๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
เรียน เพื่อนครู ผู้บริหารและผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน
วันจันทร์ที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๕๕ เช้านี้เข้าสำนักงานเร็วกว่าทุกวัน เพราะมีนัดถ่ายภาพกับนักเรียนโรงเรียนวัดบางกุฎีทอง ของท่าน ผอ.วัชราภรณ์ กล่อมเกลี้ยง ที่ชนะเลิศระนาดเอก ในการแข่งขันศิลปหัตถกรรมนักเรียนระดับประเทศ ที่เมืองทองธานี ถือเป็นความสามารถของนักเรียนและครู เป็นการแข่งขันระนาดระดับชั้น ม.๑-ม.๓ เวลารับรางวัลเขาให้เหรียญเดียว แต่เวลาเดี่ยวต้องมีเพื่อนช่วยตีจังหวะ ๓ คน ครูที่สอนเป็นอัตราจ้างจาก อบจ.ปทุมธานี เวลา ๐๙.๐๐ น.เดินทางไปประชุมหัวหน้าส่วนราชการระดับจังหวัดที่ห้องประชุมชั้น ๕ ศาลากลางจังหวัดหลังใหม่ วันนี้เขาจัดให้นั่งแถวกลาง ไม่ไกลจากท่านประธานมากนัก ห้องประชุมคับแคบ ลุกนั่งลำบาก โดยเฉพาะการเดินไปห้องน้ำ การประชุมวันนี้เน้นหนักไปเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับน้ำท่วม เช่น การจ่ายเงินชดเชย การจ่ายคูปองเครื่องใช้ไฟฟ้า การอำนวยความสะดวกแก่โรงงาน ปัญหาค่าน้ำประปาและค่าไฟฟ้าแพง หลังประชุมหัวหน้าส่วนราชการ จะต่อด้วยการประชุมความมั่นคง มีการพูดถึงการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดทั้งนอกสถานศึกษาและในสถานศึกษา การจับกุมผู้ต้องหาคดีอาญา การประชุมเลิกเอาประมาณบ่ายโมง ข้าวกลางวันไม่มีโอกาสได้กิน รีบลงมาขึ้นรถเดินทางต่อไปสภาการศึกษาเพื่อประชุมกำหนดกรอบตามนโยบายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการที่มีดำริจะยุบโรงเรียนขนาดเล็ก ผู้เข้าประชุมประกอบด้วย ผู้แทน ก.ค.ศ. ผู้แทน สพฐ. ผอ.เขต ๓ คน และจากสภาการศึกษา สาระของการประชุมวันนี้ต้องการแปลงนโยบายสู่การปฏิบัติ ผมได้เสนอให้ที่ประชุมร่างกฎกระทรวง ว่าด้วยการตั้งและการเลิกโรงเรียน จะได้มีมาตรฐานปฏิบัติที่ชัดเจน ไม่ต้องให้ฝ่ายการเมืองมากำหนดนโยบายเรื่องนี้แบบไม่คงที่คงวาอีกต่อไป ที่ประชุมเห็นชอบด้วย เลิกประชุมประมาณ ๑๖.๓๐ น. เดินทางกลับปทุมธานี
วันอังคารที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๕๕ วันนี้ขึ้นไปทำงานที่ห้องเพราะความป่วยยังเกาะกิน อ่านแฟ้มเอกสารต่าง ๆ มาสะดุดที่แฟ้มงานของกลุ่มส่งเสริมสถานศึกษาเอกชน เพราะมีคำอุทธรณ์โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งคัดค้านว่าผมสั่งให้เขาระงับการขึ้นค่าเล่าเรียนที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีอำนาจ บรรยายมาหลายหน้ากระดาษ โดยทนายความผู้รับมอบอำนาจ ดูช่างประหลาดแท้ เพราะจำได้ว่าไม่ได้ไปสั่งการตามที่เขาบรรยายมา เพียงแต่มีผู้ร้องเรียนว่าโรงเรียนนี้เก็บค่าธรรมเนียมการเรียนไม่ถูกต้องขอให้เขตสั่งระงับด้วย ผมจึงสั่งการให้เจ้าหน้าที่แจ้งคนร้องว่าเรื่องนี้จบแล้ว สช.วินิจฉัยแล้วว่าโรงเรียนสามารถเรียกเก็บได้ แต่ให้แจ้งโรงเรียนทราบด้วยว่ามีคนร้องเรียน หนังสือแจ้งโรงเรียนที่แหละคือตัวเจ้าปัญหา เพราะไปขึ้นหัวเรื่องว่าขอให้ระงับการขึ้นค่าธรรมเนียม ส่วนเนื้อหาก็ไม่ชัดเจน คลุมเครือ จนทำให้โรงเรียนเข้าใจผิดเสียเวลา เสียทรัพย์ไปจ้างทนายมาแก้ต่าง เวรกรรมจริง ๆ ต้องโทษคนเซ็นที่ไม่อ่าน คราวหน้าคงไม่ปล่อยให้หลุดไปอีกสำหรับกลุ่มงานนี้
