ขอขอบคุณช่างภาพคณะมนุษยศาสตร์ ฯ ม. ทักษิณ ทุกคน

วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์สิ่งที่เห็นวันนี้อย่างหนึ่งคือเจ้าลูกชายวัยซนทั้งสองคนต่างตื่นขึ้นมาโดยไม่ต้องร้องเรียกไม่เหมือนวันไปโรงเรียนซึ่งการตื่นนอนนั้นแสนยากคล้ายอยากบอกว่าวันหยุดคือวันสนุกได้เล่นได้ทำตามใจวัยซนอยากเล่นอะไรก็มีเวลา

 การเรียนเป็นสิ่งที่น่าเบื่อสำหรับเด็กบางคน  น่าคิดเหมือนกันนะว่าเพราะอะไรเด็ก ๆ บางคนจึงไม่ต้องการไปโรงเรียน  เด็ก ๆ ขี้เกียจเรียนหนังสือทำอย่างอื่นสนุกกว่ากันเยอะเลย  แล้วเราผู้ใหญ่จะหาทางแก้ไขอย่างไงในเรื่องนี้

ผมว่าใครขี้คร้านขี้เกียจสันหลังยาวนี่จะไม่เป็นผลดีต่อตัวตนของเขาคนนั้นนะ  ความขี้เกียจมีในคนใดคนนั้นเศร้าหมอง มีกลิ่นไม่หอม  เพราะขี้เกียจคือปลาร้า  จะทำลายให้เรือจม  เรือคือร่างกายของเขา  จะหยุดการเจริญเติบโตทั้งทางสติปัญญาและร่างกายเลยทีเดียว ทุกวันนี้การที่เรายืนอยู่กับที่ก็เหมือนกับเป็นคนถอยหลังแล้วละ...

เลยย้อนมองภาพเพียงผ่านมาของตนเองบางเสี้ยวหนึ่งในสังคม  ภาพเหล่านี้ถูกบันทึกไว้ในกิจกรรมของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ  วิทยาเขตสงขลา  สิ่งที่เห็นเป็นภาพมายา  สะท้อนชีวิตจริงของผู้คนในสังคม 

 ผมว่าทุกคนคงมีภาพจริง ๆ และรักในความเป็นตัวตนจริง ๆ ของเราเหมือนภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เชร็ค ( Shrek ) ทำให้รู้ว่าเจ้าลูกชายวัยซนต้องการเปิดชมเลยดูไปกับเขาด้วย

ได้มุมคิดเพราะเจ้ายักษ์ตัวเขียวกับเจ้าหญิงรักกันแต่ทั้งสองมีสองร่างกลางวันเจ้าหญิงมีร่างกายสวยงามแต่กลางคืนเจ้าหญิงมีรูปร่างเปลี่ยนไปเป็นน่าเกลียดเวลาจูบกับคนรักจะมีร่างกายอย่างนั้นตลอดไป 

 ปรากฏว่าเจ้าหญิงเลือกเจ้ายักษ์ตัวจริงที่น่าเกลียดและเลือกจูบตอนกลางคืนเลยน่าเกลียดทั้งคู่ 

 แต่นั้นคือของจริงไม่ใช่มายาภาพ เพราะการที่เจ้ายักษ์ดื่มยาวิเศษคืนร่างเป็นชายงามนั้นมันเป็นมายาภาพเจ้าหญิงไม่ชอบแต่ชอบและจูบเจ้ายักษ์ร่างเดิมคือของจริงส่งผลให้เจ้าหญิงเลือกตัวตนของตนเองเป็นหญิงเดิมในยามค่ำคืน  เมื่อจูบกันแล้วก็ถูกสาปไม่ให้เปลี่ยนคืนร่างอีก

แง่คิด...คนเราควรมองว่าอะไรจริงแท้  อะไรจริงเทียมนะครับ  ไม่ควรหลงในมายาภาพ  ...ขอขอบคุณช่างภาพคณะมนุษยศาสตร์ ฯ ม. ทักษิณ ทุกคนที่บันทึกภาพเพียงผ่านมาแล้วก็ผ่านไป...เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง.