จำไม่ได้ว่ากี่ปีมาแล้วที่ไม่ได้เห็นแม่คะนิ้งในฤดูหนาวที่อมก๋อย...ปีนี้เป็นอีกปีหนึ่งที่อมก๋อยมีอุณภูมิต่ำสุด ๆ ติดลบแปดเลย

    อากาศของเชียงใหม่ที่เริ่มหนาว หนาวมากกว่าทุก ๆ ปี ปีนี้ที่อมก๋อยยังคงเป็นปีที่ประกาศว่าจะประสบกับภัยหนาว..แต่แล้วก็หนาวจริง ๆ ทีมงานยังคงเข้าพื้นที่ไปปฏิบัติงานตามปกติ หน้าหนาวของทุก ๆ ปีพวกเราจะเตรียมเสื้อกันหนาว หมวกไหมพรม ผ้าพันคอ ปีนี้ก็อีกยังคงเตรียมเครื่องนุ่งห่มเช่นเคย  ปรากฏว่าผิดคาด เสื้อที่เตรียมไปไม่พอทำให้ร่างกายอุ่นได้ ต้องอาศัยผาห่ม ถุงนอน และไออุ่นจากกองไฟ เพราะอุณหภูมิเวลานี้ติดลบแปดไปแล้ว ชวนให้ขี้เกียจเตรียมสัมภาระมากมายที่จะขึ้นดอยต่อไป (แม้แต่ทานอาหารเช้ายังจะขี้เกียจเลย..อย่าให้พูดถึงการอาบน้ำเลยดีกว่า..ขนาดต้องใช้น้ำอุ่นอาบยังรู้สึกเย็นเลย)


อุณหภูมิ -8 องศาเซลเซียส เวลา 08.00 น. วันที่ 16 มกราคม 2555


แม่คะนิ้งบนยอดหญ้า


ขาวสะพรั่งไปทั่วทุ่งหญ้าหน้าบ้านพักที่อมก๋อย


ม้านั่งหน้าบ้านพัก


และไออุ่นจากกองไฟ

เดือนมกราคมปีนี้ ที่อมก๋อยมีแม่คะนิ้งลงติดต่อกัน 3 วัน คือ 14-16 มกราคม 2555 ใบกล้วยข้างทางเปลี่ยนสีจากสีเขียวเป็นสีเหลืองใบตองแห้ง ยอดหญ้าพากันเหี่ยวเฉา พืชผักที่ชาวบ้านปลูกล้มตายกันไปหมด คงต้องลงมือปลูกใหม่อีกครั้งเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

   หลังจากลงดอยมาคราวนี้พร้อมกับไข้หวัดที่ไม่รู้เมื่อไหร่จะหายเสียที คัดจมูกหายใจไม่ออก ไปหาหมอ กินยาไปแล้วไม่รู้กี่เม็ด

    หนาวนี้รักษาสุขภาพกันถ้วนหน้านะค่ะ