หยดน้ำตา...หยดเลือดที่หลั่งไหล...แม้ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน...แต่ก็เป็นหยดน้ำต่างสีที่เกิดขึ้น...

วันวานยังหวานแว่วไร้วี่แววของการสูญเสียสิ่งใดไป  ก่อนสิ้นปีนี้มีหยดน้ำจากดวงตาน้อย ๆ คอยร่ำร้องไห้  ยากที่จะหาสิ่งใดมาเปรียบเทียบได้ 

Large_sa409426_resize

 เสียงสะอึกสะอื้นกล้ำกลืนหยดน้ำตาที่ไหลลงลึกอยู่ภายในจิตวิญญาณของบิดามารดาก็ไม่ต่างกันเท่าไรกับบุตรน้อย ๆ ที่มีแววใสซื่อ  บริสุทธิ์ 

พ่อครับลูกเจ็บ...แม่ครับลูกเจ็บ...ใช่แล้วละ 

ความเจ็บของลูกน้อยเป็นความเจ็บหลายเท่าของคนอันเป็นที่รักดั่งแก้วตาและดวงใจของพ่อและแม่ 

 ไม่เฉพาะแต่บิดาและมารดาเท่านั้นยังหมายรวมไปถึงมวลญาติสนิทก็เจ็บไปด้วยกันทั้งนั้นละ

ก่อนสิ้นปีเก่านี้มีหยดน้ำตาให้ไหลรินอาบสองแก้มนะ  มันเป็นความทุกข์  ตามวงจรของความจริงแท้สี่ประการ  คือทุกข์  สมุทัย  นิโรธ  และมรรค  เพราะเมื่อสิ่งนี้มีสิ่งนี้จึงเกิดมีตามมา  ทุกสิ่งล้วนมีเหตุมีปัจจัยที่เกื้อหนุนกันและกัน  คนไหนรู้เท่าทัน  ก็ทุกข์น้อยลงเพราะความเป็นเช่นนั้นเองแล

ด้วยวิถีชีวิตของใครก็ของใคร  ใครทำสิ่งใดก็จะได้ในสิ่งนั้น  เป็นผลของกรรมที่ทำเอาเอง  ความดีความชั่วไม่มีขายอยากได้ต้องทำเอาเอง

พ่อครับ...ลูกจะหายทันวันปีใหม่มั๊ยละนี่..?  ก็การกระทำของลูกเท่านั้นละที่จะทำให้คุณหมอตัดสินใจได้...หนึ่งต้องมีวินัย  สองต้องเชื่อฟังอย่างเคร่งครัด  สามต้องทำตามที่แนะนำพร่ำสอน...สี่ต้องมีความเชื่อมั่นในตนเองว่าเป็นได้ก็หายได้ด้วยกำลังใจที่มีอย่างเต็มเปี่ยมในตนเอง

หยดน้ำตา...หยดเลือดที่หลั่งไหล...แม้ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน...แต่ก็เป็นหยดน้ำต่างสีที่เกิดขึ้นในช่วงจังหวะเวลาเดียวกันอย่างเหลือเชื่อ.