พูดจาภาษาไทเดิม

ภาษาไทเดิมในรัฐกลันตัน...

วันนี้มีเรื่องเล่าต่อจากการสนทนากับผู้นำคนไทในรัฐกลันตันที่บ้านยุงเกา  จากการที่พวกเราถามถึงการรักษาภาษาพูดของคนไทให้คงอยู่ทำอย่างไร  ได้คำตอบทำนองว่า...สมัยก่อน  เขียนหนังสือไทยไม่ได้  จนมีพระมาสอนตามวัดต่าง ๆ คือวัดยามู  วัดในยุงเกา  วัดในบางตะวา  วัดในบางแซะ  ย้อนไปดูยุค 40 – 50 ปี ส่วนมากเด็กลูกโยมล้วนอยู่ในวัด  พ่อแม่ยากจน  ไปเรียนจบเจ็ดตำนาน  สิบสองตำนานแล้วจึงให้บวชพระ 

เรื่องเปิดโรงเรียนภาษาไทยตอนนี้มีเกือบทุกวัด  ช่วงนี้เด็กที่นี้เกิดกระแสนิยมเรียนภาษาไทยเพราะมีผลต่อการหางานง่ายขึ้น  ด้านภาษาที่นิยมเรียนกันมากคือ ภาษาจีน  ภาษาอังกฤษ  ภาษามาเลและภาษาไทย  คนไทที่นี่บอกลูก ๆ ว่าเรียนภาษาไทยให้ได้  เวลาไปสอบแข่งขันเข้าทำงานถ้าเราได้ภาษาไทยเขาจะรับทันที  เป็นคนแปลเอกสารได้  เป็นตำรวจสายลับได้  เพราะไทย-มาเลมีแดนติดต่อกันยาวมาก  ในรัฐกลันตันรัฐบาลให้งบ ฯ มาจ้างครูสอนภาษาไทยในแต่ละปีด้วยละ

รูปปั้นโบราณหาดูยาก

สำหรับวัดยังคงเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไท  บทบาทพระยังคงมีให้เห็นอยู่ 3 ประเด็นคือ

1 . พระคุณเจ้าไปกับหมอดูชาวจีนคือทำร่วมกันทำให้ชาวพุทธจีนให้ความเคารพนับถือมาเข้าวัดทำบุญ

2 . คนพุทธจีนชอบให้พระคุณเจ้าเป็นหมอถ้าวัดไหนมีพระเป็นหมอยาหมอมนต์หมอรักษาโรคทางจิตใจได้จะมีญาติโยมมาทำบุญมากขึ้น

3 . วัดที่จัดทำวัตถุมงคล  แจกพระรูปเหมือนมีพระเครื่องรางของขลังประเภทนี้ญาติโยมชอบเข้ามาทำบุญ

        แต่พอถามถึงพระสอนหลักพุทธธรรมกับได้รับคำตอบว่าไม่มีใครที่จะมานิมนต์พระไปเทศน์บรรยายธรรม...ไม่เหมือนในเมืองไทยยังคงมีพระเทศน์ออกทีวีได้อยู่นะ...