นิทาน
ชายชรากับลังเหล็ก
คอลัมน์มุมผ่อนคลาย วารสารฟ้าดัชมิลล์
ฉบับ ๔๔ ประจำเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม ๒๕๕๔
นานมาแล้ว มีคุณลุงอยู่ท่านหนึ่ง ในช่วงวัยหนุ่มคุณลุงท่านนี้เป็นหัวหน้าคนงานอยู่ในเหมืองทองคำ มีรายได้ดีมากแต่คุณลุงท่านนี้ไม่เคยเก็บเงินเลยมีเท่าไหร่ก็ใช้หมด เนื่องจากคุณลุงเป็นคนจิตใจดีใครมาหยิบยืมก็ให้ เลี้ยงเพื่อนฝูงตลอด คุณลุงมีเพื่อนเยอะมาก จนกระทั่งคุณลุงท่านนี้เกษียณอายุจากการทำงาน ปรากฏว่าไม่มีเงินเหลือเลยจากชีวิตการทำงาน
คุณลุงมีลูก ๕ คน เมื่อคุณลุงไม่มีเงินก็จำเป็นต้องไปอาศัยอยู่บ้านลูก ๆ ทั้ง ๕ คน วันจันทร์ก็ไปอยู่บ้านลูกสาวก็ถูกลูกเขยพูดจากระทบกระเทียบ " ทำไมคุณพ่อคุณไม่ไปบ้านลูกคนอื่นบ้างล่ะ ผมจะทำอะไรก็อึดอัดจริง ๆ " วันอังคารก็ไปอยู่บ้านลูกชาย ก็ถูกหลานและลูกสะใภ้กระทบกระเทียบ " รำคาญคุณปู่จังเลยกับข้าวที่หนูชอบ ดูสิคุณปู่ทานหมดเลย ทำไมคุณปู่ไม่ไปบ้านอื่นบ้าง " เป็นเช่นนี้ตลอด คุณลุงก็เปลี่ยนไปอยู่บ้านลูกคนนั้นทีคนนี้ที ก็ถูกลูกบ้าง ลูกเขยบ้าง ลูกสะใภ้บ้าง หลานบ้าง พูดจาถากถางอยู่ตลอด แต่คุณลุงก็ต้องทนเพราะคุณลุงไม่มีเงินแม้แต่บาทเดียว
อยู่มาวันหนึ่งคุณลุงตัดสินใจเรียกลูก ๆ ทุกคนมาแล้วบอกว่า " พ่อจะไม่อยู่สักสองปีนะลูก เพราะเพื่อนพ่อท่เป็นเจ้าของเหมืองทองคำมันเขียนจดหมายมาขอร้องให้พ่อไปช่วยงานที่เหมืองทองคำของมัน พ่อจำเป็นต้องไปช่วยเขาจริง ๆ " ลูก ๆ ได้ฟังดังนั้นก็ดีใจสนับสนุนเพื่อให้คุณลุงท่านนี้ไปให้พ้น ๆ จะได้ไม่เป็นภาระอีกต่อไป เมื่อครบสองปีคุณลุงท่านนี้ก็กลับมาพร้อมกับลังเหล็กใบใหญ่ ๑ ใบ ไปไหนแกก็ลากไปด้วย ลูก ๆ ก็พากันแปลกใจและถามว่า " ลังอะไร " คุณลุงตอบว่า " เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ได้มาจากเหมืองทองคำของเพื่อน ถ้าใครดูแลพ่อจนถึงวาระสุดท้ายก็จะมอบสมบัติในลังเหล็กให้ทั้งหมด " ปรากฏว่า ลูก ๆ ก็พากันตื่นเต้น ต่างอาสามาดูแลพ่อกันยกใหญ่ วันจันทร์คุณลุงก็อยู่กับลูกสาวคนโต ลูกเขยกับหลานก็พากันเอาใจบีบนวดให้ หาของกินดี ๆ มาให้ แต่ยังไม่ทันไรลูกชายคนที่สองก็มาตามให้ไปอยู่ด้วย และก็เช่นกันยังไม่ทันไร ลูกสาวคนที่สามก็มาตามไปอยู่ด้วยอีกปรากฏว่าลูก ๆ ทั้ง ๕ คน ของคุณลุงต่างแย่งกันเอาใจและปรนนิบัติคุณลุงท่านนี้อย่างดี แต่เวลาไปไหนคุณลุงก็จะลากลังเหล็กใบนี้ไปด้วยตลอด
เวลาผ่านไป ๗ ปี คุณลุงท่านนี้เสียชีวิตลง หลังงานพิธีศพ ลูก ๆ ทุกคนพากันมานั่งล้อมลังเหล็กใบนี้เพื่อแบ่งสมบัติกัน ลูกสาวคนโตเป็นคนเปิดฝาลังเหล็ก พบว่ายังมีผ้าสีขาวปิดอยู่อีกชั้นหนึ่ง และมีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่ ลูกสาวคนโตก็เปิดอ่านให้น้อง ๆ ฟัง เนื้อความในจดหมายเขียนไว้ว่า
" ถึงลูก ๆ ที่รักทุก ๆ คน...." ก่อนอื่นพ่อต้องขอขอบคุณก้อนหินทุก ๆ ก้อนในลังเหล็กใบนี้ ที่ได้เลี้ยงดูชีวิตพ่อจนถึงวาระสุดท้าย พ่อขอให้ลูก ๆ แบ่งก้อนหินในลังเหล็กใบนี้ไปคนละเท่า ๆ กัน เพื่อเป็นอนุสรณ์เตือนใจให้พวกเจ้าหมั่นเก็บออมเสียตั้งแต่วันนี้ เพื่อที่เวลาพวกเจ้าแก่ตัวลงจะได้ไม่มีชีวิตที่น่าสมเพชเยี่ยงพ่อ "
รักลูก
จากพ่อ
