หนังสือ The Grandest Challenge : Taking Life-Saving Science from Lab to Village บอกว่าการนำความรู้ From Lab to Village ไม่ใช่จะสำเร็จได้ง่ายๆ จากการค้นพบเทคโนโลยี และตรวจสอบรับรองว่าใช้ได้ผล ยังต้องมีการจัดการยกระดับเทคโนโลยีจากการผลิตระดับห้องแลบ ไปสู่การผลิตในระดับอุตสาหกรรมหรือการค้า คือหลังจากสำเร็จระดับห้องแลบต้องมีกระบวนการที่ยาวกว่า ยากกว่าการค้นพบในห้องแลบ สำหรับผลิตระดับอุตสาหกรรมที่คุณภาพได้มาตรฐาน
และต้องมีทุนที่กล้าเสี่ยง หรือฉลาดในการประเมินความเสี่ยง หรือประเมินความเป็นไปได้ทางธุรกิจ (venture capital) ซึ่งมักต้องมีการหนุนเสริมจากภาครัฐหรือองค์การระหว่างประเทศ เข้ามาลงทุนเพื่อสนับสนุนการผลิตและการตลาด คือจาก Lab สู่ Village นั้นต้องมีการดำเนินการแบบวิ่งผลัด ต้องส่งไม้หลายต่อ ไม่ใช่แบบวิ่งเปี้ยวที่วิ่งคนเดียวถึงเส้นชัย
และที่สำคัญ หากเป้าหมายอยู่ที่ผู้ใช้และได้รับผลดีในหมู่บ้านของประเทศยากจน กิจกรรมในขั้นตอนต่างๆ เหล่านั้นต้องทำในประเทศนั้นๆ มากที่สุด ให้ผลิตภัณฑ์มีราคาไม่แพงเกินกำลังของคนในประเทศนั้นๆ
จึงต้องการการจัดการเชื่อมต่อระหว่างชิ้นส่วนหรือขั้นตอนต่างๆ ของการใช้ความรู้ผลิตสินค้าหรือบริการ ไปสู่ตลาดหรือจุดที่ต้องการใช้
ผมขอแนะนำหนังสือเล่มนี้ต่อผู้บริหารมหาวิทยาลัยไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้บริหารที่เอาใจใส่ด้านการวิจัย และการนำผลการวิจัยไปสู่ตลาด
วิจารณ์ พานิช
๓ ม.ค. ๕๕
