มดหัวด้วน, ไม่่โร้จักหวัน

วันนี้ขอแนะนำคำภาษาปักษ์ใต้สักสองคำ  คำภาษาถิ่นที่เราพูดมาตั้งแต่เด็ก ๆ เป็นคำที่พูดออกไปแล้วมันให้ความรู้สึกที่ดี มีพลังและสะใจจริง  ๆ   

หลายท่านคง งง ๆ กับสองคำหัวข้อเรื่องนี้  แต่ชาวปักษ์ใต้อายุสักห้าสิบขึ้นไปน่าจะรู้จักคำทั้งสองคำดี   มดหัวด้วน ก็คือมดที่ไม่มีหัว  ที่เด็กซนไปเด็ดหัวมัน  ได้ยินคนปักษ์ใต้ในสมัยผมเรียนอยู่ชั้นมัธยมพูดสองคำนี้กันบ่อย ๆ เมื่อพูดถึงคนบางคนที่ทำอะไรแบบยุ่งเหยิงกันไปหมด ทำโน่นทำนี่  ที่บางทีก็ไม่รู้ว่าตนเองกำลังทำอะไร เพื่ออะไร ไม่รู้ว่าอะไรสำคัญมาก อะไรสำคัญน้อย ไม่รู้ว่าควรทำอะไรก่อน หรือหลัง  ดิ้นไปดิ้นมาเหมือนมดหัวด้วน  คนอย่างนี้จึงถูกเปรียบเปรยกับ มดหัวด้วน   คนที่ไปเปรียบเปรยเขา หรือเธอ  ก็รู้สึกสะใจที่ได้ใช้คำภาษาใต้ได้ชับ หรือ ได้เต็มปากเต็มคำ  

 อีกคำคือ “ไม่โร้จักหวัน” (โร้จัก=รู้จัก)  หวันในภาษาใต้ ก็คือตะวัน  หรือดวงอาทิตย์  คำนี้ใช้สำหรับแสดงความไม่พอใจคนที่ไม่มีมรรยาท  ไม่รู้จักกาลเทศะ  หากไม่พอใจคนประเภทนี้ ชาวใต้ก็จะด่าว่า “ไอ้พวกไม่รู้จักหวัน”

 เมื่อพวกประเภทมดหัวด้วน  กับ ไม่รู้จักหวัน มาเจอกัน  ผู้คนรอบข้างจะวิพากษ์วิจารณ์กันในสภากาแฟ  ดังที่ ไอ้เท่ง กับไอ้หนูนุ้ย ตัวตลกในหนังตะลุงเขาคุยกัน  

ไอ้เท่ง  : คนแหละนี่ (ปัจจุบัน) หมัน (มัน) ช่างหยัน (ขยัน) กันจริง ๆ ทำงานมาจนถูกปลด  มันยังอุสา (อุตส่าห์) ไปสมัครเป็นนักการเมืองท้องถิน (ท้องถิ่น) และไม่ท้องถิน  แล้วหมันจะเก่งได้พรือ (เก่งได้อย่างไร) เช่น บางคน แตกอน (เมื่อก่อน) หมันเป็นนาย หมันสัง(สั่ง) ให้ใครซ้ายหันขวาหันได้พอหมันเป็นนักการเมือง ไอ้พวกเก่า ๆ เขี้ยวลากดินหมันว่า วานกูเด (คำนี้ไม่ขอแปล  เป็นคำไม่ค่อยสุภาพที่ไอ้เท่งไอ้หนูนุ้ยชอบใช้)  หมึงย้า (อย่า) หวังว่า จะสังกูได้  ไอ้พวกมดหัวด้วน 555

 ไอ้หนูนุ้ย : ดีนะหมึงนะ  ที่ไอ้พวกไม่โร้จัก (รู้จัก) หวันหมันไม่รุมกันถีบโชว์ให้ขายหน้าพวกเด็กอมมือ ทั้งคนโถกถีบ และคนถีบ  555   

คงเข้าใจแล้วนะครับว่า   “มดหัวด้วน”กับ “ไม่รู้จักหวัน” แปลว่าอะไร ใช้กันอย่างไร