ช่วยด้วยครับคุณครู
มีนักเรียนที่ห้องเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เป็นนักเรียนชาย ตอนแรกที่เปิดเทอมใหม่ ๆ ก็เข้าใจว่าที่นักเรียนอ่านหนังสือไม่ออกนั้น คงเป็นเพราะเพิ่งที่จะเริ่มเปิดเทอม ก็ให้เวลาฝึกฝนอ่านทุกวัน ทุกเวลากับนักเรียนคนนั้น ครูก็คงจะฝึกฝนให้ได้แค่ในคาบเรียนของครู กับช่วงเวลาพักที่พอมีเวลาเท่านั้น แต่หลายสัปดาห์ผ่านไป นักเรียนก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีการตอบสนองต่อสิ่งต่าง ๆ จนกระทั่งพอถามกับนักเรียนว่า กลับไปบ้านได้อ่านหนังสือทบทวนบ้างไหม นักเรียนบอกว่าไม่ได้อ่านเลย พ่อแม่ไม่สนใจ บอกว่าไม่เอาหนูแล้ว.......... ครูก็เงียบไปซักพัก แล้วก็ไม่ถามถึงเรื่องนี้อีกเลย
*. ขอให้กำลังใจค่ะ อาจต้องขอพบพูดคุยกับพ่อ แม่เด็ก เพื่อช่วยเหลือร่วมมือกันนะคะ และหากไม่ได้ผล คงต้องหาวิธีให้เขารู้สึกสนุกในการฝึกอ่านจากหนังสือนอกเวลาที่เพลิดเพลินนะคะ
ขอให้กำลังใจคุณครูซึ่งครูเขียวขอแชร์ความคิดร่วมกับคุณครู เนื่องจากครูเขียวมีลูกบกพร่องด้านการเรียนรู้ และสอนนักเรียนพิการเรียนร่วมอยู่หลายประเภท จริงๆแล้วครอบครัวสำคัญที่สุดในการแก้ปัญหาหรือพัฒนาเรื่องดังกล่าว จากประสบการณ์ของครูเขียวเอง ลูกชายมีปัญหาการเรียนรู้ไม่เรียนไม่เขียนไม่อ่าน ไปโรงเรียนครูปฏิเสธ เพื่อนรังเกียจ จ้างครูสอนพิเศษก็ถูกบอกเลิก สุดท้ายด้วยความเป็นแม่และความเป็นครู ครูเขียวจึงหยุดคิด หันกลับมามอง ค้นหาปัญหาจริงๆของลูกชาย ใช้พลังทั้งหมดโดยเฉพาะความรักความเข้าใจ และยอมรับและยอมมองในสิ่งที่เขามีว่าคือ ของดีในตัวเขา จวบจนเขามั่นใจ เชื่อใจ ภูมิใจในตนเอง แม้ว่าจะไม่ได้เรียนในระบบโรงเรียนแต่ตอนนี้ปลายปีนี้ คือปีการศึกษาที่ 4 ที่เขาจะจบปริญญาตรี นี่เพราะครูเขียวในบทบาทแม่ยอมรับความบกพร่องของลูก จึงก้าวมาได้จนถึงทุกวันนี้
สำหรับในบทบาทของครูก็เหมือนกับคุณครูที่พบปัญหา ตั้งแต่ปี 2543 ครูเขียวใช้หลากหลายวิธีในการที่จะแก้ปัญหานักเรียนดังกล่าวบางครั้งก็สำเร็จผู้ปกครองให้ความร่วมมือดีเข้าใจยอมร่วมมือกับครู บางคนเข้าใจปล่อยให้ครูทั้งหมด บางคนไม่เข้าใจแถมมาด่าทอถึงโรงเรียน สุดท้ายบ้างก้สำเร้จบ้างก็ไม่สำเร็จ
แต่ที่คุณครูภาคภูมิใจได้เลยคือ คุณครูเป็นยอดครูที่เข้าถึงเด็ก เด็กของคุณครูอาจจะเป็นลักษณะของเด็กที่ขาดโอกาส จากปัญหาใดๆก็ตาม วิธีที่คุณครูสามารถช่วยเขาได้ในบทบาท คือ ให้ความรัก ความเข้าใจ โดยไม่ต้องสนใจว่าที่บ้านจะรัก จะเข้าใจเขาหรือไม่ กอดเขา หรือ ลูบหัว หรือ แตะไหล่ หรือ ทักทายเขาทุกวัน สม่ำเสมอ สอนจากสิ่งที่เขาชอบที่เขาเป็นแล้วค่อยๆไล่ขึ้นไปสู่ระบบการเรียนอย่าคาดหวังผลเลิศ สร้างเสริมให้เขามีความภูมิใจและมั่นใจในตนเอง คุณครูต้องรอคอย ต้องอดทน ต้องทำซ้ำ ต้องปรับสถานการณ์อยูตลอดเวลา แม้จะดูยาวไกล แต่เมื่อไรที่เขาเปลี่ยนแม้เพียงสักนิด คุณครูจะรู้ว่าความสุขของชีวิตคนที่ได้ชื่อว่าเป็นครูตรงไหน