แต่ถ้าเราใช้คอมฯ ก็ไม่ต้องพิถีพิถันก็ได้ ทำเร็วๆ ชุ่ยๆ ไว้ก่อน เพราะผิดเพียงใด ก็มาลบแล้วแก้ไขได้

การใช้แทเบล็ตในวัยเด็ก มีผลดีอยู่บ้าง แต่ผลร้ายมากกว่าร้อยเท่า ผลร้ายสำคัญอีกประการหนึ่งที่ผมยังไม่เห็นมีใครพูดถึง คือ มันฝังเมล็ดพันธุ์ของความ “ชุ่ย” ตั้งแต่เยาว์วัย

 

การใช้คอมนั้นผมว่ามันสร้างนิสัยชุ่ยให้เราโดยไม่รู้ตัว  เช่น ในการเขียนงานส่งครู ถ้าเราเขียนด้วยดินสอ ปากกา หรือ พิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ดีดโบราณ เราจะต้องคิดก่อนเขียนอย่างรอบคอบ คิดเชื่อมโยงอดีต (สิ่งที่เขียนแล้ว) มาถึงปัจจุบัน แล้วยังต้องคิดถึงอนาคตด้วย ว่าเราจะเขียนอะไรในประโยคต่อไป...ไม่เช่นนั้นจะเขียนผิด แล้วทำให้ต้องลบทิ้ง หรือ ขีดฆ่า (ซึ่งไม่ดี) หรือขนาดขยำทิ้งแล้วเขียนใหม่

 

แม้แต่การสะกดการันต์ในแต่ละคำที่เขียนก็ต้องคิดก่อนว่ามันเขียนอย่างไร แล้วบรรจงเขียนลงไปอย่างมีสติ ไม่ให้ผิด กล่าวคือ ต้องพิถีพิถันนั่นเอง

 

แต่ถ้าเราใช้คอมฯ ก็ไม่ต้องพิถีพิถันก็ได้ ทำเร็วๆ ชุ่ยๆ ไว้ก่อน เพราะผิดเพียงใด ก็มาลบแล้วแก้ไขได้  ซึ่งมันก็ดีอยู่หรอก แต่....

 

แต่เราอยากปลูกฝัง “นิสัยชุ่ย”  นี้ตั้งแต่วัยเยาว์หรือ  แล้วถ้านิสัยชุ่ยนี้หยั่งรากลึก แตกสาขาออกไปมากๆ จนโตขึ้นไปเป็นนักการเมืองที่เก่งเทคโนโลยีมาก แต่ชุ่ย แล้วจะไม่บริหารบ้านเมืองแบบชุ่ยๆ หรอกหรือ

 

...คนถางทาง (๑๖.๓.๒๕๕๕)

ปล. อ่านตอนที่ ๑ ได้ตามลิงค์นี้

http://www.gotoknow.org/blogs/posts/482086