เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตหลายครั้งหลายอย่างต้องใช้เวลาที่ยาวนานกว่าจะได้คำตอบในระดับสังคมส่วนรวม แม้ข้อเท็จจริงความเป็นจริงที่ตั้งอยู่เราจะรู้ดีแก่ใจ"นานแค่ไหนความจริงย่อมคือความจริง"ก็ตามที...

 

.....เมื่ออาทิตย์ที่แล้วพึ่งได้รับหมายแจ้ง(ศาลยุตติธรรม)นัดฟังคำพิพากษาในชั้นอุทธรณ์(คดีหมายเลขแดง..../2551).

.....จากคำพิพากษาศาลชั้นต้นเวลาเกือบ5ปีเต็มอาจดูยาวนานแต่ก็คุ้มค่ากับสิ่งที่ทำมาเพื่อให้เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นได้เดินทางไปถึงจุดสิ้นสุดความจริงเสียที.

.....แม้ผลคำพิพากษายังไม่ออกมา แต่สิ่งที่ภายในใจข้าพเจ้าคิด...(อีกกี่ปีนะกว่าจะถึงวันสุดท้ายคำพิพากษาศาลฏีกา!หวังว่าผู้มีส่วนร่วมและรอคอยมานานคงได้อยู่รับฟังคำตอบ ปู่กับย่าท่านเสียชีวิตก่อนที่จะได้ฟังคำตอบ)

 

.....วันนี้ตอนเที่ยงได้รับจดหมายจากบุรุษไปรษณีย์ เป็นหนังสือแจ้งจากศาลปกครอง(คดีหมายเลขแดง..../2553) แจ้งวันสิ้นสุดการแสวงหาข้อเท็จจริงของศาล.

.....แม้ว่าดูเวลาพ.ศ.อาจไม่มากในระดับคำพิพากษา แต่เรื่องราวคดีนี้ต่อสู้กันมายาวนานกว่า25ปี(คดีแพ่ง คดีอาญา และศาลปกครอง"จำเลยร่วม").

.....อย่างน้อยในชีวิตกับ3เรื่องราวกับคนก็ผ่านพ้นไปแล้ว(1.)เรื่องคำพิพากษาศาลที่ผ่านไปแล้ว (2.)เรื่องรอฟังคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์ในอีก3เดือน (3.)ศาลปกครอง วันนี้ก็ยังดีที่การรอคอยยังมีความคืบหน้า.

.....การรอคอยเหล่านี้แม้วันนี้จิตใจจะไม่จดจ่อร้อนรุ่มเหมือนหลายปีก่อน แต่ภายในใจก็ได้แต่หวังไว้ลึกๆคงไม่ช้าไม่นานเกินรอ.

.....เมื่อถึงวันแห่งการสิ้นสุด สิ่งนี้คือของขวัญที่ฟันฝ่ามายาวนานเพื่อการตอบแทนบุญคุณปู่ ย่า พ่อ แม่ (นำมรดก"ผืนดิน"ผืนสุดท้ายของปู่กลับคืนมา).

 

.....เรื่องราวชีวิตอีกฝั่งกับด้านต้นไม้ ธรรมชาติ แต่ตลอดเวลาในการเดินทางที่ผ่านมาไม่ว่าจะฝั่งไหนสิ่งที่ขาดไม่ได้และใช้ทุกข้อคือ"หลักธรรมคำสอน".

.....และวันนี้สัจธรรมที่เชื่อมาตลอด"ความจริงคือสิ่งไม่ตาย ความลับไม่มีในโลก"ก็ประจักษ์แจ่มชัดกับตนเอง.

...อีกด้านหนึ่งก็รู้สึกเสียดายเวลาแทนกลุ่มคนที่ทำไปได้ทุกอย่างเพียงเพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน(ในกลุ่ม) ซึ่งวันนี้วันที่ความจริงปรากฏ(เห็นธรรมะ) ก็สายเสียแล้วกับการเริ่มฝึกทางเทียวหัวใจตนเองใหม่เพราะสายเดิม(ใจ)มันวิ่งจนคล่องซะแล้ว.

*** ใครทำสิ่งใดไว้ย่อมได้รับผลจากสิ่งนั้น "พุทธฎีกา"***