นโยบายแห่งชาติ

 

 

ไปโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์แห่งแรก

 

ทราบกันหรือไม่ว่าโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ที่มีอยู่ในบ้านเรานั้น มีที่มาจากประเทศศรีลังกาซึ่งเป็นผู้นำในการนำพุทธศาสนาสู่สากลในหลายๆ เรื่อง เช่นการตั้งองค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์โลก พสล. การคิดและออกแบบธงสำหรับชาวพุทธ การตั้งโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์เพื่อรักษาเยาวชนรุ่นใหม่ให้ยึดมั่นอยู่ในความเป็นพุทธซึ่งกลายเป็นวัฒนธรรมที่เข้มแข็งของศรีลังกามาจนทุกวันนี้ รวมทั้งการผลักดันให้วันวิสาขบูชาเป็นวันสำคัญสากลขององค์การสหประชาชาติ เป็นต้น

 

ดังนั้นในวันอาทิตย์แรกที่ผมมาอยู่บนเกาะลังกา ผมจึงไปเยี่ยมโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ที่วัดวชิรารามาราม โคลัมโบ ซึ่งเป็นโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ที่ใหญ่ที่สุดเพราะมีนักเรียนมาเรียนมากถึง 3000 คน มีครูอาสามากกว่าร้อยคน

เมื่อไปถึง ครูใหญ่และครูอาสาสมัครมาต้อนรับและนำถาดใส่ดอกลีลาวดีมาให้เพื่อนำไปบูชาต้นโพธิ์ ซึ่งเป็นธรรมเนียมของชาวพุทธที่นี่ จากนั้นพาไปพบกับเจ้าอาวาส   Ven. Thirikunamale Ananda Anunayake Maha Thero (อมรปุระนิกาย) ซึ่งได้ต้อนรับผมและคณะด้วยความอบอุ่น ทำให้ได้รับทราบความเป็นมาของโรงเรียนพอสังเขปว่า โรงเรียนตั้งมาตั้งแต่ 1918 เป็นเวลา 94 ปีแล้ว  ผมได้สอบถามถึงหลักสูตรการเรียนการสอนและอยากจะไปชมการเรียนของนักเรียนเพื่อจะได้เข้าใจมากขึ้น อาจารย์จึงพาผมไปดูเด็กกลุ่มหนึ่งบนศาลา เด็กๆ ดูร่าเริงมาก เหมือนกับว่าการมาโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์นี้เป็นการมาหาความสนุกและความสุข ทุกใบหน้ามีแต่รอยยิ้มและไม่ใช่ยิ้มแค่ปากแต่เป็นยิ้มทั้งใบหน้าและยิ้มจากหัวใจ

การเรียนใช้พื้นที่ของวัดที่ว่างแทบทุกตารางนิ้ว เช่นตามศาลา ระเบียบศาลา ในห้องสมุดและตามโคนต้นไม้ เด็กทุกคนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีขาวทั้งชุด ที่หากันมาเอง ดูแล้วสะอาดตาสะอาดใจเหลือเกิน

เหล่าอาจารย์อาสาสมัครเล่าว่าเด็กในศรีลังกาทุกคนมาเรียนโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ด้วยความสมัครใจและเป็นที่ต้องการเพราะเรียนตามหลักสูตรคู่ไปกับการเรียนวิชาการในโรงเรียน โดยมีการสอบในแต่ละระดับกำหนดโดยกระทรวงพุทธศาสนา เมื่อจบมัธยมปลายก็จะได้ประกาศนียบัตร ซึ่งถือว่ามีคุณค่าเพราะสามารถนำไปใช้ในการสมัครเรียนต่อหรือสมัครงานต่อไปได้

โรงเรียนเข้า 8.30 น และเลิก 11.30 น ซึ่งจะมีช่วงพักก่อนเลิก ทางโรงเรียนจะแจกขนมปังแก่เด็กๆ ก่อนที่เด็กจะกลับไปบ้านของตน ผมสังเกตว่าพอใกล้เวลาเลิก บรรดาพ่อแม่ต่างก็จะมารอรับลูกด้วยความสุขใจเพราะพ่อแม่หลายคนก็มาไหว้พระและสวดมนต์ตามต้นโพธิ์หรือเจดีย์ด้วยซึ่งเป็นภาพที่น่ารักมาก แสดงว่าวัดกับครอบครัวคนศรีลังกาเป็นของคู่กัน

วันที่ไปเยี่ยม ผมเจอพระสงฆ์ไทยรูปหนึ่งท่านมาจำวัดที่นั่นพอดี ทราบแต่เพียงว่าท่ายอยู่ที่สมุทรสงคราม ท่านชื่นชมพุทธศาสนิกชนศรีลังกามาก ในห้องเรียนระดับหนึ่งอาจารย์อาสาสมัครบอกให้เด็กๆ มาสวดมนต์โชว์ ทุกคนสวดได้ขึ้นใจและเต็มไปด้วยศรัทธา

สิ่งที่ได้จากการมาเยี่ยมโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ในศรีลังกาก็คือความมั่นคงในการเป็นสังคมพุทธซึ่งการรักษาความเข้มแข็งได้แบบนี้ต้องมาจากนโยบายระดับสูงคือผู้บริหารประเทศกำหนดนโยบายลงมา และด้วยการร่วมมือระหว่างวัด บ้าน ครูอาสา ก็ทำให้วันอาทิตย์ของประเทศศรีลังกาทุกวัดจะมีกิจกรรมที่ดีแบบนี้

นี่แค่โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์แห่งแรกที่ผมไปเยือน ก็ประทับใจแล้ว ผมตั้งใจจะไปเยือนวัดต่างๆ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะหากอยากจะเข้าใจคนลังกาแล้ว....คงต้องเข้าวัดวันอาทิตย์