อาการแน่นท้องที่เกิดขึ้นมันมีมากจนต้องมากำหนดดูเวทนา

...เมื่อคืนนอนไม่หลับ เพราะเกิดแน่นท้องเหมือนมีลมอัดแน่นอยู่ในท้องเต็มไปหมด นึกทบทวนว่ากินอะไรเข้าไปถึงเกิดอาการอย่างนี้ หรือกาแฟแก้วนั้นช่วงเวลาก็บ่ายสองโมง มันไม่น่ามีฤทธิ์อยู่ได้นานขนาดนี้และก็เคยกินบ่อยๆ

...กลางดึก เดินลงมาหายาคลายเครียดก็หมดอีก...แม้จะหลับไปเอาตอนหลังเที่ยงคืนก็เหมือนไม่หลับ เพราะฝันช่างร้ายเหลือเกิน เป็นฝันที่ต่อยอดจากความคิดช่วงก่อนหลับเกี่ยวกับหน้าที่ใหม่ที่จะได้รับ
...การดูลมหายใจไม่ได้ช่วยอะไรได้มาก เพราะอาการแน่นท้องที่เกิดขึ้นมันมีมากจนต้องมากำหนดดูเวทนา

...ความฝันทำให้เหน็ดเหนื่อยเหมือนไม่ได้หลับ ตีห้ารู้สึกตัวเหมือนทุกๆวันทำงาน

...การต่อสู้กับเวทนาที่เกิดขึ้นทั้งคืน ทั้งในขณะหลับ ขณะตื่น ทำให้เพลียมากจนหลับไปอีกรอบหนึ่งในเช้าวันหยุด

...ตื่นขึ้นมาอีกทีตอยเก้าโมง หมดเรี่ยวแรงจนแทบฝืนเดินลงบรรได

...แต่ก็รู้ตัว รู้เวทนาที่ต้องอยู่กับร่างกับสังขารนี้ตลอดไปจนกว่าจะพรากจากกัน