เบื้องหลังสลัดบาร์ที่ร้านซิสเลอร์

<p>*    วันหยุด long Weekend ที่ไร อาการหมดอาลัยตายอยากในชีวิต จะกำเริบขึ้นมาเป็นครั้งคราว  ทุกคนจะกลับไปหาครอบครัว กลับไปหาคนรัก กลับไปหาใครๆ ที่เขามีกัน  ทุกแห่งหน ความสุขจะอบอวล บรรยากาศแบบนี้ มีอยู่ทั่วไป รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ บรรยากาศของ Family ที่เราเคยมี</p><p>*    ในซอกหนึ่งของร้านซิสเลอร์  ร้านโปรดของใครคนนี้ ที่ไม่ชอบสเต็ก แต่หลงใหลสลัดบาร์ และซุปอันหลากหลาย แถมราคาย่อมเยาว์  ทุกโต๊ะมีแขกมากกว่า 1 คน ยกเว้นโต๊ะมุมโชฟาอันอ่อนนุ่ม ที่ใครคนนี้ใช้ฝังตัวนั่งทานอย่างละเลียดเพียงเดียวดาย แม้จะหันมองโทรศัพท์คู่ใจบ่อยๆ ก็ไร้เสียงใดๆ จากปลายสาย</p><p>*   วันเวลาของเสาร์นี้ ช่างยาวนานนัก ใครคนนี้ก็ฆ่ามันด้วยการย้ายไปฝังตัวอยู่ในมุมหนึ่งของร้านซีเอ็ดเนิ่นนาน สิ่งที่สนใจ การจัดดอกไม้ การแต่งบ้าน และอาหารเพื่อสุขภาพ ผ่านตาไปหลายเล่ม แต่จะมีประโยชน์อันใดกับ 1 ปีที่พักที่คอนโดที่พัทยา และอีก 1 ปีที่ภูเก็ต ที่เกือบลืมไปแล้วว่า อุปกรณ์เครื่องครัว อยู่มุมใดของกล่องเก็บของ</p><p>  *   บ่ายแก่ๆ ใกล้ 6 โมงเย็น  ก๊วนเก่าก็โทรมา ว่างไหม ไปหาดกมลากัน  หากน้ำหนักไม่เยอะนัก ก็คงกระโดดตัวลอยไปแล้ว  ดวงตาสดใสขึ้นมาทันที  แม้จะมองไม่เห็นเกลียวคลื่นสีเขียวสด ดวงดาวก็ยังไม่ทันจะมาโชว์โฉม  แต่เสียงหัวเราะของน้องบอส ลูกชายกำพร้าพ่อของเพื่อน กับเสียงหัวเราะของก๊วนเพื่อนๆ  ก็ช่วยให้หัวใจสีเทา สดใสขึ้นมาได้</p><p>*   คุณเคยอยู่ในสูญญากาศของชีวิตไหม ?  ไม่มีรัก ไม่มีทุกข์ ไม่มีบ่วง ไม่มีเกลียด ว่างเปล่า แต่เหงาในบางครั้ง</p><p>บันทึกเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา/Black </p>