วันพุธที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ ภาคเช้าไปโรงเรียนชุมชนวัดจันทร์กะพ้อ เพื่อรับคณะจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (กองทุนตลาดหุ้นร่วมใจ ช่วยภัยน้ำท่วม) สนับสนุนครุภัณฑ์และอุปกรณ์การเรียนรวมมูลค่า ๕ แสนกว่าบาท คณะนำโดย พลตำรวจโทเฉลิมเกียรติ ศรีวรขาน ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ คุณชนิสา ชุติภัทร์ ผู้ช่วยผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย มี ดร.ทัชเชษฐ์ นิยมสุข ประธานกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และ ผอ.ทวีวัฒน์ เชื้อนาค ผอ.รร.ชุมชนวัดจันทร์กะพ้อ ให้การต้อนรับ กลับเข้าสำนักงานก่อนเที่ยงให้เจ้าหน้าที่หุงข้าวกินกัน เพราะข้าวสารมีทั้งข้าวเจ้าและข้าวเหนียว ไปซื้อกับข้าวมาก็ตั้งวงได้แล้ว บ่ายทำงานห้องสโมสรเขต มีผอ.รร.มาหาเพื่อหารือเรื่องผู้รับเหมาทำงานไม่เรียบร้อย จึงไม่ส่งเรื่องเบิกเงินค่าจ้างให้ เขาจึงมาร้องเรียนที่เขต ผมยังไม่เห็นเรื่องที่เขาร้องเรียน แต่แนะนำหลักการสำคัญต้องดูที่สัญญา ว่าเขาได้ดำเนินการตามสัญญาหรือไม่ หากเขาทำครบถ้วนแล้ว ก็ต้องตรวจรับงานและเบิกจ่ายเขาไป แต่หากสัญญาระบุชัดเจนแต่เขาไม่ได้ดำเนินการหรือดำเนินการไม่ถูกต้องเราก็ต้องแจ้งให้ดำเนินการให้ครบถ้วนถูกต้อง
วันพฤหัสบดีที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ เช้าเดินทางไปจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเพื่อเปิดอบรมการจัดทำหลักสูตร เพื่อประกอบอาชีพการปลูกบัว สองข้างทางเป็นทุ่งหน้าสุดลูกหูลูกตา มองเสาไฟฟ้ายังมีคราบน้ำที่เคยท่วมสูงกว่าถนนประมาณ ๒ เมตร เมื่อจินตนาการตอนน้ำท่วมบริเวณท้องทุ่งแห่งนี้คงเหมือนทะเล ใครที่ติดเกาะการเดินทางไปไหนมาไหน ยากลำบากกว่าอยู่ในทะเลจริง ๆ เสียอีก แปลกแต่จริงโรงแรมริเวอร์วิวที่มาประชุมกันวันนี้ ติดแม่น้ำป่าสักตรงข้ามกับวัดพนัญเชิงวรมหาวิหาร น้ำไม่ท่วมเพียงผ่านบริเวณพื้นดินด้านหน้าเท่านั้น สำหรับวัดพนัญเชิงฯ นั้น สามารถป้องกันน้ำไว้ได้ด้วยกำแพงทรายที่สูงเกือบ ๓ เมตร ผู้เข้าประชุมวันนี้ประกอบด้วยครู ศึกษานิเทศก์ ที่เก่งกล้าสามารถในเรื่องการจัดทำหลักสูตร ได้เชิญวิทยากร ที่ชำนาญเรื่องการปลูกบัวจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ผศ.ภูรินทร์ อัครกุลธร มาให้ความรู้ หลังพิธีเปิดอยู่กินข้าวกลางวันกับคณะ อาหารโรงแรมนี้มีหลายอย่างและอร่อยทุกอย่าง หลักสูตรปลูกบัวเมื่อยกร่างเสร็จแล้วจะนำไปให้ผู้บริหารสัมมนากันอีกรอบ ในการประชุมประจำเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งกำหนดว่าจะจัดนอกพื้นที่ อาจเป็นสวนผึ้งรีสอร์ท อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี บ่ายกลับเขต นั่งทำงานที่สโมสรจนเลิกงาน
