญญาณที่อาจยังล่องลอยอยู่ทั่วท้องน้ำนั้น และมีการลอยกระทงเพื่อบูชาพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ณ เมือพาราณสีแห่งนี้ด้วย

 ภาพของชาวแสวงบุญทุกคณะ และผู้คนชาวฮินดู จึงมองดูสวยงาม เรียบร้อยตามธรรมเนียมและเปี่ยมศรัทธาเช่นกัน เข้าเมืองตาหลิ่วก็ต้องหลิ่วตาตาม เรื่องของจิตใจ ก็ของใครของท่านนะคะ

  มาอินเดีย ต้องมาให้ถึงแม่น้ำคงคา ผู้ใดได้สัมผัสสายน้ำแห่งนี้ จะเกิดศิริมงคลแก่ตัว อย่าได้นึกรังเกียจสรรพสิ่งที่พบเห็น จนเลยเถิดมาถึงพระแม่คงคาเลย เพราะท่านทำหน้าที่"แม่น้ำ" ได้สมบูรณ์ที่สุดแล้ว

 ก่อนจบเรื่องเล่าสำหรับคืนนี้ ขอให้ทุกท่าน ได้รับสัมผัสสายน้ำคงคา ผ่านตัวอักษรของผู้เขียนนี้ด้วยเทอญ

  สุขสวัสดี ตลอดไป