ปิตุราช...บรมครูคู่แผ่นดิน

อาเศียรวาทพ่อหลวงแห่งปวงไทย

 

     เรียงรสถ้อยร้อยอักษราเถลิงราช          กราบเบื้องบาทองค์ภูมินทร์ปิ่นเกศี

เป็นบทกานท์เสนาะล้ำคำกวี                    แทนวจีทูลเกล้าถวายพระพร

      ปิตุรงค์องค์นวมหากษัตริย์                 เศวตฉัตรจักรีวงศ์ประภัสสร

ทรงปกเกล้าชาวสยามด้วยอาทร                มิอาวรณ์เหนื่อยยากลำบากกาย

       ธ มุ่งมั่นแก้ไขทุกภัยเหตุ                   อาณาเขตถิ่นร้อนให้ผ่อนหาย

น้ำพระทัยดุจทิพย์ฝนหล่นโปรยปราย          จากสรวงฟ้าเป็นธารสายหล่อเลี้ยงชน

        ทรงดำริแนวทางอันประเสริฐ             ก่อกำเนิดปรัชญาผลาผล

“ เศรษฐกิจพอเพียง ” เลี้ยงชีพตน              ไทยสุขล้นเกษมศานต์ด้วยปรีชา

         พระพร่างพรายสายพระเนตรวิเศษล้ำ    อุปถัมภ์ค้ำจุนการศึกษา

แก่คนจนยากไร้ได้นำพา                             สร้างโอกาสเสริมค่าวิชาการ

         ทรงจัดตั้งมูลนิธิอีกหลายหลาก           เพื่อเสริมรากต่อใยไว้เป็นฐาน

“ พระดาบส” ช่วยเหลือผู้พิการ                    “ นวฤกษ์”  เจือจานผู้ขาดแคลน

        “ ราชประชานุเคราะห์” มาจากเหตุ        มหาวาตเภทโถมพื้นแผ่น

ตะลุมพุกถูกน้ำพัดซัดเปล่าแปน                   ธ หวงแหนเอื้อมพระหัตถ์ปัดทุกข์ภัย

        ทรงเป็นพิมพ์แห่งการศึกษาชาติ           เป็นนักปราชญ์บรมครูผู้ยิ่งใหญ่

เป็นมหาคีตกวีผู้เกริกไกร                           มหาธรรมปราบปราชัยแห่งไพรินทร์

         แปดสิบสี่พระชันษาลุฉนำ                 ราษฎร์น้อมนำเทียนชัยประทีปศิลป์

บังคมคัล “ ภูมิพล” นวมินทร์                       คู่ปฐพินสถิรชนม์ยั่งยืนนาน