ประเทศไทยอาจสิ้นชาติในอีก ๑๘ ปี..
..ขออำนาจเดชบารมีแห่งพ่อจ้าวตากสินองค์มหาราชเจ้า ผู้ประสาทเอกราชแลอิสรภาพแก่ลูกหลานชาวสยามจนถึงมาบัดนี้..จงช่วยดลบันดาลให้ลูกหลานไทยผู้รักชาติรักแผ่นดินเกิดสติเกิดปัญญาเพื่อร่วมกันรักษาผืนแผ่นดินนี้ไว้ให้อยู่ยงคงกาลแก่ลูกหลานทั้งหลายด้วย เทอญ..โอม นะ โม พุท ธา ยะ..
ไอ้ชาติชั่ว สามานย์ พาลมาเกิด
จนเลยเถิด เกิดอัปรีย์ ด้วยผีสาง
พาพินาศ แหลกย่อยยับ ใกล้อับปาง
โอ้อ้างว้าง แสนอนาถ ชาติของเรา
นักการเมือง ขี้ฉ้อ พวกตอแหล
ทั้งหนุ่มแก่ หญิงชาย ใหม่และเก่า
วิญญานจริง สิงสัตว์ป่า มาแอบเอา
หลอกล่อเรา ลุ่มหลง งงงวยไป
จงตื่นเถิด สหายกล้า อย่านิ่งหลับ
ทวงคืนกลับ อนาคต ความสดใส
ประกาศกร้าว มิเป็นทาส น้ำเงินใคร
กูคือไทย รักหวงแหน แผ่นดินกู..
ท่ามกลางคนแปลกหน้า ที่มีภาษาสื่อสารกันพอเข้าใจ แต่งกายคล้ายกัน รูปร่างหน้าตาเกือบเหมือนกัน บนแผ่นดินที่ยังพอมีเสรีและโอกาส ที่แม้ไม่กว้างขวางมากนัก พ่อแม่ผมรักที่นี่ ปู่ย่าตายายผมเคารพเทิดทูนพระเจ้าอยู่หัว ผมคิดว่า บางทีลูกหลานผมจะพออยู่ที่นี่ได้ และผมคิดว่า จะขอฝากกระดูกและเถ้าถ่านของผมไว้กับผืนแผ่นดินนี้เพื่อรวมกับกระดูกเถ้าถ่านของพ่อแม่ปู่ย่าตายายและญาติพี่น้องของผม..ณ ที่นี่..ประเทศไทย..ขออย่าให้มี..วันสิ้นชาติ..เลย..นะครับ..
คนรักชาติแบบเราๆ ต้องมาช่วยกันครับ คนละมือละไม้ (และบางคร้งต้องละตีนด้วย) ไม่งั้นผมว่า สิ้นชาติใน ๑๘ ปี
ทำอะไรไม่ได้เพราะมันติดขัดไปหมด เขียนบทความก็ได้ แต่งกลอนก็ยังดี ...ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
ผมเขียนกลอนประเด็นนี้ไว้มาก ว่างๆ จะเอามาแจมครับ
ขอบคุณ ท่านอาจารย์มากครับ..ผมได้อ่านจดหมายเปิดผนึกของ นายอภิสิทธิ์.ถึงคณะวิจัยสถาบันพระปกเกล้าแล้วมันจี๊ดขึ้นในใน..จนอยากบรรเลงออกมา..
..แผลเล็กน้อย รอยบาดมัก อาจจักหาย
ลืมได้ง่าย เพราะเจ็บนั้น มันนิดหนึ่ง
แต่คราวนี้ ความชั่วร้าย ใคร่คำนึง
ฝังลึกถึง บึ้งหัวใจ ใคร่ครวญจำ
..แตลงตลบ ตบตา มายาเยี่ยม
ใช้เล่ห์กล ร้อยเหลี่ยม อย่างน่าขำ
ไม่มีวัน ที่จะลืม ทุกกระทำ
เลวระยำ ทุรชน คนอย่าง มึง..