"ก้าวไปด้วยกัน"

 



 


หากจะเข้าใจชีวิต และโลกใบนี้ให้ดีขึ้น

การมีคนแนะนำให้รู้จัก
โดยผ่านการพร่ำสอน หรือชี้บอกเพียงอย่างเดียว

ชื่อว่ายังไม่เพียงพอที่จะทำให้เรา
เดินตามทันโลกนี้ได้ในทุกขั้นตอน

แต่ตัวเรา และโลกใบนี้ต้องอาศัยการเรียนรู้
ผ่านประสบการณ์ที่ควรรับรู้ร่วมกัน

และความรู้สึกเื้ื้อื้ออาทร มาเป็นสิ่งที่คล้องแขนเดิน
แล้วชีวิตและโลกก็จะถ่ายทอดความเข้าใจ

มอบให้กับเรา อย่างผู้คอยห่วงใยกันเสมอ

 

........................................................................................................

 

ช่องไฟในความคิด

 

ถึงแม้ว่าประสบการณ์และเวลาจะทำให้เรารู้สึกว่า เราเก่งกาจเหนือใคร

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เราได้รับความรู้ของโลกนี้ทั้งโลกอยู่ในตัวเราทั้งหมด

เราเีพียงแต่รู้บางอย่างที่มันวิ่งผ่านเข้ามาในตัวของเรา สมองของเรา

และมันเป็นสิ่งที่เราได้ปฏิบัติซ้ำ ๆ อยู่ในทุก ๆ วัน ทุก ๆ เวลา

เราก็เป็นเพียงฝุ่นผง หรือ เม็ดทรายเล็ก ๆ บนโลกนี้เท่านั้น

หากเรามี "กัลยาณมิตร" ผู้ห่วงใยและหวังดีกับเราด้วยความจริงใจ

เป็นผู้มอบความรู้จากที่เขามีให้เรา และเราก็ยินดีที่จะมอบให้เขา

ฝุ่นผงอย่างเรา คงจับเป็นก้อนได้ใหญ่ขึ้น

เม็ดทรายอย่างเรา คงกลายเป็นก้อนดินขึ้นในสักวัน

ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่านจริง ๆ ครับ ;)...


บุญรักษา ครับ ;)...

 

........................................................................................................

บรรณานุกรม

ชุติปัญโญ (นามแฝง).  ความงดงามของการมีชีวิตอยู่.  กรุงเทพฯ: ผลิบาน, ๒๕๕๔.