นี่คือกลอนก่อนลาคนตาโศก

แวววิโยคฉายพิษความผิดหวัง

ต่างกับที่ความจริงคือชิงชัง

โลกกำลังมืดดับดุจกับใจ

ก่อนความตายกรายเท้าเข้ามาถึง

มองภาพซึ้งซื่อตรงชวนหลงใหล

สำนึกนิ่งเนิ่นนานที่ผ่านไป

เพียงมอบให้เหินห่างเป็นรางวัล

แท้ความรักภักดีเพียงชีวิต

มีเพียงฤทธิ์ร้อยเล่ห์ความเหหัน

ตาต่อตาต่างหวานประสานกัน

ฟันต่อฟันกลับบดความทดท้อ

เพราะปริญญาค่ามหันต์ในวันนี้

เธอจึงมีแต่เห็นความเป็นต่อ

สบสายตาก็ยับเกินดับพอ

เหลือเพียงรอ "รับหมาย" ความพ่ายแพ้

"ปริญญา" แผ่นกระดาษประกาศเกียรติ

แบ่งชั้นเหยียดย้ำเห็นความแผล

ศักดิ์ "บัณฑิต" เด่นดาวราวกับแพร

ฉันอ่อนแอเกินกว่าจะท้าทาย

นี่คือกลอนก่อนลาคนตาโศก

บทย้ำโชคชื่นชมความสมหมาย

ให้แก่ผู้เป็นอดีตขีดสุดท้าย

ก่อนความตายฉุดร่าง...จมกลางไฟ

 

                                                               คนป่าดอย