“ชีวิตที่มีค่า ไม่ใช่ชีวิตที่ร่ำรวย มีเกียรติ หรือเพื่ออายุยืน แต่ชีวิตที่มีค่าคือชีวิตที่ตัวเราเป็นคนมีคุณค่า และทำให้ชีวิตคนอื่นมีค่า”
คุณค่าของคนอยู่ที่ใด คงเป็นคำถามที่คาใจอยู่หลายต่อหลายคน เพราะสิ่งนี้ทำให้มีทั้งคนทุกข์และสุขไปพร้อมๆกัน
แท้ที่จริงแล้ว... เราไม่ควรมองว่าเรามีค่าขนาดไหน ให้คนอื่นมาสนใจ แต่ควรมองว่าเรามีค่าขนาดไหน ที่จะให้คนอื่นมีสุข....
- นักการเมืองอาจมองค่าของคนที่คนของใคร
- คนมีชาติตระกูลอาจมองค่าของคนที่ชื่อเสียง ความมีหน้าตาในสังคม
- ข้าราชการอาจให้ค่าของคนที่ยศและบรรดาศักดิ์
- นักธุรกิจอาจให้ค่าของคนที่ฐานะเงินทอง
- นักแสดงอาจให้ค่าของคนที่รูปร่างหน้าตา , การสร้างภาพ
- คนที่เป็นหัวหน้าอาจให้ค่าของคนที่การทำตามคำสั่งจนเป็นที่พอใจ
- ศิลปินอาจให้ค่าของคนที่คุณค่าภายในจากสุนทรียภาพ
- คุณครูอาจให้ค่าของคนที่ความเป็นคน
- นักวิชาการอาจให้ค่าของคนที่ความมีเหตุมีผล , การใช้ตรรกะ
- นักจิตวิทยาอาจให้ค่าของคนที่อารมณ์และจิตใจ
- คุณหมออาจให้ค่าของคนที่สุขภาพร่างกาย
- นักกีฬาอาจให้ค่าของคนที่ความสามารถในทักษะ
- นักดนตรีอาจให้ค่าของคนที่ความสามารถในสุนทรียภาพทางดนตรี
- นักปรัชญาอาจให้ค่าของคนที่ความเป็นจริงในตัวตน
อ้างอิงจาก นายธนากรณ์ ใจสมานมิตร
