Lesson study ครั้งที่สอง ครั้งนี้เมนต์มากหน่อยครับ
เมื่อเช้าประมาณแปดโมงครึ่ง ไปทำ Lesson study ร่วมกับคุณครูโรงเรียนบ้านฉางเกลือครับ

![]()
ไปถึงก็สนทนาแผนกันก่อนครับ รูปเราขาคณิต ชั้นปอสี่ ผมได้ให้ความคิดเห็นไปว่า สอนชั่วโมงเดียว ทำไมมีหลายเรื่องเหลือเกิน ทั้งรูปสี่เหลี่ยมชนิดต่างๆ คุณสมบัติของรูปสี่เหลี่ยม เส้นทแยงมุม และ เส้นสมมาตร ผมว่าน่าจะสอนครั้งละเรื่อง แต่น้องเขาว่าเขาขอลองสอนดูก่อน ผมก็ตกลง (น้องคนที่สอน น้องผู้ชาย ใส่เสื้อยืดขาว)

พอสอนจริง ผลออกมาดังนี้ครับ
๑. คุณครูบรรยายมาก อธิบายมาก เด็กแทบไม่ได้คิดเลย
๒. เนื้อหามากไป แต่ละเรื่องเด็กยังไม่เกิดความคิดรวบยอด


*ขอบคุณแนวคิดดีๆนี้ค่ะ..หวังว่าเด็กๆจะมีความสุขที่ได้คิดเองและร่วมเรียนอย่างเพลิดเพลิน..
*พี่ใหญ่อ่านไป นึกย้อนไปถึงตัวเองเมื่ออยู่ในชั้นเรียนเรขาคณิต..มีสภาพงงๆแบน้องๆเหล่านี้เช่นกัน..หลายๆ "ซ.ต.พ."..ที่มีบทพิสูจน์เป็นคำตอบ..ล้วนแล้วแต่ครูบอกทั้งนั้น..คืนครูไปหมดแล้วค่ะ
การสอนให้นักเรียนคิดนี่ คุณครูต้องใจเย็นครับ แต่คุณครูหลายคนใจร้อนครับ ไม่ทันใจก็เลยบอกไปเลย คุณครูท่านนี้เช่นกันครับ เขาบอกว่ารอให้เด็กคิดจะนาน แล้วบางทีเด็กพูดมาก็ไม่ถูกใจ เลยต้องบอกไปเลย
เด็กก็เลยไม่เกิดการเรียนรู้ครับ
เรื่องนี้เรื่องใหญ่ครับ คงจะต้องนำไปพูดคุยในดลุ่มผู้บริหารในโอกาสต่อไป
ขอบคุณครับ ที่ให้กำลังใจ
เยี่ยมมากเลยค่ะ ที่ครูกล้าเปิดใจ
ไม่นานเกินรอ..ค่ะ
แต่ อ.วิชชาต้องใจเย็นๆด้วย
A Very Happy Christmas & A Happy New Year 2012
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาให้กำลังใจ
ค่อยๆ ทยอยทำไปครับ เราต้องลงไปทำเองก่อน ก่อนที่จะบอกให้คนอื่นเขาทำ
ผมได้หลักการเรียนคณิตศาสตร์ที่สนุก ตอนพาลูกสาวไปเรียนที่ "คุมอง" (ไม่ได้มาโฆษณาชวนเชื่อนะครับ) ยอมรับในปรัชญาของคนญี่ปุ่นครับ ทุกอย่าง "เริ่มต้นจากความรัก ความดีงาม" จริงๆ ย้อนมานึกถึงตัวเองเลยครับ ทราบแล้วว่าทำไมผมถึงไม่ชอบวิชาคณิตศาสตร์ เอาเสียเลย ขอบคุณท่านอาจารย์ครับ
Lesson study นี่ก็เกิดในประเทศญี่ปุ่นครับ ญี่ปุ่นเขาสนใจไปที่ "การเรียนรู้ของเด็ก" มากกว่า "การสอนของครู" ครับ
ขอบคุณครับ