ชีวิตที่พอเพียง : ๑๔๘๙. เที่ยวสวนนกจูร่งครั้งที่ ๒

ผมชอบดูนก ดังนั้นเมื่อไปสิงคโปร์ระหว่างวันที่ ๑๒ - ๑๖ ม.ค. ๕๕ มีวันเที่ยว ๒ วัน คือวันเสาร์-อาทิตย์ ที่ ๑๔ และ ๑๕ ผมตั้งใจไปเที่ยวสวนนกจูร่งอีกครั้งหนึ่ง และเมื่อบอกชวนลูกสาว เขาก็ไปด้วย โดยถือโอกาสพา แม็ป หลานสาวอายุ ๑๕ เดือนของผมไปด้วย เราไปช่วงเช้าวันที่ ๑๔

ผมได้เขียนเล่าการไปเที่ยวสวนนกจูร่งครั้งแรกไว้ที่ ๑, ๒, ๓

ก่อนไปก็เที่ยว“ทัวร์แห้ง” ทางเน็ตเสียก่อนที่ ๑, ๒, ๓ จะเห็นว่าโลกสมัยนี้สะดวกสบาย อยากรู้เรื่องอะไรเข้าเน็ตค้นได้หมด แต่ทัวแห้งสู้ทัวร์จริงไม่ได้

คราวนี้เราไปรถแท็กซี่ ครึ่งชั่วโมงก็ถึง คราวที่แล้วไปรถไฟ ๒ ต่อ และรถเมล์อีกต่อ ใช้เวลา ๒ ชั่วโมง รวมแล้วใช้เวลาเดินทาง ๔ ชั่วโมง เที่ยว ๒ ชั่วโมง คราวนี้เราเที่ยว ๒ ชั่วโมงเหมือนกัน แต่ใช้เวลาทั้งหมดเพียง ๓ ชั่วโมง

หลังผ่านด่านตรวจตั๋วเข้าไปและผ่านที่ถ่ายรูปกับนกแก้วทั้งขวาขวาซ้ายเป็นนกเพ็นกวิน ทางซ้ายเป็นนกเพ็นกวินอัฟริกา อยู่ในอากาศสิงคโปร์ได้สบาย จึงโชว์ตัวอยู่ในบ่อเปิด และมีนกอื่นๆ มาอยู่ด้วยอีก ๒ - ๓ ชนิด ทางขวามือเป็นเพ็นกวินเมืองหนาว จึงต้องอยู่ในโรงปรับอากาศ เราได้ไปเห็นว่า เพ็นกวินชนิดตัวใหญ่ที่สุดคือ King Penguin สูงเกือบเท่าคน คือ ๑.๒ เมตร

ไปคราวนี้ไม่ได้ไปชมการแสดง ยกเว้นไปฟัง Hornbill Chit Chat ตอน ๑๑.๑๕ น. ตรงหน้ากรงนกเงือก ผมไปได้ความรู้ว่ามีนกเงือกดิน หากินอยู่บนพื้นดินด้วย เรียกว่า Southern Ground Hornbillอยู่ในทวีปอัฟริกาตอนใต้ และได้ความรู้ว่านกเงือกชนิดกินเนื้อจะบินไม่มีเสียง เพื่อล่าเหยื่อได้โดยเหยื่อไม่รู้ตัว

หลานสาวอายุ ๑๕ เดือนของผมจมูกไวมาก พอได้กลิ่นขี้นกก็ทำท่าขย้อนจะอ้วก เป็นตั้ง ๕ - ๖ ครั้ง ในที่ต่างๆ แม่เขาต้องคอยพาหลบออกห่าง

นอกจากชมนกแล้ว ผมก็ได้ชมไม้ด้วย มีต้นไม้แปลกๆ เยอะ เลือกเอามาลงไว้บ้าง เนื่องจากช่วงนี้ใกล้ตรุษจีน เขาจึงตกแต่งสถานที่สร้างความครึกครื้นแบบจีน มีที่ให้ถ่ายรูปหลายที่ เวลาจะถ่ายรูปแม็ปกับแม่ จะถ่ายยากมาก เพราะแม่ต้องการให้ลูกหันหน้ามาทางกล้อง แต่เด็กสนใจสัตว์ ดอกไม้ หรือสถานที่มากกว่า

วิจารณ์ พานิช
๑๔ ม.ค. ๕๕
สิงคโปร์