"อหังการของดอกไม้"

 



 

 

...

สตรีมีสองมือ
มั่นยึดถือในแก่นสาร
เกลียวเอ็นจักเป็นงาน
มิใช่ร่านหลงแพรพรรณ

สตรีมีสองตีน
ไว้ป่ายปีนความใฝ่ฝัน
ยืดหยัดอยู่ร่วมกัน
มิหมายมั่นกินแรงใคร

สตรีมีดวงตา
เพื่อเสาะหาชีวิตใหม่
มองโลกอย่างกว้างไกล
มิใช่คอยชม้อยชวน

สตรีมีดวงใจ
เป็นดวงไฟไม่ผันผวน
สร้างสมพลังมวล
ด้วยเธอล้วนก็คือคน

สตรีมีชีวิต
ล้างรอยผิดด้วยเหตุผล
คุณค่าเสรีชน
มิใช่ปรนกามารมณ์

ดอกไม้มีหนามแหลม
มิใช่แย้มคอยคนชม
บานไว้เพื่อสะสม
ความอุดมแห่งแผ่นดิน!

...

 

(พิมพ์ครั้งที่ ๑ : ประชาธิปไตย, ๔ พฤศจิกายน ๒๕๑๖)

 

 

......................................................................................................................................

 

ช่องไฟในความคิด

 

"อหังการของดอกไ้ม้" เป็นบทกวีใน "ใบไม้ที่หายไป" ที่มีผู้กล่าวถึงกันมากมายและมีำคำนิยมจากนักเขียนดัง ๆ หลายคน

และคุณครูนก Ico48 noktalay ก็กล่าวถึงไว้เช่นกัน

ดังนั้น ในบันทึกนี้ ขอนำเสนอความเป็นไปของ "อหังการของดอกไม้"

สำหรับความเข้มแข็งของผู้หญิงที่ผู้ชายเราอาจจะเคยรู้จักมาบ้างแล้ว ซึ่งดูถูกกันมิได้ทีเดียว

 

...

ด้วยสองมือโอบอุ้มดูแลโลก
ขจัดภัยความโศกและเศร้าหมอง
มีหัวใจเข้มแข็งฝ่าประลอง
คือสตรีทั้งผองไม่รองใคร

...


 

บุญรักษา ครับ ;)...

 

......................................................................................................................................

ขอขอบคุณหนังสือกวีซีไรท์ ...

จิระนันท์ พิตรปรีชา.  ใบไม้ที่หายไป.  กรุงเทพฯ : มูลนิธิสถาบันวิชาการ ๑๔ ตุลา, ๒๕๔๖.