หายหน้าหายตาไปอีกแล้ว เนื่องจากช่วงนี้พวกเรายุ่ง ๆ ประกอบกับ net ไม่เอื้ออำนวย ขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ
เมื่อวานนี้ (21 ธค 54)
พวกเราชาว MK ได้ไปจัดตระเตรียมงานมหกรรมของเรากันค่ะ
เป็นนิสิตแพทย์เนี่ย ต้องทำได้ทุกอย่างจริงๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า นิสิตแพทยศาสตร์ชั้นปีที่ 5 จะต้องมานั่งจับจีบติดเต๊นท์ผ้าใบกันเองเลยทีเดียว -0-!
จับจีบเสร็จแล้วก็รู้สึกภาคภูมิใจผลงานอันงามวิจิตรที่พวกเราได้ช่วยกันทำค่ะ 55

ตระเตรียมงานกันถึงช่วงบ่าย ๆ แล้วพวกเราก็ต้องปฎิบัติภาระกิจประจำวัน
เช่นเคยค่ะ รำไม้พลองป้าบุญมีของเรา
วันนี้คุณลุงคุณป้า คุณย่า คุณยาย คึกกันเป็นพิเศษค่ะ
รำกันไป 65 ครั้ง โอย ไม่ไหวจะเพลีย ..
คุณป้า ๆ ก็ request ขอเต้นแอโรบิกต่อเลย วันนี้แอโรบิกเราเลยเริ่มเร็วเป็นพิเศษ
นิสิตแพทย์อย่างเรา ๆ จะน้อยหน้าได้อย่างไร ก็ต้องไปเต้นเหมือนกันซิคะ
แต่จริง ๆ ในใจแล้วเนี่ย ไม่ไหวแล้วคร่าาาา
ฟิตกันได้อีก
เตรียมงานกันจ้า
...
22 ธค 54
และแล้ว วันมหกรรมของเราก็มาถึง ...
ช่วงเช้ามีพิธีเปิดงานโดยท่านนายกเทศมนตรี มีใช้เพลงมหาฤกษ์ (ที่อ้อมโหลดมาจาก youtube) ด้วยนะ 555
จากนั้นก็มีการแสดงรำไม้พลองป้าบุญมีที่ชมรมผู้สูงอายุร่วมใจกันฝึกซ้อม แล้วก็มาแสดงให้พวกเราดู ขอบคุณมากค่ะ คุณยาย คุณป้า น่ารักกันมาก ๆ วันนี้รำกันอย่างพร้อมเพรียงกันเลยทีเดียวเชียว

ต่อด้วยการแสดงเต้นแอโรบิกจากพี่ ๆ อสม. และนิสิตแพทย์

และงานสำคัญของพวกเราคือ เปิดคลินิก DPAC !!

...
ช่วงบ่ายมีกิจกรรมประกวดเมนูอาหารเพื่อสุขภาพ
คุณน้าคุณป้า คุณยาย ต่างก็หิ้วอาหารกันมาประชันกัน อย่างโหดเลยค่ะ
อาหารอร่อยกันทุกเมนู จนกรรมการหนักใจให้คะแนนกันไม่ถูก

วันนี้ก็ผ่านพ้นไปได้ อาจจะมีช่วงเวลาที่ขลุกขลักเล็กน้อย ถึงปานกลาง ยังไงก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยเลยนะคะ ขอบพระคุณอาจารย์ และผู้ใหญ่ทุกท่านที่ให้การสนับสนุน ให้ความช่วยเหลือ จนโครงการเราให้ผ่านพ้นไปด้วยดี
ที่สำคัญขอขอบคุณ..
ยายย้อม (เจ้าของโฮมสเตย์) และพี่ๆ อสม.นะคะ ที่คอยหาหน้าม้าให้พวกเราชาว MK ตลอดมา ตั้งแต่รำไม้พลอง ยายย้อมก็ไปชวนสมาชิกชมรมผู้สูงอายุมาร่วมกัน เต้นแอโรบิก ยายย้อมก็เกณฑ์ลูกหลานที่บ้านให้มาเต้นแอโรบิกกันตอนเย็น แข่งทำอาหาร ยายย้อมก็ช่วยโฆษณาให้ คลิปวิดีโอยายก็ช่วยแสดง
พี่ ๆ อสม. นี่ก็คอยช่วยประชาสัมพันธ์ให้ชาวบ้านมางานตั้งแต่ประชาคมหมู่บ้าน อบรมให้ความรู้ชาวบ้าน งานเต้นแอโรบิก ไปจนถึงงานมหกรรม พี่ๆ ก็คอยมาทำอาหารให้พวกเรา จัดแจงกันไปซื้อของสดกันตั้้งแต่ตี 4 ก่อนหน้านี้ก็มาช่วยเทียวรับเทียวส่งตอนพวกเราขนของ

เราไม่ได้ทำงานกันอยู่แค่ 10 คน
เบื้องหลังการทำงานของพวกเรายังมีคนคอยช่วยเหลืออยู่มากมาย
วันนี้พวกเราเพลียมาก (อีกแล้ว) ยังไง ขอลาไปฉลองกันก่อนนะคะ อิอิ
ด้วยรัก,
ชาวMK
22.12.54
ป.ล. ไม่ได้ถ่ายรูปกับอาจารย์เลย T_T''
ขอชื่นชม
นิสิตทุกคนร่วมแรงร่วมใจกันจริงๆ
มีหลายสิ่งน่าประทับใจต้องจด (ไว้จำ)
มีหลายสิ่งที่เรารู้สึก "แหม...เสียดายที่..."
อย่ากังวลไป "Project แรกจะให้perfectได้อย่างไร"
จดเป็นบทเรียนไว้ปรับปรุงในภายหน้า
เชื่อว่าน้องๆได้อะไรมากกว่า "คะแนน"
สุดยอดจ้า
เราไม่ได้ทำงานกันอยู่แค่ 10 คน
เบื้องหลังการทำงานของพวกเรายังมีคนคอยช่วยเหลืออยู่มากมาย
ทั้งชุมชน ท้องถิ่นและหน่วยงานสาธารณสุขในพื้นที่ (ขยายความให้...คริคริ)
อยากกด like ให้จันทร์ยิ้มมากๆ
ข้อความทั้งหมดนี้อยากให้ได้อ่านกันทุกกลุ่ม ตรงกับใจที่อยากจะบอกจริงๆ
แต่ขอเพิ่มเติมอีกนิด
มีหลายสิ่งน่าประทับใจต้องจด (ไว้จำ)
มีหลายสิ่งที่เรารู้สึก "แหม...เสียดายที่..."
มีหลายสิ่งที่คิดว่า ถ้าย้อนกลับไปทำใหม่ได้เราจะ.......
อย่ากังวลไป "Project แรกจะให้perfectได้อย่างไร"
ส่วนตัว project ที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ พบว่า
การสรุปบทเรียนหลังจากจบกิจกรรม งาน โครงการต่างๆ
จะช่วยให้งานครั้งต่อไปราบรื่นขึ้น ใกล้กับเป้าหมายมากขึ้น