บัวสี่เหล่า
พระไตรปิฏกได้บัญญัติว่า พลันที่ พพจ. ทรงตรัสรู้ ได้ดำริเริ่มต้นว่า จะไม่สอนใคร แต่จะไปเสวยสุขบนสวรรค์ แต่ทรงรำพึงริมหนองบัว ว่า มนุษย์เราเปรียบบัวสี่เหล่า ดังนั้นทรงละทิฐิที่จะไม่สอนใคร เพราะเห็นว่าอย่างน้อยก็มีบัวบางเหล่าคงพอจะเข้าใจบ้างหรอก
ข้าพเจ้าเห็นว่า บัญญัติท่อนนี้ น่าจะเป็นของปลอม เสียมากกว่า ...ที่แทรกเข้ามาทีหลังเพื่อสร้างมนต์ขลังให้พุทธศาสนา
ทั้งนี้ตามหลัก “มหาปเทส “ ที่ให้ตรวจสอบความถูกต้องของคัมภีร์ด้วยการเทียบเคียงกับเนื้อความส่วนใหญ่
ก็เนื้อความส่วนใหญ่นั้น เช่น
1) ทรงสอนแม้กระทั่งคนโง่ที่สุด (บัวเหล่าสี่) ก็ให้เอาผ้าไปถูพื้น จนบรรลุธรรมได้
2) ทรงสำรวจตรวจดูสรรพสัตว์ว่าวันนี้ใครจะมีดวงตาเห็นธรรมแล้วเสด็จไปโปรด (ซึ่งตรงนี้ก็อาจเป็น “การเสริมบารมี” ที่แทรกเข้ามาภายหลัง)
3) ทรงสอนเองว่า ความเป็นพุทธะมีอยู่ในทุกคนแล้ว เพียงแต่กิเลสที่จรมามาปิดบังแสงแห่งพุทธะไว้ (จิตประภัสร)
นอกจากนี้โดยบริบททั่วไป
4) ทรงเป็นสรรพัญญู รู้แจ้งเจนจบจักรวาล จะไม่รู้เลยหรือว่าคนสามารถบรรลุธรรมได้
5) ทรงมีเมตตาต่อมวลมนุษย์ปานนั้น จะไม่สงสาร แล้วหนีไปเสวยวิมุติสุขบนสวรรค์คนเดียวหรือ อย่างนี้เรียกว่ามี “อัตตา” แล้วหละ
6) ฯลฯ
ท่านพุทธทาสภิกขุบอกว่า พระไตรฯ นั้น มีของที่แทรกมาภายหลังถึง ๕๐% ...ซึ่งผมเชื่อ
...คนถางทาง (๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕)
บทขัด...ถ้านิทานเรื่องบัวสี่เหล่าเป็นข้อจริง ก็ย่อมแสดงว่าการที่เรามักเชื่อกันว่า พพจ. ทรงเป็น สรรพัญญู ผู้รู้แจ้งเจนจบโลก เป็นข้อเท็จ
ผมชอบที่จะคิดว่าศาสดาทั้งหลายก็เป็นปถุชนเหมือนพวกเราทุกคนที่คิดหาทางพ้นทุกข์จนพบวิธีที่ดีแล้วก็บอกต่อให้แก่คนอื่นๆ มากกว่าเห็นว่าศาสดาเหล่านั้นเป็นคนพิเศษมากกว่าคนอื่นๆ ครับ ผมคิดว่าคิดอย่างนี้แล้วจะมีความรู้สึกใกล้ชิดกับคำสอนของเขามากกว่าครับ
After 2500 years of verbal tradition and 'internationalization' (translation into many languages for many cultures), it is wonderful to hear that 50% of original teaching remains. If we look at a polynomial expansion say (1 - 0.001) to the power of 2500th --> 0.08198. So, with just 0.1% dilution each year, after 2500 year, we can expect only 8.2 % of original material remains.
Incidentally, estimating how long would it take to dilute the original teaching to 50% if 0.1% is lost each year?
Using a simple 0.50 = (1 - 0.001)**x and solve for x = log(0.5)/log(0.999) --> x = 692.80 years. That about the time of King Asoka (c700 years after the time of the Buddha).
I wonder if King Asoka version of the Tipitaka is what we have managed to keep 'pure' today?
Anyway, it is difficult to be a Buddhist and a 'pure' Buddhist at that.
We have to swallow the sugar coating with the pill. ;-)
ผมว่าลองอ่านในพระไตรปิฏกให้ชัดเจนก่อนนะครับ เดี่ยวจะเป็นการปรามาสไป..
ในบัวสีเหล่านั้น เหล่าสุดท้ายนั้นท่านไม่ได้บอกว่าโง่ เลย กับเป็นคนฉลาดซะอีก ฉลาดและคิดว่าสิ่งที่ตัวทำ คิด ถูกต้อง อาจเปรียบเหมือนกับว่ามี มิฉาทิฐิ ที่รุนแรง ไม่ยอมรับ เหมือนกับคนที่สูบบุหรี รู้ทั้งรู้ว่าบุหรี่มีโทษมากกว่าประโยชน์ ฏ้ยังสูบ ให้พ่อแม่ครูอาจารย์หรือพระมาพูดมันก็ไม่เลิก ถึงเวลาเมื่อเห็นโทษของบุหรี่ด้วยตัวเอง มีใจที่ยอมรับ ก็เลิกไปเอง จ้างให้สูบใหม่ก็ไม่สูบครับ
ขอบคุณท่านภูคา ที่เตือน ผมอ่านพตป. พอควร อ่านแล้วไม่ได้อ่านเฉยๆ แต่อ่านแล้วคิดตาม คิดแย้ง จนขนาดว่า เอาข้อธรรมที่ยากที่สุดไปถามท่านพหูสูตร พตป. ที่คนไทยและคนทั้งโลกยกย่องกันทั่ว (เอ่ยนามแล้วจะตกใจ) แล้วทำให้ท่านเปลียนใจ จากที่สอนมาตลอดชีวิตว่า พตป. ไม่ผิดแม้แต่คำเดียว จนวันนี้ท่านยอมรับว่า พตป. ผิดมหันต์ในหลายที่ (ผิดเพราะมีคนเอามาแทรก)
เปรียบเสมือนเราเห็น สุนัขครับ สุนัขมัน ก็ ไม่ได้ เป็น ตระกูลเดียวกัน กับเรา สอนได้บางอย่าง เราก็รู้ แต่ทำไมเรา เอ็นดูสุนัขตัวนั้น เหลือเกิน ไม่ได้รังเกียจอะไรมันเลย แถมยังรักมันด้วยซ้ำไป ผมคิดว่าท่านบัญญัติ ไว้ ใช่ว่า ท่านจะรังเกียจนะครับ
ท่านบอย ครับ ประเด็นหลักของผมคือ ท่าน "ไม่ได้" บัญญัติ ผมว่ามันมีการสอดแทรก น่ะครับ ...ส่วนถ้าพิสูจน์ได้ว่าท่านบัญญัติจริง ...ก็ค่อยมาว่ากันว่าท่านบัญญัติเช่นนั้นทำไม