เวลา, คุณค่า, เหลี่ยมของการมอง

"เวลามีค่า" คำที่ฟังดูง่ายๆ...

     ข้าพเจ้าเองก็พูดคำๆ นี้บ่อยเช่นกัน บ่อยเพียงใดนั้นน่าจะมากมายจนตัวเองก็จำไม่ได้ เวลานี้คงเป็นสิ่งหนึ่งที่ติดตามตัวเราโดยตลอดและสำคัญอย่างมากกับการดำรงชีวิต มิเช่นนั้นคงไม่มีการกำหนดการทำสิ่งต่างๆด้วยการใช้เวลาเป็นเกณฑ์ ข้าพเจ้าเองเคยโดนตั้งคำถามไว้ว่า "อะไรเอ่ย? มีสั้น มียาว ติดตามตัวเราตลอด ไม่มีที่สิ้นสุด" หลายท่านก็คงจะทราบกันดี และอาจมีคำตอบอยู่แล้วในใจ หรือแม้กระทั่งว่า "ไม่รู้ว่าจะถามไปทำไมไรสาระ" (ประโยคท้ายนี้ผู้เขียนใช้การคะเนเอา หากผิดประการใดก็ขอรับเอง มิได้ตั้งใจพาดพิงถึงใครทั้งสิ้น) จะว่าไปแล้วก็ขึ้นอยู่เหลี่ยมของการมอง ว่าบุคคลนั้นๆ มองในแง่มุมหรือเหลี่ยมใด ไม่มีถูกผิด เป็นปัจเจกบุคคล ที่ว่า "คุณค่า" นั้น ข้าพเจ้าเองก็เพียงประสงค์จะชี้แจงว่า "เวลามีค่า" เป็นคำที่พูดและฟังดูง่ายๆ และอาจยากยิ่ง หากแต่เพียงพูดและฟังไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้ให้ความสำคัญใดๆเลย "การกระทำ" สิ่งนี้ย่อมอาจบ่งบอกได้ถึงคุณค่ารวมทั้งการใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่เมื่อเกิดผลออกมา อาจดีหรือไม่ดีก็ได้ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเก็บเหลี่ยมใดมาใช้ประโยชน์ต่อไปต่างหาก (มิใช่มามั่วนั่งเศร้าอยู่) เนื่องจากสิ่งนี้ทำให้เสียเวลาเปล่าไปโดยไม่รู้ตัว และเมื่อรู้ตัวอีกที อาจช้าไปแล้ว... ก็ได้

    "เวลามีค่า" คำที่ฟังดูง่ายๆ...

    หนึ่งวันเธอฉันเท่ากัน มี 24 ชั่วโมง

    "คุณค่า" วัดจากการกระทำและผล

    อาจจะดี ร้าย อย่างไรอย่าสับสน

    เธอนั้นต้อง "อดทน" เข้าไว้

    " เหลี่ยมการมอง" ฝึกตนให้เข้มแข็ง

    จะชัดแจ้งได้ หากฝึกคิดแก้ปัญหา

    "เวลา" ย่อมแจ่มชัดได้...

    หากเธอใช้ "รู้คุณค่า ของเวลา"