แวบ ๆ มาจดไว้อ่านเรียก ยุงสักหน่อย
คือความหวานปนขม คือไวน์บ่มนานได้ที่
คือนิยายน้ำเน่าชิ้นดี คือสีสันเสน่ห์ของชีวิต
คือสิ่งทุกคนฝันหา คือแรงปรารถนานิรมิต
คือพรหมบันดาลลิขิต คือจิตรัญจวนป่วนใจ
นิยามรัก..เช่นนั้นหรือ แค่ลมกระพือหวนร่ำไห้
ว้าเหว่และเหงาพาไป ดั่งไฟคุสุมในทรวง
ค้นหาไร้ซึ่งเหตุผล เตือนตนรักใช่สิ่งใหญ่หลวง
เมตตากรุณาก้าวล่วง จริงเท็จลวงสัจจะนิรันดร์
ในวันที่ห่างไกลจาก ความรัก
ขอเพียงเราผูกพัน
ยุงหายมองหาไม่เห็น
เป็นเป็นสักตัวเลยหนอ
อาจบินจากไปไม่รอ
บินต่อไปไหนนานแล้ว
...
น้ำท่วมคงไม่ลดละ
ยุงมานะบากบั่นได้
ตอมหึ่งหึ่งมันถึงใจ
บินวนไปวนมา ... ณ ตรงนี้
...
ถ้ายุง หอบรักมา จากฟากฟ้าได้
เราคงไม่ ปฏิเสธ ไร้เหตุผล
ให้ยุงชุม ด้วยแรงรัก ประจักษ์ใจตน
แม้แผลปน บนความสุข คลายทุกข์เอย
...
ไปเรื่อย เจื้อยแจ้ว ด้วยความคิดถึงค่ะ
รักหรือเชื้อโรคล้วนมีพิษ หลีกเร้นอย่าใกล้ชิดปลอดภัย เอย