แผนที่ครอบครัวในพระไตรปิกฎ

แผนที่ครอบครัวในพระไตรปิกฎ

มารดาบิดาถือว่าเป็น พรหม บุรพาจารย์ และอาหุไนยบุคคลของลูก

             สมัยพุทธกาลพระพุทธเจ้าได้แสดงพระธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย สกุลใดบุตรหรือลูกบูชามารดาบิดาในเรือนตนสกุลนั้นมีพรหม สกุลใดบุตรหรือลูกบูชามารดาบิดาในเรือนตน สกุลนั้นมีบุรพาจารย์ สกุลใดบุตรหรือลูกบุชามารดาบิดาในเรือนตน สกุลนั้นมีอาหุไนยบุคคล ดูกรภิกษุทั้งหลาย คำว่าพรหมนี้เป็นชื่อของมารดาและบิดา คำว่าบุรพาจารย์นี้ เป็นชื่อของมารดาและบิดา คำว่าอาหุไนยบุคคล เป็นชื่อของมารดาและบิดา ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะมารดาบิดามีอุปการะมาก บำรุงเลี้ยง แสดงโลกนี้แก่บุตรฯ

              มารดาบิดาผู้อนุเคราะห์บุตรหรือลูก ท่านเรียกว่า พรหม บุรพาจารย์ และอาหุไนยบุคคลเพราะฉะนั้น ผู้รู้หรือบัณฑิตพึงนมัสการและสักการะมารดาบิดา ด้วยข้าว น้ำ ผ้า ที่นอน การอบกลิ่น การให้อาบน้ำ และการล้างเท้าทั้งสอง เพราะการปรนนิบัติในมารดาบิดา นั้นแล บัณฑิตย่อมสรรเสริญเขาในโลกนี้เอง เขาละไปแล้ว ย่อมบันเทิงในสวรรค์

                สรุป

                (๑)ฐานะของมารดาบิดาต่อลูก ๓ ประการ

                                ๑.พรหม

                                ๒. บุรพาจารย์

                                ๓. อาหุไนยบุคคล

                หากตระกูลใดลูกบูชามารดาบิดา ตระกูลนั้นจะมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ๓ อย่างนี้

                (๒) ลูกที่ปรนนิบัติมารดาบิดา บัณฑิตย่อมสรรเสริญในโลกนี้และเมื่อตายแล้วย่อมไปเกิดในสวรรค์

อ้างอิงในหนังสือพุทธจักร: เขียนโดยนายมนตรี วิวาห์สุข