เช้าวันที่ ๒ ก.พ. ๕๕ ผมไปร่วมประชุมสมัชชาสุขภาพแห่งชาติครั้งที่ ๔ คืนก่อนไปเตรียมตัวอ่านเอกสารซึ่ง สช. มีให้ ดาวน์โหลด ทาง อินเทอร์เน็ตที่นี่ ผมดาวน์โหลดมาอ่านหมด เพื่อจะได้รู้ว่าเขาจะอภิปรายและมีมติเรื่องอะไรบ้าง รู้ว่ามี ๖ เรื่อง
เรื่องการจัดการปัญหาโฆษณายาและผลิตภัณฑ์สุขภาพที่ผิดกฎหมายทางวิทยุท้องถิ่น เคเบิ้ลทีวี โทรทัศน์ดาวเทียม และอินเทอร์เน็ตหากท่านเข้าไปอ่านเอกสารประกอบการประชุมเอกสารแรกท่านจะเห็นว่า ปัญหาหนักมาก และเป็นปัญหาที่ประชาชนหลอกลวงกันเอง
ผมอ่านเอกสารนี้แล้วขนลุก ว่าในโลกของความเป็นจริงนั้น ปัญหาสุขภาพไม่น้อยเป็นปัญหาที่คนทำขึ้น หรือคนกระทำต่อกัน ในลักษณะปลาเล็กกินปลาใหญ่ คนฉลาดหลอกลวงล้วงผลประโยชน์จากคนโง่หรือไม่รู้ เท่าทัน ที่จริงวิทยุชุมชนหรือวิทยุท้องถิ่นที่ออกอากาศหลอกลวงนั้น ชาวบ้านใกล้ๆ จำนวนหนึ่งน่าจะรู้ดี และน่าจะช่วยกันแจ้งเจ้าหน้าที่ไปจัดการ หรือว่าเจ้าหน้าที่ก็เป็นใจเสียอีก? และชาวบ้านด้วยกันคิดว่าธุระไม่ใช่
เว็บไซต์ ของ สช. ได้รายงานเหตุการณ์วันเปิดสมัชชาแล้ว ที่นี่ ก่อนพิธีเปิดหลายท่านบอกผมว่านักร้องที่มาร้องเพลงในพิธีเปิดเป็นนักร้องตาบอดที่เสียงใสมาก ในเอกสารบอกว่าชื่อ นส. อธิศรี สงเคราะห์ เมื่อถึงตอนร้องก็ไพเราะจริงตามคำเล่าลือ ผลกลับมาเปิด YouTube ฟังเพลของเธออีกหลายเพลง เข้าใจว่าเธอมีชื่อเสียง แต่ผมไม่ได้ดูทีวีจึงไม่รู้จัก
หลังพิธีเปิดผมเข้าไปฟังการประชุมที่ห้องที่ ๒ประชุมเรื่องการจัดการภัยพิบัติ มีการอภิปราย รายละเอียดปลีกย่อยเล็กๆ น้อยๆ ไม่มีการเพิ่มหรือแก้ไขประด็นใหญ่ๆ แสดงว่าคณะทำงานได้เตรียมยกร่าง มาแล้วอย่างดี
ประธานสมัชชา คือ รศ. ดร. ชื่นฤทัย กาญจนจิตรา กล่าวย้ำในที่ประชุมว่า สมัชชาสุขภาพเป็นอำนาจ อ่อน คืออำนาจสังคม มติของสมัชชาสุขภาพแห่งชาติไม่มีอำนาจบังคับตามกฎหมาย แต่ก็จะมีการสื่อสารสังคม หลากหลายช่องทางเพื่อให้เกิดผลบังคับใช้โดยความพร้อมใจ แต่ในห้องประชุมก็จะมีคนลุกขึ้นมาอภิปรายเชิง อึดอัดว่าที่พูดกันจะไม่ได้ผลเด็ดขาดทันใจ
การได้เข้าร่วมสมัชชาสุขภาพแห่งชาติ ครั้งที่ ๔ และอ่านเอกสารประกอบ เตือนสติผมว่าระบบสุขภาพ ไม่ได้ลอยอยู่ในอวกาศ แต่อยู่กับความจริงของสังคม ที่มีการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน ส่วนกลุ่ม โดยมิชอบหลากหลายรูปแบบดาดดื่น เราต้องอยู่และจัดการความเป็นจริงนี้
วิจารณ์ พานิช
๑๐ ก.พ. ๕๕
อ. กุฉินารายณ์ จ. กาฬสินธุ์
ขอบคุณคุณหมอ ที่นำเรื่องราวที่เป็นประโยชน์มาถ่ายทอดอย่างสม่ำเสมอนะครับ
มีโอกาส แวะมาเยี่ยม "โรงเรียนนอกกะลา" อีกนะครับ
เรื่องราวดีดีคะ คุณหมอ