พักตา พักใจ ไปเที่ยวเมืองไทยกันดีกว่า

ไม่บ่อยนักที่จะได้มีโอกาส ได้เที่ยวแบบเต็มรูปแบบ เพราะปกติ ได้เที่ยวแบบแอบๆ กับการทำงาน ที่ขึ้นเหนือล่องใต้ เป็นประจำค่ะ

ปีใหม่นี้ได้มีโอกาส สัมผัสกับทะเลหมอก ที่ขาว..สะอาด เป็นประกายระยิยระยับเมื่อสะท้อนแสงแดด ราวกับปุยเมฆ ...ช่างสวย สงบ...         เย็น ... ยิ่งนัก

 

รู้สึกราวกับว่าท่านอาทิตย์นั้นมีคุณค่ามากมายสำหรับมนุษยชาติ ทุกคนเฝ้ารอ

รอด้วยความหวัง ใจจดจ่อ อยากจะเห็นแสงทอง ทาทั่วท้องฟ้า....

ไม่นานนัก หลังจากเดินขึ้นเขา ประมาณ 700 เมตร ออกจากที่พักประมาณตีห้ากว่าๆ มุ่งหน้ามาภูชี้ฟ้า..... โดยรถกะบะของรีสอร์ต ทางขึ้นคดเคี้ยวและชัน ต้องใช้ความชำนาญและความคุ้นเคยกับสถานที่พอสมควรเลยค่ะ

ผู้คนมากมาย ล้วนใจจดจ่อรอชม รอถ่ายภาพท่านพระอาทิตย์ สุดหล่อของเรา.....

 

มาแล้วคร่า.... พระเอกของเรา ค่อยๆ เคลื่อนออกมา ตามคำเรียกร้อง ตามหน้าที่ประจำ แต่วันนี้มีหน้าที่พิเศษ คือ เป็นนายแบบให้พอลล่า ถ่ายภาพค่ะ

ยากที่จะอธิบายความรู้สึก ...บอกได้เพียงว่า....

ณ เวลา ไม่กี่นาทีนั้น ประมาณเกือบร้อยชีวิตบนผานั้น

เงียบ สงบ.. ตาทุกคู่มองไปที่ท้องฟ้า หมอก และเพ่งไปที่เส้นขอบฟ้า รอเวลา วินาทีแห่งความงาม ตามแต่ละคนที่เห็นว่างาม

สูดหายใจเข้าลึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตักตวงอากาศที่เบ็นบริสุทธิ์ให้เข้าไปคลุกเคล้ากับทุกอณูของเรา...... อยากหยุดอยู่ตรงนั้น.....นานๆ..... แต่..

คงร้อน เดินลงเขาดีกว่า...เรา

อยากบอกทุกคนว่า....เมืองไทยของเรา ...สวย สุดยอด......

ต้องไปชมกันเองค่า พี่น้อง

 

ดอกพญาเสือโคร่ง ที่มีโอกาสได้เห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต ...

รักเมืองไทย ที่สุด...