ตอนลูกเล็ก ๆ ยุงเข้าบ้านบานประตูใหญ่ ที่มีมุ้งลวดรอบบ้าน ได้หาวิีธีการหลายอย่างที่จะหลีกเลี่ยงการใช้ยาฆ่ายุง เผาเปลือกส้มไล่ก็แล้ว เผาใบตะไคร้ไล่ก็แล้ว ก็ยังแอบเข้าบ้านจนได้ ครั้นจะใช้ยา ก็ไม่แน่จะว่าได้ฆ่ายุง หรือ มุ่งฆ่าลูก
อยู่มาวันหนึ่ง สังเกตเห็นว่าตอนเช้ายุงมาออกันอยู่ที่หน้่าต่างในบ้่าน ก็เลยปิ๊ง.. และก็ปล่อยมันออกไป เวลาต่อมายุงร้ายก็จะแอบอยู่ข้างประตู ที่รกเป็นรูหนู และจะกรูกันเข้ามาอีก หากจะหลีกให้ได้ ก็อย่าให้ข้าง ๆ ประตูเป็นที่อยู่ของยุงร้าย
ตอนใกล้มืดก็เช่นกัน ยุงที่อยู่ในบ้านก็มาอออีก ก็ปล่อยมันออกไปอีก แต่พอพลบค่ำ ที่ในบ้่านสว่างข้างนอกมืด ก็ระวังให้ดีมันจะกรูกันเข้ามาหาแสง ก็ต้องรีบปิดประตูไม่ให้สัตรูตัวน้อยเข้ามากัด หรือไม่ก็เปิดไฟนอกบ้านให้สว่างจ้าพอ ๆ กับไฟในบ้าน ยุงร้ายก็จะไม่เยื้องกรายเข้ามา่ก่อกวน
จากประสบการณ์จึงสรุปเป็นทฤษฎีได้ว่า
"กลางวันยุงหลบ พลบค่ำยุงมา ออกหาแสงยามรุ่งอรุณ เปิดปิดหน้าต่างให้ยุงออกเข้าเอาบุญ เป็นคุณกว่าไปประหารชีวิตมัน"
555 ขอบคุณที่มาอุดหนุนไอเดียครับ