วันศุกร์ที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ เช้าเข้าสภาการศึกษาเพื่อจัดทำข้อมูลเชิงระบบ บ่ายนั่งทำงานที่ห้องสโมสร มีหนังสือร้องเรียนว่าครูคนหนึ่งใช้ภาษาไม่สุภาพ ไม่เหมาะสมที่จะเป็นครูใน Face Book เขาสำเนาเอกสารมาให้ดูด้วย อ่านแล้วก็คงเป็นคนรุ่นใหม่ที่ใช้ IT สื่อสารกัน แต่เป็นสื่อสาธารณะที่ผู้อื่นเข้าไปอ่านได้ มอบท่านรองฯ สมมาตร ชิตญาติ ส่งให้เจ้าตัวได้อ่านว่ากำลังจะเดือดร้อนจากเรื่องที่ตัวเองก่อขึ้น เรื่องร้องเรียนของผู้รับเหมายังไม่จบยังมีควันหลงต้องมานั่งอธิบายกันอีกรอบ ทุกเรื่องหากได้ยึดพระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่มีพระราชดำรัสเรื่อง "พอสมควร" หากยึดหลัก"พอสมควร"ทุกอย่างก็จะจบลงด้วยดี ที่เป็นปัญหาเพราะหย่อนและตึงเกินไป เรื่องการเงินโรงเรียนเท่าที่อ่านจากรายงานของหน่วยตรวจสอบภายใน พบว่ามีปัญหาการไม่ปฏิบัติตามระเบียบกันทุกโรงเรียนที่ไปตรวจมา การใช้เงินผิดประเภท การจัดซื้อจัดจ้างไม่ถูกต้องตามระเบียบ จนถึงขั้นส่อไปในทางทุจริตก็มี ควรรีบสังคายนาโดยด่วน เพราะเรื่องนี้หมายถึงวิถีชีวิตราชการเลยทีเดียว ปัญหาการไม่อยู่โรงเรียนเข้าลักษณะละทิ้งหน้าที่ราชการของผู้บริหารก็มีคนบ่นให้ฟังเนือง ๆ เมื่อสอบถามเจ้าหน้าที่ผู้รับรายงานการไปราชการของผู้อำนวยการโรงเรียนที่จะต้องรายงานให้ ผอ.เขต ทราบเดือนละครั้ง ก็ไม่มีใครรายงานกันมา ก็ต้องแปลว่าไม่มีการเดินทางไปราชการที่ไหน ถ้ามีก็ต้องปรากฏในรายงานทุกเดือน ในเมื่อราชการก็ไม่ไป โรงเรียนก็ไม่อยู่ ก็เข้ากรณีละทิ้งหน้าที่ราชการ หรือขาดราชการแล้วแต่กรณี บทลงโทษยังไม่ได้เปิดดู ในเบื้องต้นกรุณาไปทบทวนพฤติการณ์ของตนเองว่าเข้ากรณีที่ว่ามาหรือเปล่าหรือถูกกลั่นแกล้งใส่ความ หากมีมูลก็ต้องขอบคุณคนที่สะกิดเตือน ที่ทำให้เรามีสติสัมปชัญญะ แต่ถ้าหากเป็นน้ำชาล้นจอก ก็ไม่สามารถสอนอะไรบอกอะไรกันได้ เหมือนนิทานจีนสอนใจที่เล่าว่า แต่ก่อนมีบัณฑิตผู้มีความรู้สูงคนหนึ่ง เนื่องจากอยากหาความรู้ทางด้านการนั่งฌานสมาธิ จึงไปเยี่ยมคำนับพระอาจารย์ผู้ชำนาญทางฌานสมาธิ พระอาจารย์เห็นบัณฑิตมีความสนใจทางนี้ก็มีความยินดี จึงต้อนรับบัณฑิตผู้คิดว่าตนเองมีความรู้สูงด้วยน้ำชาจีน พระอาจารย์ได้รินน้ำชาใส่จอกให้บัณฑิต แม้ว่าน้ำชาจะเต็มจอกแล้ว แต่ท่านก็ยังรินใส่ไปเรื่อย จนล้นจอกแล้วก็ยังไม่มีทีที่ท่าว่าจะหยุดริน จนบัณฑิตอดรนทนไม่ไหวจึงพูดขึ้นว่า อาจารย์ครับ น้ำชาล้นจอกแล้วอย่ารินอีกเลย พระอาจารย์หัวเราะกล่าวว่า โยมเอ๋ย ฌานสมาธิเป็นวิชาที่ยากจะเข้าใจอย่างหนึ่ง ไม่เหมือนกับวิชาทางโลก ดังนั้นการจะถามฌานสมาธิ ขั้นแรกจะต้องปล่อยใจให้ว่างเปล่า อย่างเช่นโยมขณะนี้สมองเต็มไปด้วยวิชาความรู้ และความคิดเห็นของตนเอง แบบนี้จะให้อาตมาสอนอะไรได้อีกเล่า เว้นแต่ว่าโยมจะสามารถทำสมองให้ว่างเปล่าจากทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่ในขณะนี้เสียก่อน มิเช่นนั้นอาตมาก็ไม่มีทางสอนอะไรให้ได้ ถึงแม้ว่าอาตมาสอนก็คงเหมือนเช่นเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ สุดท้ายก็ไม่เกิดประโยชน์ โยมลองนึกคิดดูสิ น้ำชาเต็มจอกแล้วยังสามารถจะใส่น้ำชาได้อีกไหม? พระอาจารย์กล่าวต่อว่า "ดังนั้นขอให้โยมกลับไปก่อน วันหลังค่อยมาใหม่ เมื่อถึงเวลานั้นอาตมาเชื่อว่าโยมจะได้รับความรู้ยิ่งกว่าวันนี้" บัณฑิตหัวเราะกล่าวว่า วันนี้ผมก็ได้รับความรู้ไม่น้อยแล้ว ว่าแล้วก็นมัสการลากลับไป
กำจัด คงหนู
ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต ๑
