ความอ่อนโยนของกิ่งสน บวกความโดดเด่นของเธอ กลับเป็นดั่งภาพงานศิลปะ...ที่งดงามยิ่ง

วันที่ท้องฟ้าเป็นสีหม่น…ขมุกขมัวอยู่นอกหน้าต่าง

สายลมแผ่วเบาสัมผัสทิวสนข้างบ้าน…พริ้วไสว

ฝนที่โปรยลงมาเป็นระยะๆ ช่วยบรรเทาความอบอ้าวของยามบ่าย

...

...

ทิวสนที่ยืนโดดเดี่ยวมีหนึ่งมิตรมาเยือน ….

นกจาบคาหัวเขียว...นั่นเอง

เธอมาพร้อมกับความสดใส…คล่องแแคล่ว… ปราดเปรียว

กิ่งสนยังคงพอเป็นที่พักพิง ยามเสาะหาอาหารให้เธอได้…ตลอดมา

...

...

กิ่งสนโอนเอนตามแรงลม

เจ้าจาบคาตัวน้อย เธอคงรู้สึกไม่มั่นคงนัก

แต่เชื่อไหม…ความอ่อนโยนของกิ่งสน บวกความโดดเด่นของเธอ

กลับเป็นดั่งภาพงานศิลปะ...ที่งดงามยิ่ง 

.

.

.

ขอบใจนะจาบคา… ที่อุตส่าห์แวะเวียนมาในวันนี้

มาช่วยแต่งเติมสีสันในวันฟ้าหม่น…ให้กับฉัน… ทิวสน…

และสร้างรอยยิ้มให้อีกหลายคน..ที่เฝ้ามอง….เรา

...

...

...

...

...

...

...

...

ด้วยความระลึกถึงค่ะ

ปริม ณ ทิวสนริมระเบียงบ้าน

สิงคโปร์

๒ มีนาคม ๒๕๕๕

 ...

http://www.youtube.com/watch?v=qRnHLk-IaNQ