เห็นรถพังนั่งตรองตรึกนึกคิดรู้ ตายหรืออยู่ดูชีวิตจิตห่วงหา คนรักกันพันหมื่นล้านเรื่องชีวา รู้คุณค่าของชีวิตจิตใจคน ต่างถนอมยอมเป็นพระชนะแพ้ หาทางแก้แม้สิ่งยากอยากฝึกฝน ตนนั่นแลเป็นที่พึ่งสำหรับตน เฝ้าอดทนทุกข์ยากไร้ทั้งกายใจ เห็นรถพังนั่งตรองตรึกนึกคิดรู้ คนเราอยู่ด้วยปัญญาพาขานไข มีสติต่างโล่ป้องผองพาลภัย วิชชาไร้เหมือนรถพังนั่งเศร้า..เอย.
สวัสดีค่ะอาจารย์
สวัสดีครับ คุณ มนัสดา
วาว ๆ ดอกไม้สวยนะนี่...
ขอบคุณครับ