ความดีสร้างได้

ความดีสร้างได้...

เมื่อวันจันทร์ที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๕๕ ผู้เขียนได้ขับรถยนต์คันที่ ๒ ไปดูรถยนต์คันใหม่ที่บริษัท (โดยที่ไม่ได้ตั้งใจว่าจะตกลงซื้อรถยนต์คันที่ ๓)...แต่เมื่อไปถึงบริษัทแล้ว + ในใจลึก ๆ ก็ต้องการรถยนต์คันใหม่อยู่ด้วย...เมื่อ ตัวแทนบริษัทมาเสนอราคาเพื่อขอซื้อรถยนต์คันที่ ๒ ที่ผู้เขียนได้ขับไป ได้ราคาพอสมควร ผู้เขียนก็เลยตกลงใจขายเจ้ารถยนต์คันที่ ๒ เมื่อบ่ายวันนั้นเอง...

และผู้เขียนก็ได้ทำสัญญาซื้อ - ขาย รถเก่า + รถใหม่กับทางบริษัทเรียบร้อย สุดท้าย...ผู้เขียนก็จะได้รับเงินมาไว้ในกระเป๋า อีกประมาณ ๑๑๒,๔๖๙ บาท...เจ้าหน้าที่การเงินนำเงินมาให้ผู้เขียน...ผู้เขียนก็นั่งนับ...เพื่อให้แน่ใจเลยนับถึง ๒ ครั้ง ก็เป็นตัวเงิน ๑๑๙,๐๐๐ บาท เท่ากันพอดี...

ผู้เขียนถาม sale ว่า...พี่จะได้รับเงินเท่ากับ ๑๑๙,๐๐๐ บาท ใช่ไหม? sale บอกว่า..."ไม่ใช่...ของพี่บุษจะได้รับ ๑๑๒,๔๖๙ บาท แล้วครบหรือไม่"... เพราะ sale จะไม่ได้นับมา เนื่องจากการเงินนับมาแล้ว...ผู้เขียนบอกกับ sale ว่า พี่นับได้ ๑๑๙,๐๐๐ บาท น่ะ นับตั้ง ๒ ครั้งแล้ว...

สุดท้าย ผู้เขียนก็บอกว่า "พี่จะรับเพียง ๑๑๒,๔๖๙ บาทเท่านั้นน่ะ เพราะเป็นเงินของพี่เท่านี้"...sale เลยนั่งนับเงินจำนวนนั้น แล้วก็ไปตามการเงินมา การเงินนับก็ตรงตามที่ผู้เขียนนับ คือ ๑๑๙,๐๐๐ บาท sale บอกว่า "ถ้าพี่บุษนับแล้วไม่ต้องบอกก็ได้ เก็บเงินไปเลย"...แต่นี่..."พี่บุษ ไม่ยอมรับ ขอรับแค่เพียงเงินที่เป็นส่วนของพี่บุษที่จะรับไป"...

ผู้เขียนบอก sale ว่า ก็เงินของพี่ คือ ๑๑๒,๔๖๙ บาท ไม่ใช่ ๑๑๙,๐๐๐ บาท นี่ พี่ก็ขอรับเท่ากับส่วนของพี่ก็แล้วกัน....sale บอกว่า "ยังมีอีกหรือ คนแบบนี้"...ผู้เขียนก็ได้แต่ยิ้ม เพราะนิสัยผู้เขียนเป็นคนตรงอยู่แล้ว ไม่ขอรับเงินใด ๆ ที่ไม่ใช่ของตัวเราเด็ดขาด เพราะถ้าเรารับมา คนที่เดือดร้อนก็คือ เจ้าหน้าที่การเงิน เขาจะต้องหาเงินไปใช้หนี้บริษัทอีกตั้งหลายวัน กว่าที่เขาจะหาเงินได้...อีกอย่างผู้เขียนก็คิดเสมอว่า "ของอะไรที่ไม่ใช่ของเรา เราก็จะไม่เอามาเป็นเจ้าของเด็ดขาด"...

เคยมีหลายครั้งที่ผู้เขียนก็ทำแบบนี้ คือ ไปแลกเงินที่ธนาคาร ขอแลกแบงค์ ๒๐ บาท จำนวน ๑,๐๐๐ บาท แต่เจ้าหน้าที่ธนาคารให้แบงค์ ๒๐ บาท มามัดหนึ่งนับได้ ๑๐๐ ใบ เท่ากับ ๒,๐๐๐ บาท ผู้เขียนบอกว่า "ไม่ขอรับ พี่ขอรับเพียง ๑,๐๐๐ บาท" เจ้าหน้าที่ก็ยังทำหน้างงว่า...ทำไม สุดท้ายผู้เขียนก็อธิบายว่า "ก็คุณให้เงินพี่มา ๒,๐๐๐ บาท เดี๋ยวเงินคุณที่รับผิดชอบก็หายไปหรอกตั้ง ๑,๐๐๐ บาท"...เจ้าหน้าที่ถึงกับร้อง "อ๋อ!!!" ไหว้แล้วไหว้อีก บอกว่า "ถ้าเป็นคนอื่น เขาก็คงเอาเงินไปแล้ว...

นี่ก็เป็นการสร้าง "นิสัย" ของตัวเราเองว่า "ควรมีความซื่อสัตย์ต่อตนเองและต่อผู้อื่น"...ให้คิดเสมอว่า "ใจเขา...ใจเรา"...หมั่นสร้างไว้ซึ่งความดี...เพราะจะทำให้ตัวเราเอง + สังคมไทยเราน่าอยู่ยิ่งขึ้น...